Fanatieke familieauto: test Ford Puma ST

0

Waarom deze test?

SUV annex cross-over modellen blijven onverminderd populair. In het premium segment is het gamma van dergelijke auto’s niet compleet zonder een hete top variant. Ford past die formule nu toe op haar Puma. Die is er in navolging van de Fiesta nu ook in ST uitvoering. Beide modellen zijn technisch vrijwel identiek, maar de Puma is een stuk praktischer. Maakt dat hem zijn meerprijs van ruim 8.000 euro waard? Die vraag wordt beantwoord in deze test.

 

Wat voor auto is het?

Praktische auto’s koop je doorgaans met je hoofd. Maar zou jouw hart niet ook inspraak mogen hebben? Ford denkt van wel. Kort door de bocht is dat de gedachte achter de Puma ST: een hoge 4,2 meter lange 5-deurs auto die van nature ‘verstandig’ is, maar waarin liefhebbers van tempo maken volop kunnen genieten. Theoretisch combineert deze Ford dus het beste van 2 werelden.

De hardcore versie van de Puma is niet de eerste SUV annex cross-over die door Ford ontwikkeld is met de vermaarde ST badge. In Noord Amerika is namelijk ook de Edge ST te koop. Maar omdat die SUV überhaupt niet te verkopen viel in Europa, heeft Ford er nooit werk van gemaakt om hem naar Europa te sturen. De Puma ST is daarentegen een puur Europees product. Ford is bij de ontwikkeling niet over één nacht ijs gegaan want de autofabrikant heeft een reputatie hoog te houden met modellen die de befaamde lettercombinatie dragen. De Fiesta en Focus behoren in ST uitvoering tot de meest begerenswaardige auto’s in hun klasse en de Puma mag daar natuurlijk niet voor onder doen.

De omschrijving ‘het beste van 2 werelden’ is reeds gevallen. De Puma combineert de onverzettelijke sportiviteit van de Fiesta ST (wiens techniek werd gebruikt) met het ruimere en vooral meer praktische koetswerk van de gewone doordeweekse uitvoeringen. Op papier levert dan een ideale combinatie op. Uiterlijk veranderde er niet zoveel, althans niet in vergelijking met de ST-Line X uitvoering van de Puma. Verschillen zijn grotere 19 inch velgen (met Michelin Pilot Sport 4S banden), een splitter aan de voorzijde (die tot 80 procent meer neerwaartse druk zorgt) en een diffusor aan de achterzijde. Speciaal voor de Puma ST heeft Ford de bijzonder uitgesproken carrosserie kleur Mean Green ontwikkeld, maar omdat niet iedereen zit te wachten op een auto met een hoog ‘Kermit de Kikker’ gehalte is hij er ook in meer ingetogen tinten. Ongeacht de carrosseriekleur zijn de spiegelkappen, het dak en de kofferspoiler het zwart uitgevoerd.

Binnenin zorgt Ford voor een afgeplat stuurwiel, de specifieke ST knop op het stuur, diverse ST logo’s en Recaro kuipstoelen. Die zitten heerlijk, althans voor mensen die niet al te breed in de heupen zijn. Ben jij dat wel, dan zou jij de knellende randen na verloop van tijd als storend kunnen gaan ervaren.

Ter compensatie beschikt de Puma ST wel over verstelbare hoofdsteunen. Dat is geen vanzelfsprekendheid en met name voor langere personen een verademing. En de hoogte van de voorstoelen is precies goed. Niet te laag om in/uitstappen bezwaarlijk te maken, maar je zit allesbehalve ‘op de bok’.

Kritiek op de beschikbare ruimte achterin is ook mogelijk. De Puma is weliswaar duidelijk groter dan de Fiesta, maar uiteindelijk is de achterbank meer geschikt voor kinderen dan voor volwassenen. Maar is dat een probleem voor een gezin met (jong) kroost? Altijd handig is de diepe Megabox in de kofferruimte.

Al met al hoef je deze Puma ST dus niet perse om zijn uiterlijk te kopen. De visuele meerwaarde ten opzichte van de ST-Line X uitvoering is beperkt. Dat klinkt als een nadeel, maar is juist een pluspunt want het betekent dat Ford het beschikbare ontwikkelingsbudget vooral heeft gebruikt voor mechanische / technische aanpassingen. Een voorbeeld daarvan is de ophanging. Ten opzichte van de Fiesta ST werd de torsie as bijvoorbeeld 40 procent stijver. Vergeleken met de gewone Puma gaat het zelfs om een verschil van 50 procent. In combinatie met de 28 millimeter dikke stabilisatorstang achter (het exemplaar vóór heeft een diameter van 24 millimeter) moet dat het hogere zwaartepunt van de Puma ST compenseren.

 

Is het wat?

Ford heeft het comfortaspect niet uit het oog willen verliezen en daarom maken frequentiegevoelige Hitachi schokdempers (reeds bekend van de Fiesta ST) onderdeel uit van de onderstel aanpassingen. Tijdens de test trilden er weliswaar geen vullingen uit mijn gebit, maar om nu te zeggen dat de Puma ST op een aangename manier oneffenheden in het wegdek glad strijkt, nee, dat gaat te ver. Hij is wel meer vergevingsgezind dan de Fiesta ST, maar dat komt vermoedelijk doordat hij hoger op zijn poten staat en dus langere veerwegen heeft. De harde vering, waarvoor ook de grote 19 inch wielen verantwoordelijk zijn, is overigens geen diskwalificatie van deze Ford. Dat neem je nou eenmaal op de koop toe bij een nadrukkelijk sportieve auto. De stugheid van de veerpoten dient namelijk een hoger doel, eentje die ook de ST uitvoering van de Puma met verve nastreeft. Net als de andere Europese Ford modellen met deze lettercombinatie, lust hij bochten rauw. Dat is overigens niet alleen te danken aan de herziene ophanging, maar ook aan de directere (maar ook zware en onrustige) besturing en aan de krachtigere remmen.

Na bijbetaling voorzien Ford de Puma ST van een mechanisch Quaife sper differentieel op de vooras. Deze voorziening maakt onderdeel uit van het afgerond 1.300 euro kostende Performance Pack waar ook Launch Control en een schakelindicator onderdeel van uitmaken. Dit pakket is elke euro waard. Voor een B segment model is 200 pk en 320 Nm namelijk best veel vermogen en koppel. De voorwielen hebben de neiging om zich soms te verslikken in deze motorkracht, zeker bij het uitkomen van een bocht. Maar dat kan je voorkomen met dat Limited Slip differentieel. Overigens is de Puma de eerste in zijn soort (ik heb het dan over B segment SUV modellen) die met een dergelijk hulpstuk geleverd kan worden. Dat illustreert dat Ford zich er bij de ontwikkeling van deze Puma ST niet met een Jantje van Leiden van af heeft gemaakt.

Over primeurs gesproken: deze Puma is het eerste ST model van Ford met een Eco modus. In die setting wordt de 1,5 liter Ecoboost 3-pitter grondig gecastreerd, maar het potentieverlies wordt gecompenseerd door een (iets) gematigder verbruik. Het betekent dat men in deze modus het door Ford opgegeven verbruik gemiddelde (gemeten volgens de WLTP norm) van 6,9 liter per 100 kilometer zou moeten kunnen halen. Lukt dat inderdaad, dan blijft de CO2-uitstoot beperkt tot 155 gram/km. Is de Eco modus niet ingeschakeld, dan zal het gemiddelde benzineverbruik minstens 1 liter per 100 kilometer hoger uitvallen. Is dat een probleem, dan moet je deze Puma ST überhaupt niet kopen maar voor de 125 pk sterke 1.0 Ecoboost versie gaan. Die stoot ‘slechts’ 127 gram CO2 uit. Het kopen van de Puma ST doe je wel om zijn acceleratietijd naar 100 km/u. Die bedraagt namelijk slechts 6,7 seconden. Een topsnelheid van 220 km/u mag er ook zijn. Voor dit prestatieniveau heeft Ford overigens wel de eind overbrenging van de handgeschakelde 6-bak in moeten korten. De Puma ST had overigens best wat meer vermogen kunnen gebruiken. Nu is hij met name in de hogere versnellingen wat tam. Maar toeren maken doet hij graag en de 3 cilinder 1,5 liter unit is een mooie aangever voor het getalenteerde onderstel.

De Puma ST heeft niet alleen een Eco modus, maar ook Sport en Track instellingen. In het laatste geval wordt ook het ESP systeem gemuilkorfd. Voor beide modi geldt dat er zich bij activering een klep in de uitlaat opent waardoor de Puma ST iets vrijer geluid mag produceren (al komt een deel daarvan op conto van de luidsprekers). Ook voor dit aspect geldt dat de nieuweling minder heftig is dan zijn donormodel, want de Fiesta ST heeft een duidelijk sterker aanwezige soundtrack. Echt mooi kan ik die roffel niet noemen, maar hij is wel aanstekelijk genoeg om deze katachtige telkens opnieuw op zijn staart te trappen.

 

80%
80%
Awesome

Conclusie

Deze Puma ST heeft meer manieren dan de gelijknamige Fiesta. Toch is het allesbehalve een halfbakken auto. Ook deze Puma ST acteert op het scherp van de snee en daarvoor verdienen de technici van Ford een flinke schouderklop. Zij hebben zich uitstekend van hun taak gekweten. Ik vermoed alleen dat hij met kleinere (18 inch) wielen nog meer in balans zou zijn geweest.

De vraag is wel wie Ford met deze Puma ST hoopt aan te spreken. Een jonger publiek? Die zal toch eerder voor de Fiesta opteren. Mannen met én benzine in hun bloed én een gezin? Dan is de Focus Wagon een betere keuze. Diegenen die in aanmerking komen voor een auto van de zaak, zullen geneigd zijn om elektrisch te gaan rijden om zo de bijtelling te minimaliseren.

Blijft over: senioren ('empty nesters' voor wie een Mondeo te groot is) en carrièremakers zonder kroost maar met een schoonmoeder en een tuincentrum minnende wederhelft. Ouderen zullen vermoedelijk een echte SUV annex cross-over prefereren. De Puma ST roept voor hen vermoedelijk te veel associaties op met een hoge hatchback. Er blijft zo een smalle verkoopbasis over die het begrijpelijk maakt dat bijvoorbeeld Volkswagen niet staat te springen om een T-Cross R te lanceren. Ja, dochter Audi biedt weliswaar de SQ2 aan, maar die auto is met zijn standaard automatische transmissie en vierwielaandrijving een stuk duurder. En misschien ook minder puur.

Toch maakt dat deze Puma ST niet minder begerenswaardig. Net als de katachtige zal ook deze Ford een aparte verschijning blijven, maar niet minder bijzonder. Voor een deel van het autopubliek zal er inderdaad sprake zijn van het beste van 2 werelden. De Puma ST is een echte rijders auto zoals dat heet. Nu ook beschikbaar voor cross-over adepten.

  • 8
  • Beoordelingen door bezoekers (15)
    6

Reageren is niet mogelijk.