Hyundai is momenteel druk bezig met het testen van de nieuwe Santa Fe. Volgend jaar moet hij in de showrooms arriveren. Maar zou je deze Hyundai wel moeten willen kopen?
De Zuid Koreaanse autobouwer heeft het momenteel zwaar te verduren in China en de Verenigde Staten; zijn 2 belangrijkste afzetmarkten. De verkopen in het bijnabuurland stagneren omdat er aldaar in de pers veel stampij wordt gemaakt over het raketschild dat Zuid Korea wil plaatsen. Dat is primair bedoeld als verdediging tegen de communistische gek (of is dat een pleonasme?) bij de noorderburen, maar China denkt dat zij door dat schild ook niet meer kan doen en laten wat zij wil. Dat geeft te denken.
Dat de verkopen van Hyundai in het tweede kwartaal in China met 64 procent gedaald, komt niet alleen door militaire gevoeligheden. Het merk zit in het land klem tussen de prestigerijke, Westerse labels en goedkope, lokaal geproduceerde auto’s. Hyundai moet opereren in het beruchte middensegment (vlees noch vis) waar in het verleden al menig fabrikant in de problemen is gekomen. Het chronisch verlieslijdende Opel is daar het beste voorbeeld van, maar eerder hebben al merken als Hillman en Simca het om dezelfde reden niet gered.
In de Verenigde Staten moet Hyundai hoge kortingen geven om haar modellen te kunnen slijten. Die zijn op zich niet verouderd, maar sluiten wel onvoldoende aan bij de vraag. Hyundai heeft te veel sedanmodellen in haar gamma en die carrosserievorm is ook in de Verenigde Staten op zijn retour. De Azera (bij ons ooit bekend als Grandeur) is om deze reden al gesaneerd. Ondanks de geboden kortingen daalden de verkopen van Hyundai in de Verenigde Staten in het tweede kwartaal met 12 procent.
Maar is er in beide landen niet sprake van een dieperliggend probleem? En zo ja, speelt dat ook in Europa? Blijkbaar heeft Hyundai weinig krediet bij de autoconsument. Zodra er wat mis is met de carrosserievorm, de prijsstelling of als er politieke perikelen zijn, dalen de verkopen direct. De autoconsument lijkt dus niet voor Hyundai door het vuur te gaan. Hoe komt dat?
Ik kan alleen vanuit Europees (Nederlands) perspectief naar Hyundai kijken en zie inderdaad een merk dat weinig warme gevoelens oproept. De Koreaanse fabrikant denkt dit op te lossen door hete modellen als de i30 N aan het gamma toe te voegen (zuster Kia pakt om deze reden uit met de Stinger), maar volgens mij zijn dat slechts lapmiddelen. Ik zie bij beide merken importeurs die leugenachtige persberichten verspreiden. Zo bouw je geen krediet op. En qua lokale, Europese productie is van een ‘fair share’ geen sprake. Daarmee genereer je geen sympathie, integendeel.
Hyundai wil in Europa het grootste Aziatische automerk worden. Die titel is nu nog in handen van Toyota. Deze autofabrikant heeft in onze marktregio 4 fabrieken en zorgt dus in 4 landen voor werkgelegenheid en welvaart. Hyundai heeft slechts 1 fabriek in Europa en denkt daar blijkbaar mee weg te komen. De onnozele autoconsument zal dat niks kunnen schelen, maar wie wel nadenkt weet: hoe minder welvaart een autofabrikant in onze marktregio genereert, hoe minder geld er is voor de zorg van jouw ouders en voor de opleiding van jouw kinderen. Hyundai heeft daar maling aan.
Het is leuk dat er een nieuwe Santa Fe aan komt, maar van goedkoop textiel weten wij dat wij om asociale werkgevers met een grote boog heen moeten lopen. Voor auto’s zou dat niet anders moeten zijn. Hyundai buit Europa uit. Dat is voldoende reden voor een verkoopdaling à la China en de Verenigde Staten.