Gordon Murray vindt de supersportwagen opnieuw uit

0

Gordon Murray kan het niet laten. Hij heeft opnieuw een supersportwagen ontworpen: de T.50 . Het betreft een 3-zits bolide met atmosferische V12 motor die slechts 980 kilo weegt en in 2022 productierijp moet zijn. Als prijs wordt omgerekend 3,85 miljoen euro genoemd.

De legendarische ontwerper Gordon Murray heeft reeds de wereldberoemde McLaren F1 op zijn naam staan. Met zijn nieuwe T.50 zoekt hij de confrontatie met de Aston Martin Valkyrie en de Mercedes-AMG One. Beide denkt Murray te kunnen verslaan met een ontwerp dat gekenmerkt wordt door puurheid, doeltreffendheid en revolutionaire fan technologie.

De bedoeling is dat de geheel van koolstofvezel vervaardigde T.50 in een oplage van 100 exemplaren gebouwd gaat worden. Dit zal in eigen beheer gebeuren. Bovengenoemde revolutionaire fan technologie is er op gericht om extra neerwaartse druk te genereren en om de aërodynamische eigenschappen te verbeteren. Hiermee werd reeds ervaring opgedaan in 1978 bij de controversiële Brabham BT46B racewagen voor de Formule 1 uit 1978.

De T.50 is iets langer dan de McLaren F1 maar korter dan de 911. De supersportwagen is verrassend licht. Met 980 kilo verslaat hij de McLaren F1 met 120 kilo. Veel andere huidige supersportwagens zijn 400 tot 600 kilo zwaarder. Voor de aandrijving zorgt een relatief compacte V12 motor van 3,9 liter inhoud die ontworpen is door GMA in samenwerking met Cosworth. Het vermogen bedraagt 660 pk. Als transmissie fungeert een handbak met 6 versnellingen van Xtrac.

Een 48 volt systeem zorgt voor aandrijving van de 400 millimeter grote fan die bedoeld is om de gewenste neerwaartse druk te genereren. De elektrische installatie is niet bedoeld voor hybride aandrijving omdat volgens Murray dergelijke techniek de T.50 te zwaar zou maken. Zijn insteek is: als je het gewicht van een supersportwagen minimaliseert, is hij automatisch maximaal efficiënt. Dankzij de 980 kilo die de creatie weegt, is de gewicht:vermogen verhouding vergelijkbaar met de LaFerrari en de McLaren P1 (en de F1 GTR racewagen uit 1995). Murray belooft dat de T.50 sneller zal zijn dan de F1.

Om de 3-zits comfiguratie mogelijk te maken, zit de bestuurder relatief ver naar voren. Subframes ontbreken want de achterwielophanging is direct verbonden met de aluminium behuizing van de versnellingsbak. Aan de voorzijde is de wielophanging bevestigd aan de koolstofvezel chassis structuur. De veerelementen zijn grotendeels van aluminium vervaardigd omdat dit materiaal volgens Murray duurzamer is dan koolstofvezel. De remmen zijn van het carbon / keramische type.

Een stabiliteit controle systeem ontbreekt omdat dit zou conflicteren met ultieme controle voor de bestuurder. De banden zijn voor een supersportwagen relatief bescheiden: 235 exemplaren vóór met 19 inch velgen en 295 rubber achter in combinatie met 20 inch wielen. Meer is volgens Murray niet nodig. Sterker nog: met dikker rubber kom je in een neerwaartse dynamiek spiraal van extra (onafgeveerd) gewicht terecht en is het noodzakelijk om extra versterkingen aan het chassis aan te brengen.

De geheel van titanium vervaardigde V12 motor levert zijn piekvermogen af bij 12.100 toeren. Met 660 pk is hij iets sterker dan de 6,1 liter grote 12 cilinder motor van de McLaren F1. Dankzij variabele technologie en specifieke motorsoftware is de V12 soepel genoeg voor stadsritten. Murray laat weten dat hij zelf liever een gerobotiseerde versnellingsbak met dubbele koppeling als transmissie had gemonteerd, maar potentiële kopers prefereren een handbak. En de klant is nou eenmaal koning.

De genoemde 400 mm fan zuigt de T.50 als het ware aan het asfalt vast. Via diverse rij modi kan de bestuurder de instelling en werkingskracht beïnvloeden. Zo kan er extra neerwaartse druk worden gegenereerd als het wegdek nat is. Ligt de prioriteit bij cruisen met een zeer hoge snelheid, dan zal de fan er op gericht zijn om de luchtweerstand van de T.50 te verminderen. Intelligente software moet er voor zorgen dat in combinatie met navigatie gegevens de fan direct anticipeert zodra er zich een bocht aandient. Die zal dan voor meer neerwaartse druk zorgen. Het grote voordeel van de fan is volgens Murray dat er geen overvloed aan spoilers en vleugels nodig is om de aërodynamische eigenschappen van de T.50 te optimaliseren. Dat houdt het design puur.

Ondanks dat de fan als hightech kan worden bestempeld, keert de T.50 het analoge tijdperk niet volledig de rug toe. Dat is zichtbaar in een klassiek instrumentarium, waaronder een analoge toerenteller en traditionele fysieke knoppen op het dashboard. Dat past goed bij de atmosferische V12 motor en misschien ook wel bij de 3-zits configuratie à la de McLaren F1 uit de vorige eeuw.

Als alles volgens plan verloopt, dan zullen er in 2022 een beperkte oplage van 100 exemplaren van de T.50 gebouwd gaan worden. Murray belooft dat zijn nieuwe creatie absoluut geschikt zal zijn voor dagelijks gebruik, net zoals de McLaren F1 dat volgens hem ook was. Het totale supersportwagen concept is echter wel naar een hoger plan getild, waardoor de T.50 de nieuwe referentie in zijn klasse moet gaan worden.

Comments are closed.