Boeiend, maar om de verkeerde redenen: test Cadillac XT6

0

Wie in Nederland op zoek is naar een SUV van Cadillac (toegegeven, dat zijn er niet veel want het merk komt volgens de Rai Vereniging en de Bovag niet op de verkoopradar voor), kan kiezen uit de XT5 à minimaal 104.670 euro en de Escalade waar een prijskaartje van 187.018 euro of meer aan hangt. Dat is een fors verschil, maar dit gat wordt nu opgevuld door de XT6.

Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en ook voor de ontwikkeling van de XT6 lagen er verschillende technische opties open. Zo had deze nieuwe SUV gebaseerd kunnen worden op het onderstel van de CT6; qua typeaanduiding zou dat niet eens zo’n slecht idee geweest zijn. Dat zou een prachtbak opgeleverd hebben, want in de basis achterwiel aangedreven en nauw gerelateerd aan de bovengemiddeld dynamisch rijdende sedans van Cadillac. De XT6 had dan in één adem genoemd kunnen worden met de BMW modellen X5 en X7.

Maar helaas. General Motors mag zich er al jaren, misschien wel decennia, graag met een jantje van leiden van afmaken. Er werd niet gevochten voor het behoud van de Opel / Vauxhall divisie. In India toonde General Motors evenmin doorzettingsvermogen. Chevrolet kreeg niet de munitie om zich staande te kunnen houden op de Europese automarkt. Ook het ontwikkelen van een Cadillac die het Audi, BMW en Mercedes dun door de broek kan laten lopen in hun eigen achtertuin lijkt General Motors niet te interesseren. Die houding leidde in 2009 tot een faillissement, maar als je ‘too big to fail’ bent, dan is het de belastingbetaler die de rekening betaalt. Het is dezelfde arrogante houding die wij in Nederland de grootbanken verwijten. Dus General Motors koos bij de ontwikkeling van de XT6 voor de gemakkelijkste weg: men nam de Buick Enclave, Chevrolet Traverse en GMC Acadia als basis. Dat zijn feitelijk geen echte SUV modellen maar als cross-overs verklede MPV auto’s. Met optioneel vierwielaandrijving, dat dan weer wel.

Nu heeft alles zijn prijs, dus Cadillac had hiermee enigszins weg kunnen komen als zij de nieuwe XT6 voor een scherp tarief in de markt zou zetten, maar dat is niet het geval. Hij kost omgerekend 136.000 euro, oftewel ruim 30 procent meer dan het duurste lid van bovengenoemd cross-over trio, de Buick Enclave. Ten opzichte van de Chevrolet Traverse bedraagt het prijsverschil liefst 75 procent, zonder dat er sprake is van motorische verschillen. Het is het ideale recept om je uit de markt te prijzen, maar General Motors denkt namens Cadillac blijkbaar dat zij hier mee weg komt. Zoals het autoconcern dat al decennialang doet. Er wordt beweerd dat de mondiale hegemonie van de Verenigde Staten begon af te brokkelen toen zij de oorlog in Vietnam verloor. Toeval of niet, maar min of meer tegelijkertijd begon General Motors met het serveren van niet goed uitontwikkelde modellen en trad het verval in. Ja, het land heeft inmiddels ook giganten als Amazon, Google en Tesla voortgebracht, maar de fabrikant van Cadillac is nog heel erg ‘oude economie’.

Het is niet zo dat je nooit weg kan komen met ondermaatse, halfgare producten. Het hangt er ook helemaal van af wat de concurrentie doet. En jammer maar helaas voor Cadillac: die presenteerde 2 maanden voor de onthulling van de XT6 afgelopen januari een premium SUV die veel meer indruk maakt, zowel visueel als in technisch opzicht: de Lincoln Aviator van Ford. Deze Amerikaanse autofabrikant nam wél de moeite om een grote SUV te ontwikkelen die in de basis achterwiel aangedreven is en dus (bijna) net zo fijn kan sturen als een sportwagen. SUV fans met benzine in hun bloed gaan er direct van op het puntje van hun stoel zitten. Bovendien laat die technische opzet een veel hoger motorvermogen toe: 400 pk uit een geblazen 3,0 liter V6. Dat is toch even wat anders dan de 314 pk uit een atmosferisch alternatief van 3,6 liter waarmee de XT6 zich moet zien te redden. En als klap op de vuurpijl is de Aviator ook nog eens 2.000 dollar goedkoper.

Is dit de opmaat naar een testverslag waarin een nieuwe auto neergesabeld gaat worden? Niet perse. Om te beginnen heeft het gebruiken van weliswaar opgewarmde, maar bestaande techniek dat de Cadillac XT6 sneller in productie genomen kon worden dan de Lincoln Aviator. In eigen land geeft hem dat bij chauvinistische SUV kopers (“Make America great again) tijdelijk een concurrentievoordeel. En eerlijk is eerlijk: zo heel verkeerd rijdt de XT6 nou ook weer niet.

De nieuwe SUV van Cadillac kon worden getest in Sport uitvoering. Die biedt niet meer motorkracht, maar wel intelligente vierwielaandrijving die vermogen plus koppel niet alleen tussen de vooras en achteras verdeelt, maar ook tussen de achterwielen onderling met als duw de XT6 fanatieker door een bocht te duwen. Verder is de Sport uitvoering voorzien van adaptieve dempers, schakelt de automaat sneller en is de besturing directer afgesteld. Optische verschillen zijn er ook. Zo is het interieur niet afgewerkt met hout dan heel erg nep oogt, maar met echt metaal. Verder heeft hij een zwarte grille en dat staat de Cadillac ook niet verkeerd. Toch blijft het jammer dat de XT6 het zonder de extravagantie moet doen waar het luxemerk ooit groot is geworden. Met een ingetogen design is niks mis, maar als er 136.000 euro uit de spaarpot geschud moet worden, dan zou een meer flamboyant ontwerp welkom zijn geweest.

Er vallen veel kanttekeningen bij de XT6 te plaatsen, maar je kan niet zeggen dat hij niet ruim is. Voorin kan iedereen makkelijk een goede zitplek vinden, ook omdat de stuurkolom elektrisch verstelbaar is. Op de tweede rij kan de Cadillac, afhankelijk van de uitvoering, geleverd worden met zogeheten kapitein stoelen. Dat maakt van de SUV een 6 in plaats van 7-zitter, maar het heeft als voordeel dat helemaal achterin zittende volwassenen af en toe even hun benen kunnen strekken. Voor hen is er sowieso voldoende hoofdruimte. Voor iedereen is er een eigen USB aansluiting en de passagiers op de tweede rij hebben hun eigen, met leer beklede, middenconsole voor de bediening van de airconditioning. De unit is ook voorzien van uitklapbare bekerhouders. De rugleuning van de kapitein stoelen kunnen op afstand omgeklapt worden, maar andersom dient de handeling handmatig verricht te worden. Dat is toch niet helemaal premium. Het in de wagenbodem opbergen en uitklappen van de achterste stoelen kan wel geheel elektrisch geschieden.

Over het algemeen heeft Cadillac heus fraaie materialen gebruikt voor de XT6. Het echte metaal in de Sport versie werd al genoemd, maar ook leder, koper en suède zijn aanwezig. De schakel flippers en de bedieningsknoppen voor zowel de geluidsinstallatie als het infomedia systeem voelen vertrouwenwekkend robuust aan. Dat was in het verleden wel eens anders bij producten van General Motors. Maar wat helaas niet veranderd is, is het inspiratieloze basisdesign van het dashboard. De boordplank maakt daardoor een onnodig goedkope indruk, want nergens lijkt er tijdens de ontwerpfase oog voor detail te zijn geweest. Geen enkel moment denk je: “wow, dat ik dit krijg voor mijn 136.000 euro!” (de Sport versie gaat overigens snel richting de 1,5 ton).

Het blijft jammer dat ook de Sport versie van de XT6 het met 314 pk / 368 Nm sterke motor moet doen, vooral omdat de Cadillac afgerond 2,2 ton weegt. Maar het al meer dan een decennium oude, primair voor voorwielaandrijving ontwikkelde, onderstel van de Chevrolet Traverse en zijn familieleden kan niet meer vermogen (en vooral: koppel) aan. Ondanks het hoge gewicht weet de XT6 zich in het verkeer heel behoorlijk staande te houden, ook al is het geen echt snelle auto. Met name de meer wakkere automaat afstelling van de Sport versie houdt de Cadillac voldoende bij de les, waardoor invoegen geen zenuwslopende exercitie hoeft te worden. Maar premium? Nee, dat is toch wat anders.

Op het door de XT6 geboden comfort valt weinig af te dingen. Bij een constant tempo rijdt de Cadillac vrijwel geluidloos. Alleen de optionele 21 inch wielen van de Sport uitvoering maken op ruw wegdek van rumoer. En als de 3,6 liter V6 vol aan de bak moet, dan hoor je hem ook wel. Hij produceert dan geen onprettig geluid. Dat is een meevaller, want de motor moet vaak alle zeilen bijzetten om ondanks zijn luie basiskarakter voor enige acceleratie te zorgen. Voor gewone ritten van A naar B is er niks aan de hand, maar in de prijsklasse rond 140 duizend euro veegt zo’n beetje elke concurrent de vloer aan met de XT6. De 9-traps automaat schakelt op zich soepel, maar neemt daar wel de tijd voor. En voor vlot versnellen moet hij eigenlijk 2 stappen terug voordat de motor zich in zijn optimale toeren gebied bevindt. Met de intelligente vierwielaandrijving heeft Cadillac echter goed werk afgeleverd. Dit soort auto’s kunnen van nature enorm ondersturen, maar daar heeft de XT6 Sport dankzij de extra aandacht die het buitenste achterwiel krijgt bij de verdeling van motor vermogen en koppel een last van. Hij gedraagt zich in bochten eigenlijk best wel lichtvoetig. Dat vergroot het vertrouwen dat je in de Cadillac kan hebben. Het opvoeren van het tempo wordt dan zeker niet hard afgestraft. Dat is overigens ook te danken aan de standaard adaptieve dempers van de Sport uitvoering. Die versie beschikt ook over een directer afgestelde besturing die zowaar enig gevoel biedt, ondanks dat de mate van bekrachtiging voor Amerikaanse begrippen beperkt is. Maar dat is voor Europa alleen maar goed nieuws. Ook heeft de XT6 geen last van deinen, duiken, excessief overhellen en ander weggedrag dat je vroeger met de slagschepen van Cadillac associeerde.

 

50%
50%
Awesome

Conclusie

Op papier is de XT6 voor premium puristen een tenenkrommende auto. Ook zijn uiterlijk maakt weinig indruk. Alleen qua prijsstelling is het een echte Cadillac, zeker in Nederland, want het verbruik en dus de CO2-uitstoot is niet om over naar huis te schrijven, dus zal de XT6 qua BPM behandeling de volle laag krijgen. Maar binnen de randvoorwaarden van het niet bepaald okselfrisse Chevrolet Traverse onderstel heeft Cadillac toch een verfijnde, ruime en plezierig rijdende SUV weten te creëren. Of dit voldoende is om zich staande te houden in het premium segment, is evenwel twijfelachtig. Zeker omdat in eigen land merkfans de voorkeur zullen geven aan 'big daddy' oftewel de Escalade die ondanks al zijn tekortkomingen veel meer uitstraling heeft.    

  • 5
  • Beoordelingen door bezoekers (6)
    5.6

Reageren is niet mogelijk.