‘Iedereen’ klaagt dat nieuwe auto’s de afgelopen tijd in een recordtempo flink duurder zijn geworden. En aan die ontwikkeling is nog geen einde gekomen. Volgens de CEO van Renault, Francois Provost, komt dat niet alleen door noodzakelijke elektrificatie of inflatie. ‘Brussel’ is volgens de topman minstens net zo’n grote boosdoener.
Dat komt omdat de eindeloze stroom aan nieuwe regels en normen waartoe het Europese Parlement besluit de prijs steeds hoger opdrijft. Daarmee nekken de politici in Brussel de auto-industrie. Op zich is het goed dat er besloten is om een extra invoerbelasting op te leggen aan elektrische auto’s uit China (maar waar blijft een soortgelijke heffing op plug-in hybride modellen?), maar het Europese Parlement zou ook eens in de spiegel moeten kijken. En erkennen dat zij zelf met hun nieuwe verordeningen de eigen auto-industrie beslist niet vooruit helpen.
Provost pleit er daarom voor om de komende 10 jaar alle regelgeving op autogebied te bevriezen. Daar is sowieso veel voor te zeggen omdat de Europese Unie veel strenger is dan China of de Verenigde Staten. De topman van Renault schetst een beeld waar autofabrikanten slapeloze nachten van krijgen. Voor de komende 4 jaar zijn er namelijk nog eens 107 nieuwe regels en normen gepland. Om daar aan te voldoen, moet Renault een kwart van zijn ingenieurs vrij maken van hun eigenlijke taak (namelijk nieuwe modellen ontwikkelen of bestaande types verbeteren), Het gaat onder meer om strengere emissie- en veiligheidsregels, verplichte batterijpaspoorten, cyberbeveiliging, nieuwe homologatievoorschriften, duurzaamheidsrapportering en aangescherpte software-eisen. Provost zegt hierover: “Onze ingenieurs hebben een tsunami aan Europese regels te verwerken”. Volgens de Renault-topman zouden zij zich veel beter kunnen bezighouden met de ontwikkeling van goedkopere en betere auto’s.
De CEO van Renault pleit niet voor verlaging van de veiligheidsnormen of soepelere emissievoorschriften. Hij wil dat de Europese auto-industrie een adempauze van 10 jaar wordt gegund waarin fabrikanten zich niet bezig hoeven te houden met nieuwe regels. Dat scheelt ook heel veel geld. En daar profiteert de consument van, want die betaalt uiteindelijk nu nog de rekening van alles wat de dames en heren politici in Brussel verzinnen. Dat raakt vooral automobilisten die het niet breed hebben en aangewezen zijn op relatief kleine en goedkope modellen. Want die stijgen naar verhouding het meest in prijs. Indien autofabrikanten geen mogelijkheden zien om de extra kosten in de consumentenprijzen door te berekenen, dan tast dat de winst aan. Onrendabele modellen zullen daarom worden gesaneerd. Dat hebben we bijvoorbeeld aan de Citroën C1, de Peugeot 108, de Seat Mii, de Skoda Citigo, de Toyota Aygo en de Volkswagen Up kunnen zien.
Als consumenten zich geen nieuwe auto (meer) kunnen veroorloven, dan hindert dat de vergroening van het Europese wagenpark. Dat wordt gemiddeld steeds ouder en daar is ook de veiligheid niet bij gebaat. Dat is iets wat een kind kan bedenken, maar in Brussel steken de politici hun hoofd liever in het zand. Als Europa een vuist wil maken tegen de Chinese autofabrikanten die minimaal 20 procent goedkoper kunnen produceren, dan moet zij de eigen industrie in staat stellen om betaalbare elektrische auto’s winstgevend te bouwen.
consument écht wil: betaalbare auto’s.