In het eerste nummer van Autoweek van 2019 vervullen de Peugeot 208, Renault Clio en Skoda Fabia de hoofdrol in een vergelijkingstest. Twee van de drie modellen, de 208 en de Clio zijn behoorlijk op leeftijd en zullen dit jaar worden vervangen. Het is dus wat vreemd om de herziene Fabia niet te vergelijken met actuelere modellen, maar testredacteur Roy Kleijwegt had daar zijn eigen reden voor. En die is weinig verheffend.
Kleijwegt rijdt namelijk privé in een 208. Over die aanschaf is hij erg tevreden (zie Autoweek nummer 45 / 2018, pagina 44) en dat is natuurlijk leuk voor hem, maar het is minder fraai dat dit leidt tot op zijn zachtst gezegd een kromme testuitslag met een onlogische puntentoekenning. Heeft Kleijwegt de 208 bewust laten winnen (en diens belangrijkste concurrent, de Clio, neergesabeld) om straks privé een interessante deal te kunnen sluiten met Peugeot als hij zijn tweedehands auto wil inruilen op een nieuw exemplaar? Het lijkt er wel op.
Het begint al bij de keuze van de uitvoeringen. De Peugeot betreedt de arena in een soort actie-uitvoering, de Signature, die aan het gamma is toegevoegd als een soort uitzwaai editie. Autofabrikanten doen dat vaker: middels een finale uitvoering met een extra aantrekkelijke prijs:uitrusting verhouding proberen zij de verkopen op peil te houden. De 208 Signature is liefst 2.420 euro goedkoper dan de reguliere Allure versie: 20.280 euro in plaats van 22.700 euro. En hij is zelfs goedkoper dan de 208 Active, de reguliere basisuitvoering terwijl de uitrusting tóch goedkoper is. “Met leuke pakketten vrij gunstig”, zo beoordeelt Kleijwegt de uitrusting van de afzwaaiende Peugeot, en waardeert zijn persoonlijke favoriet vervolgens met 4 sterren.
Hoewel de Renault ook een soort van uitzwaai editie van de Clio levert, de Limited (de naam zegt het al), is die niet voor de vergelijkingtest geselecteerd. Wellicht een bewuste keuze van Kleijwegt, om zo de Renault qua prijs:uitrusting verhouding minder gunstig voor de dag te laten komen dan de Peugeot. In plaats van de Limited uitvoering (18.990 euro) is de Intens versie (20.090 euro) getest. Door de reguliere Clio voor de driekamp te selecteren, en niet een soort actie-uitvoering zoals bij de 208, vergelijkt Kleijwegt feitelijk appels met peren. “Gezien zijn leeftijd kan het beter”, merkt hij over de uitrusting van de Renault op. Dit betekent een halve ster minder en dus de eerste achterstand voor de Clio, precies zoals vermoedelijk de bedoeling is.
In wat voor uitvoering de Fabia werd getest, is niet terug te vinden. Kleijwegt vermeldt onzorgvuldig “Greentech” maar dat is natuurlijk niet het uitrustingniveau, maar de extra typeaanduiding voor de motor. Afgaande op de prijs (18.790 euro) betrof het de Ambition uitvoering. Een reguliere versie dus, net als in het geval van de Clio. Het was dus wel zo fair geweest om hier een variant van de 208 tegenover te plaatsen die vast onderdeel uitmaakt van het gamma, de Active bijvoorbeeld. Die is met een prijs van 20.170 euro vrijwel even duur als de geteste Clio en zou dus de ideale tegenkandidaat zijn geweest. Maar aangezien de 208 Active niet over de 110 pk / 205 Nm turbovariant van de 1.2 PureTech motor beschikt (zoals de Signature uitvoering), maar de atmosferische 82 pk / 118 Nm versie, zou dat tot een vervelend nadeel ten opzichte van de Clio 0.9 TCe met 90 pk / 140 Nm hebben geleid. Die accelereert namelijk in 12,2 seconden naar 100 km/u, terwijl de 208 zonder turbohulp 13,5 tellen nodig heeft. Dat prestatienadeel kon Kleijwegt natuurlijk niet gebruiken.
In de test worden dus zoals gezegd appels met peren vergeleken. Dat maakt een objectief oordeel onmogelijk. Over de atmosferische motoroptie van de 208, die dus meer voor de hand had gelegen bij deze driekamp, schrijft Kleijwegt: “Wij kennen het turboloze blok erg goed”. Oh ja? Waarom schrijf je dan ook: “De 1.2 motor zonder turbo levert 85 pk”? Dit moet 82 pk zijn. Blijkbaar valt die kennis nogal tegen. Ook lijkt Kleijwegt niet de autobladen te lezen als het om de onderstellen gaat. Bij het formuleren van de kritiek op de rijeigenschappen van de Fabia schrijft hij: “De Polo laat zien hoe het met dezelfde basis ook anders kan”. Maar die heeft een veel moderner onderstel, namelijk het MQB AO platform! De Fabia stamt nog uit het pre MQB tijdperk. Kleijwegt hoort zoiets te weten. Nu lijkt het wel of het testverslag door een stagiair op de redactie geschreven is.
Kritiek heeft Kleijwegt ook op het multimediasysteem van de Clio. Dat is op zich terecht, want Renault heeft wat dit betreft geen al te beste reputatie. Maar het imago van Peugeot (of beter: moederconcern PSA) is qua bedieningsvriendelijkheid van het multimediasysteem niet veel beter. Kleijwegt benoemt dat niet in het testverhaal, maar alleen in de toelichtende tekst bij de foto’s: “De bediening is niet heel intuïtief”. Dat klopt, maar verrassend genoeg krijgt de 208 voor het onderdeel waaronder de multimedia valt toch 4 sterren, terwijl de Fabia (“het touch screen is leidend in dit segment”) beoordeeld wordt met 3,5 sterren en de Clio met slechts 2 sterren. Is de Peugeot dus 2 keer beter dan de Renault? Dat lijkt mij sterk. Zou het verschil verklaard kunnen worden door de interieurkwaliteit, dat onder hetzelfde testonderdeel valt? Kleijwegt schrijft dat de 208 “de mooiste van het stel is”. Maar is dat niet een kwestie van smaak? In de toelichtende tekst bij de foto’s valt te lezen: “De materialen zijn zichtbaar mooier dan bij de overige auto’s uit de test”. Okay. Maar waarom schrijf je dan over de Clio: “Meer fraaie kunststoffen dan in de andere auto’s”. Dat klinkt tegenstrijdig, of op zijn minst verwarrend. In ieder geval is er onvoldoende argumentatie om de Renault 2 sterren te geven en de Peugeot 4 sterren. Tenzij Kleijwegt zijn persoonlijke favoriet wil laten winnen natuurlijk.
Nog bonter maakt Kleijwegt het als hij het benzineverbruik van de 3 geteste auto’s bespreekt. De Clio scoort hier 1 ster minder dan de 208. De reden: het verbruik van de Renault is “wat minder goed”. Over de Peugeot schrijft hij: “redelijk verbruik”. Maar wat schetst de verbazing? Het testverbruik van de Clio was feitelijk 1:16,0 versus 1:15,5 voor de 208 (en 1:14,7 voor de Fabia). De Renault is dus de zuinigste, maar dat komt niet tot uiting in een hogere beoordeling. Nu moet gezegd worden dat het betreffende testonderdeel ‘Variabele kosten’ heet waarin ook de restwaarde zit. Autotelex beoordeelt de restwaarde van de Clio met een rapportcijfer 7,5 en die van de 208 met een 8 (de Fabia krijgt hetzelfde cijfer). Samengevat: voor de Renault zijn de variabelen bij dit testonderdeel ‘16,0’ en ‘7,5’. En voor de Peugeot ‘15,5’ en ‘8,0’. Je zou denken dat zoiets onder de streep dezelfde score oplevert, maar niet bij de sjoemelende Kleijwegt.
Al met al maakt Autoweek dit jaar een tenenkrommend slechte start met zijn vergelijkingstest. Het is beslist niet zo dat Autointernationaal.nl geen goed woord over heeft voor dit tijdschrift, integendeel: hij koopt en leest het magazine elke week met plezier. Daarom is juist deze testuitslag zo opvallend. Er worden appels met peren vergeleken, de Clio wordt qua verbruik onterecht in een kwaad daglicht gesteld en ook bij andere testonderdelen is de puntentoekenning dubieus. Zoiets is het grootste autotijdschrift van Nederland onwaardig.