Het wachten waard: test Ford Mustang Mach-E

0

Ford heeft de Mustang geëlektrificeerd. Nou ja, soort van. Onder de beroemde modelnaam hebben de Amerikanen een cross-over (of is het een hoge liftback à la de Polestar 2?) gelanceerd die geleverd gaat worden met naar keuze 1 of 2 elektromotoren. Om verwarring met de gewone Mustang te voorkomen, die nog gewoon op de ouderwetse manier benzine verbrandt, draagt de nieuweling als extra typeaanduiding ‘Mach E’.  Er kan worden gekozen uit een grotere of iets kleinere accu. Daarmee is maximaal een WLTP gecertificeerde actieradius van liefst 540 kilometer mogelijk. Ford denkt daarmee huidige van repliek te kunnen dienen. Of dat daadwerkelijk zo is, moet deze test uitwijzen. Het rij bereik is in ieder geval meer dan bij in een elektrische Polestar, Jaguar, Mercedes, BMW of Audi krijgt.

De Mustang Mach-E is om tal van redenen een indrukwekkende debutant in het segment voor elektrische auto’s, maar echt geniaal is de beslissing van Ford om dit model te positioneren als familielid van de wereldberoemde sportwagen. Voor puristen en/of andere hardcore fans van zogeheten ‘muscle cars’ zal het wellicht een gruwel zijn dat Ford deze elektrische auto met 5 deuren aanduidt als een Mustang, maar voor de rest zijn er alleen maar voordelen. Om te beginnen klinkt ‘Mustang Mach E’ natuurlijk stukken beter dan ‘ID.4’. Verder roept de modelnaam hoge verwachting op over de rijeigenschappen van deze auto. De in de vorige zin genoemde critici zullen onvermijdelijk beweren dat deze elektrische Ford onmogelijk hetzelfde rijplezier kan bieden als ‘the real thing’, maar verderop in dit testverslag zal jij kunnen lezen dat de Mustang Mach in dit opzicht helemaal niet zo slecht scoort.

Echter, het punt is dat dit niet DE nieuwe Mustang is, maar EEN nieuwe variatie. En dat is maar goed voor, want stel je voor dat men in Dearborn gewoon de 5,0 liter V8 had vervangen door een paar elektromotoren. Dan waren de rapen gaar geweest. De Mustang Mach E is dan ook niet de moordenaar van de klassieke ‘pony car’ van Ford waar velen misschien bang voor zijn. Het is eerder de perfect moderne sidekick die niet als een bedreiging (althans niet op dit moment) voor de stamvader moet worden beschouwd, maar eerder een manier om de modelnaam van de ‘oldtimer in wording’ zo lang mogelijk te verlengen.

Net als veel / alle andere grote autofabrikanten is de grootste taak van Ford op dit moment het verminderen van de gemiddelde CO2-uitstoot van de auto’s die zij verkoopt om hoge boetes te vermijden. Dit is geen nieuws; het is deels de reden waarom er dit jaar zo veel haast is om elektrische auto’s te introduceren. Er worden voor het eerst namelijk financiële sancties opgelegd indien de emissiedoelstellingen van de Europese Unie niet gehaald worden. Dat de klant daarvoor de rekening betaalt (niet letterlijk, maar in de vorm van kinderziektes bij blijkbaar niet goed uitontwikkelde modellen zoals de Polestar 2), lijkt onvermijdelijk te zijn. In dit verband moet ook Ford zelf worden genoemd, want zij heeft de verkoop van de deels elektrische (stekker hybride) Kuga moeten staken wegens brandgevaar. Alleen een deal met Volvo, die emissietechnisch dankzij populaire PHEV modellen die wél kinderziekte vrij zijn op rozen zit, kan voorkomen dat er een factuur vanuit Brussel op de deurmat valt. Dat komt trouwens ook doordat Ford in onze marktregio veel V8 aangedreven Mustangs verkoopt (meer dan de autofabrikant ooit hadden verwacht). Alleen een volledig elektrische auto kan voorkomen dat de Amerikanen volgend jaar opnieuw bij Volvo moeten aankloppen voor een emissiedeal.

Die redder in nood is dus de Mustang Mach-E; het eerste emissievrije model van de blauwe ovaal sinds 2014. Vanuit Europees perspectief had hij iets kleiner en betaalbaarder mogen zijn, maar we hebben het nou eenmaal over een Amerikaanse autofabrikant. En als alternatief voor de Tesla Model 3 (en straks de Model Y) lijkt deze Ford niet slecht te scoren. Bovendien weet de Mustang Mach-E in deze vorm zonder meer op te vallen in de showroom. Of dat voor de Volkswagen ID.3 over een paar jaar nog geldt, is twijfelachtig (en wie krijgt er geen slaap bij het zien van een Nissan Leaf?). Deze Ford weet niet in de laatste plaats vanwege zijn uiterlijk alle aandacht naar zich toe te trekken. Wat dit betreft is het een echte Mustang, want dat was bij het origineel ook het geval (voor een 6 of 8 cilinder motor kon men prima bij de andere modellen van het merk terecht). Hyundai gaat haar eerstvolgende elektrische auto, de Ioniq 5, het design geven van de Pony uit 1974. Voor Koreanen is dat een iconische auto. En Ford doet nu min of meer hetzelfde met de Mustang Mach E die op zijn eigen manier profiteert van het kapitaal dat zijn makers sinds 1964 hebben opgebouwd.

Ford zou met een goedkopere elektrische auto zoals een Nissan Leaf of Volkswagen ID.3 op dit moment in Europa misschien grotere verkoopaantallen kunnen realiseren, maar feit is dat het bedrijf een elektrische auto nodig had om wereldwijd zaken mee te doen. In Noord-Amerika, maar ook elders, zoals China (waar de ID.3 zijn ontwikkelingskosten niet gaat terugverdienen en waar de Leaf een muurbloempje is). Ford had een grotere auto nodig met een groter rij bereik die bovendien zou voldoen aan de Amerikaanse maatstaven voor wat betreft praktische bruikbaarheid (een bagageruimte van 385 liter à la de ID.3 is wat dit betreft ondermaats). De voor de thuismarkt essentiële eigenschappen betekent wel dat het voor Europese begrippen een dure auto is geworden. Voor een merk zonder premium status kan het dan lastig zijn om klanten te trekken. Dat weet Ford met wijlen de Edge (en nu de Explorer) uit eigen ervaring. Voor de elektrische ‘wereldauto’ had Ford dus een pseudo premium label nodig om hem te kunnen verkopen. En omdat de naam ‘Lincoln’ bij consumenten in Europa enkel associaties met sleeën oproept met de wegligging van een dweil, moest men in Dearborn wat anders verzinnen.

Een elektrische Mustang daarentegen is briljant. Impliciet is het een statement en hommage aan de meest enthousiaste, evangelische en welvarende klanten van Ford. Het is juist deze klantengroep die over de streep moet worden getrokken. Want op de thuismarkt is van een verkoop ban op auto’s met een verbrandingsmotor nog lang geen sprake. Wel zullen de emissie bankschroeven door de nieuwe Amerikaanse president Joe Biden aangedraaid worden. Dit betekent dat elke bestelling voor deze elektrische Ford betekent dat de kans groter wordt dat het bedrijf met de blauwe ovaal ook auto’s zal kunnen blijven verkopen met een V8 motor. Zoals de klassieke Mustang. En wat is er voor ons Europeanen in? Ja, wij kunnen milieuverantwoord genieten van een modelnaam die bij ons nog meer status heeft dan op de thuismarkt. En als ID.4 bijvoorbeeld.

Sommigen zullen zeggen dat het succes van deze auto wordt bepaald door de vraag of hij wel of rijdt op een manier die het Mustang embleem waardig (de enige plek waar je Ford badges ziet op deze auto zijn trouwens de hoeken van de ramen). Misschien is dat zo. En je zou kunnen zeggen dat het antwoord op die vraag “jawel” is, maar in zekere zin ook “niet”. Want eigenlijk zijn de rijeigenschappen niet het grootste potentiële valkuil voor een Ford in het hogere prijssegment, maar de bouwkwaliteit. En dit Mustang eerbetoon mag er dan sexy uitzien en een fraai infotainment systeem hebben, hij is niet helemaal foutloos als het om de afwerking gaat. Dit betekent dat de waargenomen kwaliteit niet van het niveau is dat je in dit prijssegment mag verwachten. In die zin is de nieuwe Mustang Mach-E niet anders dan de andere grotere en duurdere modellen van Ford die de afgelopen jaren qua premium beleving evenmin wisten te overtuigen.

Is dat een ‘deal breaker’? Per saldo zou ik nog steeds zeggen dat dit een goede auto is. Een prijzige Ford weliswaar (de geteste Extended Range AWD uitvoering kost 64.140 euro), maar niet duurder dan andere grotere elektrische auto’s. Los van issues op het gebied van de bouwkwaliteit, scoort de Mustang Mach-E op alle (andere) belangrijke zaken goed, zowel in termen van dynamiek als qua bruikbaarheid. Dit betekent dat deze auto een prima alternatief is voor zowel eigenaren van een elektrische auto van een ander merk (die voor het eerst de aanschaf van een Ford zouden kunnen overwegen), als diegenen die qua merk niet van hun geloof vallen, maar die bereid zijn om voor wat betreft de aandrijfvorm ‘de nieuwe religie’ te omarmen.

Om te beginnen is de Mustang Mach-E relatief licht en ruimte-efficiënt. Hij is gebouwd op een fundament dat is afgeleid van de bodemplaat van de Focus en Kuga en wat door Ford nu het GE2 platform wordt genoemd. Voor de constructie is gebruik gemaakt van diverse soorten metaal en composiet. Het basismodel met 1 motor en achterwielaandrijving weegt minder dan 1.900 kg en heeft bijna evenveel bruikbare batterijcapaciteit als de Polestar 2 (2.123 kg). Met de grotere batterij en extra aandrijfmotor van mijn testauto groeit dat gewicht een beetje, maar het blijft relatief laag volgens de standaard voor grotere elektrische auto’s.

Je krijgt 5 bruikbare zitplaatsen en een paar handige opbergvakken in de auto. De passagiersruimte doet denken aan de Jaguar I-Pace. Dit betekent dat de Mustang Mach-E meer plek biedt voor de inzittenden dan je zou verwachten van een auto met een dalende daklijn die in het verkeer niet domineert en intimideert zoals een grotere SUV dat wel kan doen. Er is iets meer dan 400 liter bagageruimte onder de hoedenplank. Onder de motorkap bevindt zich nog eens 81 liter extra, in een plastic opbergvak met een afvoer gat in het midden. Daarin kan men een vuile oplaadkabel en 1 of 2 andere items opbergen, en deze vervolgens heel gemakkelijk schoonmaken. Ja, daar dachten ze bij Ford ook aan.

Het dashboard van de Ford heeft een versie van het ‘double bubble’ ontwerp dat door de jaren heen zo beroemd is geworden door de Mustang, maar het interieur heeft voor de rest helemaal niets met deze sportwagen van doen. Het merendeel van de schakelaars die worden gebruikt, komen rechtstreeks uit het onderdelen schap van Ford. Bijvoorbeeld de stuurkolomhendels en de stuurwiel knoppen. Maar haak nou niet direct af. Het niveau van de Mustang Mach-E op het gebied van materiaalkwaliteit zou eigenlijk een beetje beter moeten zijn voor het geld (het leer is te glanzend, sommige armaturen zijn een beetje wiebelig en er zijn maar weinig bekleding soorten die de zintuigen aansporen), maar zullen eigenaren zich zorgen maken over het gebrek aan premium glans, aangezien zij hier van Ford een grotere aandrijfaccu en een beter bruikbaar rij bereik krijgen dan bij de rivalen uit het premium kamp, en daarnaast een kwart minder betalen? Misschien niet. Het is verre van een ‘deal breaker’.

Er is een klein, niet instelbaar digitaal instrumentenscherm voor de bestuurder, maar het scherm op de middenconsole (in tabletopstelling à la Tesla en Volvo) voor het infotainment systeem is standaard liefst 16 inch groot. Het vervangt gelukkig niet elke fysieke knop, toets of schakelaar in het interieur zoals bij het equivalent van Tesla wel het geval is. Het heeft geen ingebouwde webbrowser en er is ook geen ‘automatische piloot’, godzijdank. Het is een volledig genetwerkt systeem dat ‘via de lucht’ uitgebreide updates kan ondergaan, en daarnaast volledig met internet verbonden navigatie en entertainment functies biedt. De Sync 4 installatie biedt jou de mogelijkheid om onnoembaar veel zaken in te stellen, wat in het begin verwarrend is. Uiteraard is er een app waarmee jij ook de belangrijkste dingen kunt doen, zoals je interieur voorverwarmen of vanuit jouw thuiskantoor stiekem toeteren naar de buurvrouw. Ook leuk: het hele dashboard is een Bang & Olufsen soundbar.

Dus, is deze auto ook leuk? Hmm. Nou, de namen voor de verschillende rij modi (Active, Whisper en Untamed; in de laatste stand krijg je zware besturing, en een gevoeligere pedaalrespons) zijn dat zeker. Men kan het grootste gedeelte van de tijd rijden met één pedaal en hoewel de regeneratie van de batterij niet volledig controleerbaar is, varieert dit zeker per rij modus. Het digitale ‘voortstuwingsgeluid’ dat de auto afspeelt via de luidsprekers is ook uit te schakelen en varieert in volume met die rij modi. Het klinkt in ieder geval een beetje als een zacht rommelende V8, in plaats van de Starship Enterprise of iemand die een aanval krijgt naast een van die Theramin muziekinstrumenten die je bespeelt door met je armen te zwaaien.

Mijn testauto was een tussen versie met 351 pk en 580 Nm (het 480 pk sterke GT knaller komt later) en hij presteert voldoende goed, ook op de snelweg. De Mustang Mach-E is snel, maar geeft jou niet helemaal de duw in de rug zoals het repertoire van Tesla. Ondanks dat je theoretisch in 5,8 seconden op 100 km/u moet kunnen zitten. De Ford rijdt soepel, maar als je eenmaal gewend bent aan de respons en het koppelrijke prestatieniveau, dan biedt de aandrijflijn weinig anders om jou te vermaken. Maar voor een auto die ruim genoeg is voor het hele gezin hoeft dat geen verkeerde eigenschap te zijn. Het onderstel van de Ford zorgt echter voor iets meer rij plezier dan elektrische auto’s normaliter bieden. De besturing van de Mustang Mach-E biedt weliswaar weinig feedback, maar de bekrachtiging is mooi constant en beschikt over het juiste gewicht. De carrosseriecontrole is goed, hoewel de Ford in bochten wat log en zwaar aanvoelt als je over bulten en oneffenheden in het wegdek rijdt. Dan is ook de vering net wat te stevig en gedraagt de Mustang Mach-E zich wat hobbelig. Daar staat tegenover dat jij bochten altijd harder kunt nemen dan verwacht. De gewichtsverdeling is nagenoeg 50/50 en de stijfheid van de carrosserie is opmerkelijk.

Dit betekent dat de Mustang Mach-E geen lichtvoetige indruk maakt, maar de Ford laat zich goed aansturen en biedt voldoende grip. Die laatste eigenschap is vermeldenswaard omdat er veel elektrische auto’s zijn met een gebrek aan tractie. Maar goed, mijn testauto beschikte natuurlijk over vierwielaandrijving. Die techniek weet gelukkig meer dan slechts de suggestie van achterwielaandrijving op te roepen. Dat merk je aan de manier waarop hij uit bochten komt, hetgeen een (extra) bonus is voor diegenen die auto’s met een natuurlijke balans weten te waarderen en die kwaliteit in het elektrische tijdperk niet willen verliezen. Toch kan ik mij niet voorstellen dat een Mach-E met alleen achterwielaandrijving zich gedraagt als een echte Mustang; dit vierwielaangedreven testexemplaar zeker niet. Maar er is genoeg dynamisch karakter bij deze auto waardoor een enthousiaste bestuurder hem zou kunnen prefereren, net zoals een Jaguar I-Pace meer rij plezier biedt dan een Audi e-Tron, of een Mini Hatch Electric op een hoger niveau staat dan een Peugeot e-208.

Wat betreft actieradius in de praktijk kan ik jou voorlopig alleen het soort indicatie geven van wat jij kan verwachten op een kille decemberdag, die waarschijnlijk niet helemaal representatief is voor de rest van het jaar. In Standard Range uitvoering biedt de Ford een bereik (op basis van 68 kWh bruikbare batterijcapaciteit) volgens de WLTP norm van maximaal 435 kilometer. De 88 kWh Extended Range versie maakt daar op papier 540 kilometer van. Maar met 2 motoren en vier aangedreven wielen zal de actieradius dan juist weer lager uitvallen. Mijn 2-motorige testauto met ‘vergroot’ bereik komt dan volgens de folder 530 kilometer ver. Op de winterse testdag (met de stoelverwarming op standje ‘geroosterde kip’) bleek dat in de praktijk ongeveer 410 kilometer te zijn. Een nette waarde, maar het betekent ook dat jij de Standard Range uitvoeringen beter links kan laten liggen want die komen in de praktijk waarschijnlijk niet verder dan gemiddeld 300 à 350 kilometer (afhankelijk van het aantal aangedreven wielen). Dat kan voor een gezinsauto wat aan de lage kant zijn. Maar bij een warmere omgevingstemperatuur en met alleen achterwiel aandrijving zou jij wel eens richting de 500 kilometer kunnen realiseren en dat is voldoende om de meeste rivalen van de Mustang Mach-E te overschaduwen. De Ford wordt geleverd met een ingebouwde AC oplader van 11 kW om thuis op te laden, en hij kan overal worden opgeladen met een snelle DC versie tot 150 kW, waarmee de ‘vulling’ van de accu voor 80 procent kan worden hersteld in minder dan 1 uur tijd. Dit piek herlaadpercentage geldt echter alleen voor de Extended Range versie. Met ‘standaard’ bereik kan de Mustang Mach E worden opgeladen met maximaal 115 kWh. Dat kan een extra argument zijn om deze 68kWh uitvoering te laten voor wat die is.

 

 

80%
80%
Awesome

Conclusie

Het aanschaffen (of leasen) van een Mustang Mach-E betekent dat jij 1 of 2 compromissen moet sluiten. Anders gezegd: je zal dan enkele minder sterke eigenschappen van deze Ford moeten accepteren (van heel andere orde is dat het feit dat sommigen, zo veronderstel ik, zich dienen te verzoenen met het feit dat men in Dearborn het lef had om op deze elektrische auto een Mustang badge op te plakken, maar zij lijken mij niet de primaire doelgroep voor deze elektrische nieuweling). Die minder sterke eigenschappen hebben vooral te maken met de bouwkwaliteit en het materiaalgebruik. Maar daar staat tegenover dat de Mustang Mach-E voor elektrische auto begrippen een goed bruikbare, emissievrije gezinsauto is met een aantrekkelijk uiterlijk, goede rijeigenschappen en aangename dynamische kwaliteiten. Vanuit dat perspectief is de prijs niet eens zo hoog. Zeker niet als je die vergelijkt met wat markt voor grote elektrische auto's momenteel nog meer te bieden heeft.

De Ford Mustang Mach-E zal de geschiedenis in gaan als een van de grootste teleurstellingen van 2020 omdat de importeur wegens een vertraagde productiestart in de Verenigde Staten nog steeds niet kan leveren. Dat betekent met name een domper voor de leaserijders die dit jaar nog dachten te kunnen profiteren van de relatief lage bijtelling. Maar de Mustang Mach-E is een auto met een geweldige potentie. Dat maakt hem het wachten waard in 2021!

  • 8
  • Beoordelingen door bezoekers (21)
    7.3

Reageren is niet mogelijk.