Veelbelovend visitekaartje: Honda Clarity

Honda heeft de Clarity naar Europa gestuurd. Vooralsnog gaat het om homeopatische aantallen (alleen in Denemarken, Duitsland, Groot-Brittannië krijgen een handvol autoconsumenten een exemplaar te leen), maar het PR effect is groot: volgens Honda is er geen andere elektrische auto op de markt die zo’n grote actieradius heeft als de Clarity. Die komt namelijk 650 kilometer ver.

Het geheim van dat bovengemiddeld grote rij bereik zit hem niet in een bijzonder actiepakket, maar in de aanwezige brandstofcel, die de elektriciteit genereert. Honda is niet de enige die een zogeheten waterstofauto aanbiedt, maar zegt wel de eerste te zijn (de hier getoonde Clarity is de opvolger van de FCX). En de beste, want in de Mirai van landgenoot en concurrent Toyota passen geen 5 personen. Bovendien heeft die een minder grote actieradius.

‘Gebrek aan bereik’ wordt als hét zwakke punt van elektrische auto’s gezien, maar Honda wijst zelf met de beschuldigende vinger naar de oplaadproblematiek. Thuis voor je huis is dat geen enkel probleem, als je daar tenminste een eigen oplaadpunt hebt, maar oh wee als dit onderweg moet gebeuren of als je afhankelijk bent van openbare laadpalen. Dan beland je volgens Honda in een soort loterij. En zelfs als je snel een snel laadpunt vindt, ben je minimaal een half uur kwijt met stroom tappen. Veel autoconsumenten die op zich het milieu een groen hart toe dragen, hebben dan al gegeten en gedronken.

Het voordeel van een waterstofauto is dat je bij dergelijke exemplaren op dezelfde manier brandstof tankt als bij benzine/diesel/gas modellen. Tegelijkertijd is er van milieubelasting geen sprake, want uit de uitlaat druppelt slechts water. Dat de waterstofauto zich desondanks nog niet heeft kunnen ontwikkelen tot ‘ei van Columbus’, heeft een aantal oorzaken. In de eerste plaats zijn er amper waterstofstations (in Nederland slechts 2; dit beperkte aantal hangt onmiskenbaar samen met het feit dat er amper auto’s met een brandstofcel rondrijden, oftewel de ‘kip en het ei’ verhaal), de bijzonder prijzige techniek en het forse ruimtegebruik.

Het laatste probleem heeft Honda opgelost: de brandstofcel unit is nu zó compact dat hij onder de motorkap past. Het ruimtebeslag is zelfs minder dan bij een model met 3,5 liter V6 motor van het merk. Honda kan daardoor de Clarity aanprijzen als de eerste 5-persoons waterstofauto. Die claim is evenwel een beetje discutabel, want de middelste achterpassagier ziet zich geconfronteerd met een forse middentunnel. Comfortabel is echt anders. Ook de bagageruimte is helpen. Sowieso houdt het formaat (334 liter) voor een 4,92 meter lange auto niet over, de kofferbak is ook ronduit onpraktisch van vorm. Halverwege zit namelijk een flinke verhoging; een gevolg van de achterin geplaatste waterstoftank.

Maar rijden doet Clarity zoals je van zijn formaat mag verwachten. Sterker nog: ben je een liefhebber van geciviliseerde, comfortabele, stille, serene en duurzaam gevoel van weldadigheid, dan ben je bij deze Honda aan het goede adres. De aandrijflijn van de Clarity is zeer verfijnd en absoluut geluidloos als je met 110 km/u cruist. Dan voelt de Honda zich het meest in zijn element. Want hij mag dan wel multi-link achterwielophanging hebben, het is ook een meer dan 1.800 kilo zwaar gevaarte en dus niet het toppunt van lichtvoetigheid. De besturing doet vertrouwenwekkend aan en gelukkig niet te licht. De remmen zijn goed doseerbaar; iets wat bij auto’s met remenergie regeneratie geen vanzelfsprekendheid is. De vering is voldoende comfortabel en tegelijkertijd blijft de carrosserie van de Clarity in bochten mooi vlak en neutraal. De Honda heeft altijd voldoende grip.

Je hebt dus helemaal niet het gevoel met een technologisch zeer geavanceerde auto onderweg te zijn. De Honda is zeer bedieningsvriendelijk en zijn rij gemak doet niet onder voor die van de betere elektrische auto. De acceleratie is dankzij 175 pk / 300 Nm vlot (in 9,2 seconden zit je op 100 km/u en de topsnelheid is een begrensde 165 km/u) waarbij de Clarity nauwkeurig op gaspedaalcommando’s reageert. Schokken als gevolg van verzetwisselingen zijn er niet: net als de meeste elektrische auto’s heeft de Honda slechts 1 versnelling en geen koppeling. Er is een Sport modus, maar daar wordt de Clarity eigenlijk niet sneller van. Wel is de mate van remenergie regeneratie wat agressiever.

Eigenlijk is het design van de Clarity het enige aspect dat gewenning vraagt. Honda heeft om actieradiusverhogende redenen gekozen voor een zo aërodynamisch mogelijk koetswerk. Daarom zijn de achterwielen deels verborgen; in combinatie met de relatief korte wielbasis (2,75 meter) zorgt dit voor wat merkwaardige carrosserieverhoudingen. De achterruit bestaat, om de luchtstroom niet te verstoren, uit 2 delen. Voor het uitzicht is dit echter tamelijk funest. De carrosserie zelf is vervaardigd van een mix van ultrasterk staal, aluminium en composiet materiaal en het interieur is afgewerkt met een soort suède dat vervaardigd is van gerecycled polyester. Dat zorgt voor een mooie premiumambiance die we eigenlijk niet kennen van de andere modellen van het merk.

Je kan aan alles merken dat de Clarity een zeer intelligente, liefdevol vervaardigde auto is die wat mocht kosten. ‘Wat’ dat is, wil Honda niet bekend maken. In de zin dat er alleen leasetarieven gecommuniceerd worden waarbij niet duidelijk is in hoeverre de Japanners dit bedrag zelf subsidiëren. Misschien staat de Clarity wel op de marketingbegroting van Honda, net zoals feitelijk ook voor de Mirai bij Toyota het geval is. Pas bij de derde generatie (FCX) Clarity, die voor 2022 op de agenda staat, begint het verdienmodel een issue te worden. Dan wil Honda serieus werk gaan maken van particuliere verkoop van haar waterstofauto. Dat ‘moet’ ook wel, want het merk wil in 2025 tweederde van haar orders genereren met (deels)elektrische voertuigen.