In 2016 maakte Peugeot bekend in 2026 weer actief te willen worden op de Noord Amerikaanse automarkt. Nu wordt dat moment vervroegd naar 2023. Voor de comeback gaat Peugeot een aantal dealers werven, maar de focus ligt bij de verkoop op het internet.
Die tweede optie is geen toevallige keuze. Larry Dominique, de kwartiermaker van PSA in Noord Amerika, zegt dat klanten er steeds vaker prijs op stellen dat het aankoopproces “eenvoudig en efficiënt” verloopt. Dat is volgens hem lang niet altijd het geval bij de doorsnee Amerikaanse autodealer. Die zou namelijk de neiging hebben om van zijn showroom een soort kermisattractie te maken.
Over de mogelijkheid om een testrit te maken voordat de handtekening onder een koopcontract wordt gezet, wordt door Dominique nog niets gecommuniceerd. Maar Peugeot is dus wel degelijk van plan om terug te keren naar de Verenigde Staten; een markt die het merk in 1991 heeft verlaten toen duidelijk was geworden dat de lokale marktintroductie van de 405 op een grote flop was uitgelopen.
Het verkopen van Franse auto’s aan Amerikanen is zelden of nooit een verhaal dat een happy end heeft. Renault ging in 1959 flink op zijn plaat door veel te veel exemplaren van de Dauphine naar de Verenigde Staten te verschepen, die vervolgens op de kade stonden weg te roesten. Later, begin jaren tachtig, vonden Amerikanen de R5 (die verkocht werd als ‘Le Car’) best wel ‘cute’, maar van de R18 en de Fuego werden zij niet koud of warm. En de verkoop van de R9 en R11 via AMC, waar Renault een dochterbedrijf van had gemaakt, was helemaal een fiasco. Amerikanen vinden een kleine auto tot op zekere hoogte acceptabel, maar bij dit modelduo met 1,4 liter motor was daar bij ingeschakelde airconditioning absoluut geen sprake van. Ook de assemblagekwaliteit van AMC was een drama. Citroën verging het niet veel beter. De DS (en de CX) bleef een exoot. Het Peugeot repertoire was meer mainstream, maar dat was direct ook het probleem: voor hetzelfde geld kocht de Amerikaanse autoconsument liever een (gewezen) betrouwbare Honda Accord of Toyota Camry dan een 405.
De door Peugeot vanaf 2023 aan te stellen dealers hebben vooral een service functie, zo laat Dominique (foto) weten. Dat het tijdstip van de comeback vervroegd wordt, heeft (natuurlijk) alles te maken met de fusie van moederbedrijf PSA met Fiat Chrysler Automobiles. Die huwelijkspartner heeft in de Verenigde Staten een enorm servicenetwerk. Ook het feit dat consumenten vanwege de corona perikelen sinds dit jaar positiever staan tegenover internetaankopen, helpt om het comeback tijdstip te vervroegen. Het belang van fysieke dealers is daardoor afgenomen.
PSA heeft sinds 2017 alweer in zekere zin voet aan de grond in de Verenigde Staten. Toen zette de autofabrikant een Noord Amerikaanse tak op met de autodeel diensten Free2Move en TravelCar. Maar dat was slechts een hors d’oeuvre. Het grote doel is uiteraard het verkopen van auto’s in de Verenigde Staten. Er is echter meer voor te zeggen om Opel in te zetten om namens PSA een voet tussen de deur te krijgen bij de Noord Amerikaanse automarkt. Dat merk verkocht historisch gezien in de Verenigde Staten meer personenwagens dan Peugeot. En ‘made in Germany’ vinden Amerikanen nou eenmaal beter klinken dan ‘made in France’. Tenzij het over frites gaat. Maar Peugeot zal aan Opel nooit de eer gunnen om de Noord Amerikaanse comeback vorm te geven. En als ‘Franse flair’ het criterium is, dan kan PSA beter het premium label DS in stelling brengen.