“Dit is pure chantage”. Berthold Huber, één van de zwaargewichten uit de Duitse vakbonden, neemt geen blad voor de mond. Wat PSA topman Carlos Tavares en Opel directeur Michael Lohscheller bij het overleg over de arbeidsvoorwaarden bij Opel op tafel brengen, is volgens hem bijna belachelijk.
“In Rüsselsheim, Eisenach en Kaiserslautern staan duizenden banen op de tocht terwijl een half jaar na de lancering van het saneringsplan nog altijd niet duidelijk is hoe en met hoeveel mensen Opel welke auto’s wil bouwen”, aldus Huber (tweede foto), vroeger hoogste man bij de machtige IG Metall en nu hoofdonderhandelaar namens die bond bij de autofabrikant.
IG Metall heeft net met de rest van de Duitse metaalindustrie een CAO akkoord weten af te sluiten met een loonsverhoging van 4,5 procent, een hogere kerstgratificatie en meer vakantiegeld, zo bericht Automobiel Management. Dat zou voor de rond 19.000 Duitse werknemers van Opel fors in de papieren lopen, terwijl Tavares juist enorme bedragen wil besparen om zijn ‘nieuwe’ dochterbedrijf binnen een paar jaar weer winstgevend te maken. Lukt dat niet, dan valt de hele basis onder de inlijving van Opel en haar Britse zusje Vauxhall weg en zou Tavares dus een kat in de zak hebben gekocht van General Motors, iets wat Autointernationaal.nl bij de aankondiging van de overname al vreesde.
Tavares wil dus onder alle CAO afspraken uit, maar daar hangt dan weer een stevig prijskaartje aan. “Hij wil alle 19.000 personeelsleden een beter loon ontzeggen om hooguit 1.800 banen die anders verdwijnen bij Opel te behouden”, zo berekent Huber. Hij hekelt dat PSA bijvoorbeeld wel bereid is om de productie van de Grandland X in de fabriek in Eisenach onder te brengen, maar dat daarmee hooguit de helft van de capaciteit daar wordt benut. “Dat is luchtfietserij. Er ligt geen enkel toekomstbestendig en op getallen gebaseerd aanbod op tafel, dat is een feit”. Bij Opel is weliswaar ook een nieuwe editie van de Mokka X in ontwikkeling (derde foto), die in Eisenach gebouwd kan gaan worden, maar daarvoor hebben de Fransen het licht nog niet op groen gezet.
De CEO van PSA wijst er op zijn beurt fijntjes op dat hij wel al overeenstemming heeft bereikt met de werknemers in andere landen, zoals in Groot-Brittannië en Spanje. Die zijn wel bereid loon in te leveren waarop, het Franse moederconcern van Opel hen als tegenprestatie nieuwe modellen heeft toegezegd. Een akkoord in Spanje bereiken was niet zo moeilijk omdat de bonden daar na de crisis zo’n beetje alles accepteren wat banen oplevert, terwijl het akkoord met de Britten nog helemaal niet zeker, is gezien de snel verergerende crisis op de automarkt in dat land. In het Verenigd Koninkrijk verkoopt Opel / Vauxhall de meeste exemplaren van de Astra, maar als de consument aldaar zijn geld liever in zijn knip houdt, dan ontstaat er een fors probleem voor de in Ellesmere Port gebouwde middenklasser.
De Duitse onderhandelaars het meerdere keren duidelijk gemaakt dat zij met al die andere Europese landen niks te schaften hebben. Bij onze oosterburen zien men zich als de hoofdvestiging voor Opel. Daar vindt het merk immers zijn oorsprong. De vakbonden gaan nog niet zo ver dat zij het Duitse personeel van Opel als ‘übermenschen’ bestempelen waarvoor andere loonwetten gelden, maar het scheelt niet veel. De heren van PSA dienen in ieder geval rekening te houden met de historie van het merk. Dat daar anno 2018 amper meer wat voor gekocht wordt, wordt door de Duitse vakbonden voor het gemak even vergeten.
Die boodschap krijgt Tavares ook mee van de Duitse regering, die zich stevig bemoeit met het Opel dossier. Vorige week werden de CEO van PSA en de filiaalchef van Opel, Michael Lohscheller (samen op de vierde foto), persoonlijk ontboden voor topoverleg met de bondsminister voor Economische Zaken, Peter Altmaier, en zijn collega voor Arbeid en Sociale Zaken, Hubertus Heil. Daarbij zegde PSA toe ook in de Duitse vestigingen te zullen investeren met de zware ‘mits’ dat dan wel eerst de productiviteit moet verbeteren. “We vertrouwen op het proces van medebeslissingsrecht en vertrouwen er ook op dat overeenstemming met onze Duitse werkgelegenheidspartners gevonden kan worden. Daarmee worden de belangen van onze medearbeiders het beste gediend”, aldus de verklaring die PSA na het overleg uitgaf. Tavares was daarbij overigens niet aanwezig. Hij had belangrijkere zaken te doen …
Maar de bonden hebben nog een onverwachte troef in handen. Zoals het er nu naar uit ziet, zullen tegen 2020 zeker 4.000 Duitse Opel werknemers vrijwillig zijn vertrokken, al dan niet met een afvloeiingsregeling of vervroegd pensioen. Dat Opel tot 275.000 euro de man aan dat soort regelingen wil uitgeven, zal daarbij ongetwijfeld een hoop helpen. Maar daarmee stappen er een stuk meer mensen op dan de 3.700 waar PSA ten tijde van de overname van uit ging, iets waar Lohscheller zich zorgen over lijkt te maken. Vakbondsbaas Huber zegt dan ook: “Je vraagt je zo langzamerhand af wat er met al het werk gebeurt als er straks niemand meer is”.