De Franse autoproducenten PSA en Renault zitten elkaar met hun modellenbeleid flink dwars. Dat kan pure rivaliteit zijn en elkaar het licht niet in de ogen gunnen, maar ook een andere reden is plausibel: PSA en Renault hebben dezelfde thuismarkt en zien zich bijvoorbeeld in de agglomeratie Parijs geconfronteerd met dezelfde mobiliteitsproblemen.
Renault lanceerde in 2011 de Twizy: een elektrische vervoermiddel voor stedelijke gebieden met maximaal 2 zitplaatsen. Je kan er een moedige poging in zien om het gat tussen bijvoorbeeld een scooter enerzijds en een A segment boodschappenauto anderzijds te dichten. Een groot succes is de Twizy niet, maar misschien is deze Renault zijn tijd te ver vooruit. Niet zozeer qua design, maar als vervoersconcept.
Consumenten houden nu nog vaak aan een eigen voertuig vast omdat zij willen beschikken over instant vervoer. En omdat het huren of gebruik van een deelauto met name bij (frequente) korte ritten erg tijdrovend is. Maar hoe vaak heb je achterpassagiers? Of een kofferbak vol bagage? Met name kleine huishoudens maken daar zelden gebruik van. Onze samenleving zou dus kunnen evalueren richting een situatie waarin wij zelf een compact transportmiddel voor de deur hebben staan, de middenklasser dus de deur uit doen en voor bijvoorbeeld vakantieritten een conventioneel, groot voertuig delen of huren.
De Twizy van Renault is nu al helemaal klaar voor deze ontwikkeling. En bij PSA denken ze blijkbaar dat hun rivaal weliswaar te vroeg, maar wel juist gegokt heeft. Daarom werd dit studiemodel ontworpen. Vooralsnog naamloos en ook merkloos, dus er zit geen Peugeot, Citroën of DS logo op. Net als de Twizy zien we hier geen klassieke auto, maar ook geen tweewieler. En ja, hij heeft 4 wielen.
Verschillen zijn er ook: de breedte van de ‘PSA’ blijft beperkt tot 0,85 meter. Eigenlijk is het meer een overdekte scooter met 2 voorwielen en dubbele, dicht bij elkaar geplaatste achterwielen. Je kan er daardoor ook een moderne interpretatie van de BMW Isetta in zien. Door de gesloten bouw zou de ‘PSA’ het comfort en de veiligheid (gordel en airbag zijn aanwezig, waardoor je geen helm of beschermend pak hoeft te dragen) van een echte auto moeten bieden. Verwarming ontbreekt (uiteraard) niet. Wat dit betreft heeft de creatie van PSA een streepje voor op de Renault Twizy, dat het woord ‘comfort’ duidelijk niet met een hoofdletter schrijft.
Opvallend is dat PSA gekozen heeft voor een stekkerhybride ‘aandrijflijn’. Naast 2 elektromotoren is het voertuig namelijk voorzien van een 1 cilinder benzinemotor (van 42 pk). Naast goede prestaties (de topsnelheid bedraagt 130 km/u) zorgt dat met name voor een actieradius die superieur is aan die van de elektrische Twizy (of Smart): 300 km. Prettig, maar toch is het de vraag of de voordelen van stekkerhybride techniek wel opwegen tegen de nadelen: het is duurder (PSA gaat deze vorm niet voor niets alleen toepassen bij haar grotere modellen) en zodra een verbod op de verkoop van auto’s met een verbrandingsmotor in werking treedt, dan is de rol van dit voertuig uitgespeeld.
PSA heeft voor het ontwerp samengewerkt met 11 (andere) internationale bedrijven, die verenigd zijn in het zogeheten European EU LIVE consortium. Qua deurconcept kan het vehikel zich meten met de meest exotische sportwagens: die ‘scharnieren’ namelijk alleen rechtsonder en draaien vervolgens 90 graden met de klok mee. In/uitstappen in zeer krappe parkeervakken is daardoor geen enkel probleem.
Is dit het mobiliteitsconcept van de toekomst? In het verleden waren auto-ontwerpen die het gat met de tweewieler probeerden te dichten op de lange termijn nooit succesvol. Het is de aard van het consumentenbeestje om, zodra hij de kans heeft, te opteren voor een échte personenwagen. Maar daar zit nu juist het probleem: het verkeer loopt volkomen vast en de buitenwacht heeft er geen fiducie in dat openbaar vervoerbedrijven de stijgende vraag kunnen bijbenen.
Voor de oplossing moeten wij, autokopers en autofabrikanten, niet naar anderen kijken, maar zelf een blik in de spiegel werpen: heb ik echt een volwaardige auto nodig? Of is een vervoermiddel dat mij op de door mij gewenste tijdstippen van deur tot deur brengt en waarbij ik zelf kan kiezen wie de (eventuele) andere passagier(s) is/zijn voldoende? Singles en kinderloze stellen zullen steeds vaker open staan voor een nieuwe vervoermiddel, dat zich niet persé vast hoeft te rijden in de klassieke files. PSA is er klaar voor.