Zweed met 2 gezichten: test nieuwe Volvo S60

0

Volvo begint aan een nieuw hoofdstuk uit haar autogeschiedenis. De hoofdrol is daarbij weggelegd voor de derde generatie S60. Er is dus geen sprake van een nieuw modeltype en ook de techniek is voor 99 procent bekend. Maar het is de eerste Volvo die in de Verenigde Staten gebouwd gaat worden. De Zweden hebben aldaar een nieuwe fabriek gebouwd. Het zou zonde zijn als de belangstelling voor de S60 tegen zou vallen omdat dit per definitie onderbenutting van de productiecapaciteit betekent. Pas in 2021 krijgt de fabriek een extra model (de nieuwe XC90).

De nieuwe S60 kan dus maar beter een goede auto zijn. En tegelijkertijd is Volvo de goden voor wat betreft de benutting van de productiecapaciteit behoorlijk aan het benutten. Want de S60 is een sedan en dat is een carrosserietype dat duidelijk op zijn retour is. Ook in de Verenigde Staten. Een dergelijk model dan de productiehoofdrol geven in een nieuwe fabriek is vragen om problemen. Daar komt bij dat Volvo nogal eigenwijs is door de derde generatie S60 niet in dieseluitvoering te leveren. Okay, het is de tijdsgeest maar het betekent per definitie dat de Zweden geen alternatief hebben voor bijvoorbeeld de BMW 320d en de Mercedes-Benz C 300 de. En die zullen op de zakelijke markt nog wel even sterk blijven scoren.

Zonder dieselvarianten en louter als sedan leverbaar, zal de S60 op de Nederlandse markt slechts een bijrol spelen. Wij kopen liever de V40, XC40, V60 of XC60. Dat is de eerste manier waarop de S60 twee gezichten heeft: vanuit mondiaal perspectief mag het model dan erg belangrijk zijn (ook voor de Chinese markt), wij zullen slechts onze schouders ophalen over de verkoopresultaten die met de S60 bereikt gaan worden. Het afzetpotentieel zal bij ons bovendien beperkt zijn omdat de Volvo alleen leverbaar wordt in relatief dure R-Design uitvoering.

Dat de S60 bij ons louter als R-Design te koop zal zijn (indicatie instapprijs: 46.495 euro), is geen willekeur. Volvo positioneert de derde generatie nadrukkelijk als sportsedan. Dat moet de S60 extra sexy maken, zo is de gedachte. Maar toch moet je de kwalificatie ‘sportsedan’ wel verdienen. En dat is voor een auto die platformtechnisch verwant is aan de XC90 en (dus) zijn motor dwars voorin heeft staan gemakkelijker gezegd dan gedaan. Volvo denkt dit probleem opgelost te hebben door de nieuwe S60 te gaan leveren met bijzonder krachtige (390 pk) stekkerhybride aandrijflijn. Ook is er een extra potente Polestar uitvoering met 405 pk. Dat moet de Volvo op papier tot een volwaardig alternatief voor de BMW M3 maken.

Gelukkig heeft de nieuwe S60 voor een sportsedan zijn uiterlijk mee. Hij oogt beslist niet als een gekrompen S90. De nieuwe S60 oogt gespierd en heeft relatief korte carrosserie overhangen terwijl zijn schouderpartij atletisch breed is. De cabine is relatief ver naar achteren geplaatst, precies zoals dat hoort bij een sportsedan. Maar daarmee hebben wij de voordelen wel gehad. De T8 Twin Engine stekkerhybride aandrijflijn maakt de S60 afgerond 2 ton zwaar en dat is natuurlijk als vloeken in de kerk bij een sportieve auto. Het hoge gewicht zorgt er ook voor dat de Volvo minder rap is dan je op basis van zijn vermogen en acceleratiecijfer (4,7 seconden) zou verwachten. De 8-traps automaat werkt daarbij niet mee: die zorgt voor duidelijk minder snelle verzetwisselingen dan een transmissie met dubbele koppeling.

Betekent dit dat de T8 Twin Engine topversie van de nieuwe S60 reeks meer show dan go is? Ja, eigenlijk wel. Dat geldt met name voor de Polestar uitvoering. Naast uiterlijke verfraaiingen (in de vorm van een bodykit, achterklepspoiler, goudkleurige remklauwen, indrukwekkende 20 inch velgen in Y design met ‘245’ Pirelli P Zero banden en een met 12 millimeter verkleinde grondspeling) beschikt die S60 weliswaar over 5 procent stijvere veren, Öhlins schokdempers en Brembo remmen, maar hij wekt niet de indruk goed uitontwikkeld te zijn. Daardoor kan deze Volvo beslist niet in één adem genoemd worden met de BMW M3. De Öhlins schokdempers houden de carrosserie op een bochten traject weliswaar indrukwekkend goed onder controle, maar op de snelweg is het veergedrag veel te onrustig. Dat gaat snel vermoeien. En de Brembo remmen werken niet goed samen met aandrijflijn, waardoor het niet mogelijk is om op een vloeiende manier af te remmen met de S60. Verder wordt het meeste vermogen (meer dan 300 pk) aan de voorwielen afgegeven en dat ‘hoort’ niet bij een sportsedan. Het afgerond 200 kilo wegende accupakket is dus ook een sta in de weg.

Wat wél indrukwekkend is aan de geteste S60 is de stilte aan boord als er in elektrische modus gereden wordt. Dat kan gedurende circa 35 kilometer. Maar ja, daarvoor hoef je de Polestar versie niet te bestellen. De gewone T8 Twin Engine uitvoering volstaat. Ook dan kan je genieten van een weldadige rust die je eerder associeert met auto’s als de Mercedes-Benz E klasse. Comforttechnische pluspunten zijn verder het ontbreken van rolgeluiden en windgeruis. Daarnaast zitten de stoelen heerlijk. Maar ook hiervoor geldt: daar is de Polestar versie niet uniek in. De T5 of T6 uitvoering is waarschijnlijk net zo comfortabel. En de eerste (richtprijs 46.495 euro) slechts half zo duur.

 

60%
60%
Awesome

CONCLUSIE

Volgens Volvo is de S60, waarvan de verkoop begin volgend jaar start, de beste stuurmansauto die zij momenteel maakt. Dat klinkt enerzijds indrukwekkend, maar anderzijds: wie het repertoire van Volvo een beetje kent, weet dat dit eigenlijk niet zoveel zegt (om het zachtjes uit te drukken). De nieuwe S60 is als T8 Twin Engine Polestar een auto met twee gezichten: enerzijds een te dure, als sportieve auto tegenvallende sedan en anderzijds een dankzij de stekkerhybride techniek toekomstbestendig, relatief milieuvriendelijke snelle gezinswagen (de CO2-uitstoot bedraagt slechts 44 à 47 gram per km) die duidelijk meer karakter heeft dan een Audi A4, ongeacht de opties, ooit zal krijgen.

Als visitekaartje oogt de Polestar versie beslist niet slecht, maar hij is zijn prijs van afgerond 80.000 euro niet waard. In die zin dat de T5 of T6 AWD versies 99 procent van dezelfde kwaliteiten bieden. En qua veercomfort zelfs meer. De Polestar versie moet voor een glimlach op je gezicht zorgen, maar hij vermoeit te veel. Ook omdat de remmen te bijterig zijn en niet mooi lineair functioneren. Ga dus voor de T5 of T6 AWD. Dan krijg je hetzelfde prachtig afgewerkte, hoogwaardige interieur met hightech 9,3 inch touch screen en lekker in de hand liggend stuurwiel.

  • 6
  • User Ratings (19 Votes)
    5.5

Comments are closed.