Smaakt heel erg naar meer: test Polestar 1

0

Het kan verkeren. Of anders gezegd: Autointernationaal.nl kan het ook wel eens mis hebben. Jouw verslaggever bekeek de Polestar 1 namelijk lange tijd met argusogen: een onpraktische coupé met amper bruikbare stoelen achterin waarvan het carrosseriedesign inmiddels 6 jaar oud is (want een afgedankt Volvo ontwerp) en die door de stekker hybride aandrijflijn liefst 2.350 kilo weegt, wat voor goeds kan daar nou uit voortkomen als je weet hoe log en onbevredigend de Zweedse Twin Engine modellen rijden?

Nou, heel veel, zo blijkt uit de kennismaking test met een verificatie prototype van de Polestar 1 in de omgeving van Gotenburg en op het testcircuit van Volvo in Hällered. Waarschijnlijk heb ik bij mijn vooroordelen over deze stekker hybride coupé een domme denkfout gemaakt: de modellen die uit de Zweedse koker komen, moet je nooit op hun uiterlijk beoordelen. Achter de traditionele hoekigheid zit heel veel veiligheid, lange afstand comfort, robuustheid en (in sommige gevallen) een imponerend sprintvermogen.

Dus dat de Polestar 1 van binnen nog meer dan aan de buitenkant oogt als een Volvo (zo is het stuurwiel, op het merklogo na, afkomstig van de XC40), is helemaal niet erg. Sterker nog: het zorgt in zekere zin voor vertrouwdheid. Je komt veel dezelfde componenten tegen, waardoor het Sensus infomediasysteem. Zijn verticale, als een portretschilderij geplaatste, beeldscherm weet onverminderd te plezieren. Ook de kristallen knop voor de selectiehendel van de automaat misstaat niet in een 162.000 euro kostend product dat alleen is weggelegd voor de happy few. Met betrekking tot Volvo wil nog wel eens een discussie ontstaan in hoeverre de modellen nou écht premium zijn. De bouwkwaliteit van Audi of Mercedes-Benz word misschien niet geëvenaard, maar dankzij de carbon dashboard panelen en hoogwaardiger leder dan Volvo zelf gebruikt, is de Polestar 1 zijn geld toch waard. En ondanks dat wij hier te maken hebben met een prototype, is de afwerking superieur aan diverse andere dure auto’s. De grote stoelen steunen uitstekend, het dik omrande stuurwiel ligt lekker in de hand en naast een digitaal instrumentarium is er ook voorruitprojectie van de rij gegevens mogelijk.

Maar dat is allemaal bijzaak. Je koopt deze Polestar 1 vanwege zijn stekkerhybride aandrijflijn. Die bezorgt de coupé 2 gezichten. Beiden zijn even indrukwekkend. Enerzijds kan je tot 130 kilometer volledig emissievrij rijden. Voor het gros van de autoritten zal die actieradius voldoende zijn. Gecombineerd blijft hierdoor de CO2-uitstoot beperkt tot 40 gram/km en dat betekent in Nederland heel weinig BPM, met als gevolg een verleidelijk lage prijs. Waar de Polestar 1 in omringende landen even veel kost als een Mercedes-AMG S 63 Coupé (238.125 euro), kan je hem bij ons bestellen voor 162.000 euro. Anderzijds zorgt de elektrische assistentie er voor dat het gecombineerde vermogen 600 pk bedraagt en dat er liefst 1.000 Nm aan koppel beschikbaar is. Daarmee sprint de Polestar in afgerond 4 seconden naar 100 km/u. De acceleratie ervaring laat zich enkel vergelijken met de Ludicrous versie van de Tesla Model S Performance. De combinatie van groen kunnen rijden met prestaties van Bentley Continental GT niveau en een actieradius waarover jij je geen zorgen hoeft te maken (sorry, Elon Musk) maakt deze in China gebouwde Zweed uniek.

Zondermeer apart, maar heel doeltreffend zijn ook de Öhlins dempers. Polestar had liever elektronische exemplaren willen monteren, maar de werking daarvan kon het ontwikkelingsteam niet bevredigen. De Öhlins dempers dien je handmatig te verstellen. Dat is nóg omslachtiger dan het klinkt, want voor de voorste exemplaren dien je de motorkap te openen en voor de exemplaren achter zelfs onder de auto te kruipen. Dat roept associaties op met naoorlogse auto’s uit de Oostblok. Maar iedereen weet dat je soms een beetje moeite moet doen voor het beste resultaat, want met materiaal van Öhlins doet zijn werk voortreffelijk. En heb jij eenmaal jouw voorkeursafstelling gevonden, dan hoeft er nooit meer wat veranderd te worden en kan alles blijven zoals het is.

Bij de test auto waren de Öhlins dempers afgesteld in wat je zou kunnen omschrijven als de Sport stand. Ondanks de standaard montage van 21 inch wielen (met ’30’ Pirelli banden) is het veercomfort van de Polestar 1 zelfs op slecht wegdek heel behoorlijk. Tegelijkertijd is overhellen hem vreemd. De carrosserie wordt uitstekend onder controle gehouden en dat is knap bij een auto die zoals gezegd 2.350 kilo weegt. Stekker hybride of volledig elektrische auto’s blinken normaliter niet uit qua rij plezier, maar de Polestar 1 is een heel aangename uitzondering. Dat is overigens ook te danken aan de Torque Vectoring die er voor kan zorgen dat het buitenste achterwiel in bochten een extra duwtje krijgt. De zware Polestar gedraagt zich daardoor verrassend lichtvoetig. Van overstuur of onderstuur is geen sprake. Je wordt alleen getrakteerd op tonnen grip, zelfs als het hard regent. Dat maakt de Polestar intimiderend efficiënt. Modi voor de besturing zijn er niet, maar de door de Zweedse technici gekozen afstelling weet voldoende te bevredigen. De stuurinstallatie is qua feedback weliswaar geen topper, maar is wel nauwkeurig.

In de meeste aandrijf modi, op de Power oftewel ‘maximale uitstoot’ modus na, is de 4 cilinder benzinemotor met turbo én compressor fluisterstil. Dat deze krachtbron bij Volvo de reputatie heeft niet uit te blinken in loopcultuur, merk je dus niks. Hij krijgt voor de aandrijving van de voorwielen assistentie van een 68 pk sterke generator en achter van 2 elektromotoren die samen goed zijn voor ruim 230 pk. Het gecombineerde vermogen bedraagt zoals gezegd 600 pk en daarmee kan deze Polestar inderdaad in één adem genoemd worden met de genoemde, veel duurdere Bentley Continental GT en Mercedes-AMG 63 Coupé. Okay, je mist natuurlijk het akoestische genot van hun 12 respectievelijk 8 cilinder motor, maar je geluidloos in en om de stad verplaatsen (je hoort alleen de banden) heeft ook wel wat.

Het bijbehorende accupakket bevindt zich in de middentunnel oftewel ruggengraat van de Polestar 1 en achter de achterbank. Dit heeft als consequentie dat de leuning zich niet laat omklappen. In combinatie met de krappe ruimte achterin (met 4,585 meter is hij zelfs korter dan de Volvo S60) en de niet al te royale kofferbak, zorgt dit er voor dat de Polestar 1 geen Nobelprijs zal winnen voor praktisch gebruiksgemak, maar goed, dat doen de genoemde Bentley en Mercedes-AMG ook niet. En zijn forse carrosseriebreedte van 2,07 meter (inclusief buitenspiegels) kan hem ook onhandig in de stad maken. Gelukkig werken de remmen voor stekker hybride begrippen heel plezierig. Bij veel soortgelijke auto’s heb je het gevoel op een piepend kauwspeelgoed voor de hond te trappen, maar bij de Polestar 1 is nauwkeurige dosering van het pedaal heel wel mogelijk.

De voormalige tuner Polestar, waarvan Volvo voor 50 procent eigenaar is (de rest van de aandelen is in handen van Geely, het moederbedrijf van Volvo) heeft er voor gekozen om de carrosserie van de 1 geheel van koolstofvezel te vervaardigen om zo het gewicht van de stekker hybride coupé enigszins binnen de perken te houden. Deze materiaalkeuze maakt de Polestar duur en tijdrovend om te produceren. Daarom zal de oplage worden beperkt tot 1.500 exemplaren. Er hebben zich al veel belangstellenden gemeld, waardoor Polestar nu overweegt om het abonnementsysteem waarmee de 1 gereden zou kunnen worden, te schrappen. Blijkbaar is de kopersgroep rijk genoeg om de stekker hybride coupé uit eigen zak te betalen. Het voordeel van de koolstofvezel constructie is niet alleen gewichtsbeperking maar ook extra stijfheid. De carrosserie van de 1 is 40 procent stijver dan een stalen exemplaren. Dat verklaart wellicht waarom de rijeigenschappen van deze Polestar zoveel beter weten te bevredigen dan de zogeheten Polestar Engineered uitvoering van de Volvo S60. Die heeft wél een stalen carrosserie.

Doordat Polestar gepromoveerd is tot zelfstandig merk binnen het gestaag aan slagkracht winnende Chinese Geely concern, hoeft er niet voor elk uitgaven wissewasje aangeklopt te worden bij een boekhouder van Volvo. Gelukkig, want je kan aan alles merken dat de 1 wat mocht kosten. Aan luxe ontbreekt je niks (de enige optie is een matte lak). De conform de voorkeuren van de eigen technici afgestelde besturing is ook een voorbeeld dat men bij Polestar lekker zijn eigen gang kon gaan om het beste resultaat te bereiken. Je zou de 1 daardoor kunnen bestempelen als een uitstekend visitekaartje van het jonge automerk, maar het vreemde is dat er niet meer stekker hybride modellen gepland zijn, ondanks dat deze coupé beslist naar meer smaakt. Polestar zal in de toekomst alleen nog maar volledig elektrische modellen lanceren, die bovendien geschikt zijn om in veel grotere oplages te produceren. Als eerste volgt de 2 die ook gebruik maakt van een afgedankt Volvo carrosserie ontwerp (maar Autointernationaal.nl zal zijn vooroordeel daarover nu maar even voor zich houden).

 

 

90%
90%
Awesome

Conclusie

Je krijgt maar één kans om een eerste indruk te maken en als debuutmodel van Polestar maakt deze 1 zondermeer indruk. Niet alleen vanwege zijn specificaties en prijskaartje, maar vooral omdat er eigenlijk geen andere auto op de markt is die deze combinatie van snelheid en emissie vrij/arm rijden weet te bieden (alleen de BMW i8 komt in de buurt). Daarnaast is de Polestar 1 stijlvol, uitstekend afgewerkt, comfortabel en onder alle omstandigheden zeer capabel. Want dankzij de vierwielaandrijving is er grip in overvloed.

162.000 euro uitgeven aan een auto is een extravagante keuze. Er mag dan een relatief milieuvriendelijke aandrijflijn in zitten, maar op dit prijsniveau roept aanschaf al snel associaties op met salonsocialisten. Maar je zou gek zijn om, als je het kan, de Polestar 1 niet te kopen. In die zin dat hij ruim een ton goedkoper is dan de genoemde Bentley zonder minder spraakmakend te zijn. Rijden in zware Volvo's weet lang niet altijd te bevredigen, maar de Polestar heeft daar geen last van. De 1 is heerlijk eigenzinnig en geeft je dankzij de combinatie van prestaties en comfort een glorieus gevoel. De Polestar ontregelt, maar op een prettige manier: hij biedt volop rij plezier en zelfs bij dit prototype staat er al heel veel puntjes op de i. Misschien is de 1 toch niet jouw kopje thee, maar de mijne inmiddels wel. Zorg dat je er bij bent, bij één van die 1.500 kopers!

  • 9
  • Beoordelingen door bezoekers (18)
    6.3

Reageren is niet mogelijk.