Zijn meerprijs zondermeer waard: test Toyota C-HR 2.0 Power Hybrid

0

Waarom de korte test?

Toyota levert de C-HR nu ook als 2.0 High Power Hybrid. Die beschikt over dezelfde aandrijflijn als de soortgelijke uitvoering van de Corolla. Ten opzichte van de bestaande hybride variant met 1,8 liter grote benzinemotor is er sprake van 50 procent extra vermogen, terwijl het verbruik met slechts 10 procent toeneemt. Dat klinkt als een goede deal. Hetzelfde geldt voor de meerprijs: 995 euro.

Toyota combineert de introductie van de nieuwe 2,0 liter hybride variant met een update va haar opvallend gelijnde compacte cross-over. Naast een aantal cosmetische retouches is de onderstel afstelling onder de loep genomen en werd het interieur opgewaardeerd met fraaiere materialen en een verbeterd infomediasysteem. In Portugal kon de vernieuwde C-HR als High Power Hybrid worden getest. Toyota verbeterde overigens ook de 1,8 liter hybride uitvoering. Zijn aandrijflijn is voortaan voorzien van een nieuwe lithium/ion batterij die compacter en krachtiger is. Er is net als voorheen ook een 1.2 Turbo met enkel een benzinemotor (116 pk).

 

Wat voor auto is het?

Toyota had tijdens de ontwikkeling van de nieuwe 2,0 liter Atkinson hybride aandrijflijn naar eigen zeggen 3 primaire doelen voor ogen: meer efficiëntie, minder interne wrijving en een optimaal temperatuurmanagement. De thermische efficiëntie van 41 procent is volgens Toyota ongekend voor een benzinemotor in deze klasse. De Power Control Unit is kleiner en efficiënter met 20 procent minder verlies aan elektriciteit dan voorheen. Ten opzichte van de 1.8 Hybrid levert de 2,0 liter High Power variant zoals gezegd 50 procent meer vermogen, terwijl het verbruik met minder dan 10 procent zou zijn toegenomen. De 184 paardenkrachten zorgen volgens Toyota voor een soepelere acceleratie en sportievere prestaties. De acceleratie naar 100 km/u duurt 8,2 seconden. Het gemiddelde brandstofverbruik bedraagt 4,0 liter per 100 km (NEDC norm), hetgeen een CO2-uitstoot van slechts 92 gram/km betekent. Ter vergelijking: voor de 122 pk sterke 1,8 liter hybride variant zijn de waarden: 11,0 seconden, 86 gram/km en 3,8 liter.

De grille is breder dan voorheen en de mistlampen zijn meer naar buiten en wat hoger geplaatst. Hierdoor lijkt de voorzijde volgens Toyota breder dan die eigenlijk is. De koplampen zijn ook opnieuw vormgegeven, al moet je wel tweemaal kijken om het verschil met de pre facelift editie te zien. De dag verlichting en de richtingaanwijzers zijn in de behuizing geïntegreerd. LED techniek is standaard.

Aan de achterzijde zij de wijzigingen die Toyota heeft doorgevoerd eveneens subtiel. Een zwart kleurige, glimmende sierstrook verbindt voortaan beide lichtblokken met elkaar, eveneens met als doel om de auto optisch breder te doen ogen. De richtingaanwijzers zijn voortaan van het dynamische type. Vóór de facelift had de C-HR ze ook aan de voorzijde, maar dat is nogal ongebruikelijk, reden waarom Toyota er daar van af is gestapt. De achterlichten zijn standaard voorzien van LED techniek en hebben een ander design gekregen. Of de units daar fraaier van zijn geworden, is een kwestie van smaak. De geteste 2.0 High Power Hybrid uitvoering van de C-HR kan worden herkend aan de diffusor achter. In tegenstelling tot de soortgelijke uitvoering van de Corolla ontbreken dubbele uitlaatpijpen. Jammer, want met 184 pk zouden die bij deze Toyota niet overdreven zijn geweest.

 

Is het wat?

De claim van Toyota dat de Power Hybrid aandrijflijn voor een soepelere acceleratie en sportievere prestaties zorgt, is beslist niet overdreven. De C-HR wordt hiermee weliswaar niet getransformeerd tot een sportwagen à la de Yaris GRMN of de GR Supra, maar de hybride cross-over is er beslist fijner rijdend van geworden. Je haalt op de snelweg bijvoorbeeld veel vlotter een vrachtauto in. De vermogen afgifte is mooi lineair, maar tijdens hard accelereren hoor je nog wel dezelfde gierende dreun als bij de 1,8 liter versie. Dat ligt overigens niet aan de motor, maar aan de standaard CVT automaat. En gelukkig hoeft de 2.0 Power Hybrid uitvoering minder hard te werken voor de kost. Trap je hem niet op de staart, dan heerst er aan boord een prettige werking stilte dankzij verbeterde geluidsisolatie.

Het uitstekende onderstel van de C-HR kan gelukkig goed overweg met het hogere vermogen. De Toyota blijft in snel genomen bochten lang stabiel zonder noemenswaardig over te hellen en voelt over het geheel genomen lichtvoetig aan. Wel zou de besturing meer gevoel mogen bieden, maar de installatie is wel voldoende direct. De C-HR rijdt per saldo best sportief, zeker voor een auto met hoge zitpositie. Tegelijkertijd biedt het onderstel voldoende comfort. Dwars richels in het wegdek worden bijvoorbeeld keurig geabsorbeerd.

Volgens Toyota kan er met de hybride C-HR in stedelijke gebieden tot 80 procent van de tijd elektrisch worden gereden. In het instrumentarium kan men zien of dit percentage gehaald wordt. Ik haalde eerder 60 procent. In het drukke stadsverkeer in Lissabon is weliswaar een gunstige waarde mogelijk (richting de geclaimde 80 procent; vooral in fileverkeer kan de elektromotor de aandrijf taak alleen af), maar zodra er beter doorgereden kon worden, zakte het percentage snel.

Toyota heeft op het gebied van infomedia systemen geen al te beste reputatie. De C-HR is daar geen uitzondering op. De Japanse autofabrikant is zich bewust van dit euvel, en heeft er nu voor gezorgd dat de installatie nu overweg kan met Apple CarPlay. Toyota maakt hiermee een halfslachtige inhaalslag ten opzichte van de concurrentie want tot voor kort was de Aygo het enige model met deze functionaliteit. Het besturingssysteem Android Auto wordt in Nederland echter nog steeds niet officieel ondersteund. Gelukkig bevinden zich aan weerszijden van het infomedia display fysieke knoppen en is het scherm iets naar de bestuurder gekanteld. Mede hierdoor is het display goed af te lezen. Het navigatiesysteem van de C-HR is echter nog altijd niet de meest verfijnde in zijn soort. De kaartweergave kan fraaier en de rij aanwijzingen zijn niet altijd even logisch. Maar misschien verbetert Toyota dit nog, want voortaan is updaten van de kaart ‘via de lucht’ mogelijk.

Het dashboard is voortaan bekleed met iets zachter aanvoelende plasticsoorten. De goedkope digitale klok is gelukkig verdwenen. Maar de C-HR heeft onverminderd veel te grote C stijlen die het uitzicht naar schuin achter sterk belemmeren en die achterpassagiers een claustrofobisch gevoel bezorgen. Het formaat van de kofferbak (377 liter) is voor SUV begrippen aan de kleine kant, al troeft de C-HR in dit opzicht wel de Corolla (313 liter) af.

80%
80%
Awesome

Hoeveel sterren?

De prijzen van de vernieuwde C-HR, die in december in de Toyota showrooms arriveert, beginnen bij 28.295 euro voor de 1.2 Turbo Active met alleen een benzinemotor. De 1,8 liter hybride versie is er met dezelfde uitrusting voor 30.995 euro. Voor de geteste 2.0 High Power Hybrid moet minimaal 34.190 euro betaald worden, maar dan krijgt men ook de meer complete uitrusting van de Dynamic uitvoering zoals grotere lichtmetalen velgen. Effectief gaat het om een prijsverschil van 995 euro met de 1,8 liter hybride versie. Dat extra bedrag is de '2.0 High Power Hybrid upgrade' zondermeer waard.

Voor de rest biedt de C-HR de reeds bekende mix van plus en min punten. Omdat het een Toyota is, is de kans op mankementen klein. Maar er zijn beslist ruimere, hoogwaardiger afgewerkte en/of goedkopere SUV alternatieven, zoals de Peugeot 3008, de Renault Kadjar en de Skoda Karoq. Geen van allen bieden echter stekkerloze hybride techniek waarmee het benzineverbruik zonder dat men er omkijken naar heeft kan worden verlaagd. En ook vallen zij minder op in het verkeer. Als het op rij plezier aankomt, beweegt de C-HR zich in de voorste linies.

  • 8
  • Beoordelingen door bezoekers (15)
    8.1

Reageren is niet mogelijk.