De Nederlandse Skoda importeur denkt met de nieuwe Enyaq goud in handen te hebben. Men voorziet een groot verkooppotentieel voor de elektrische SUV. Het grote aantal voorbestellingen zou daar reeds een indicatie voor zijn. Maar de Enyaq is technisch identiek aan de Volkswagen ID.3. Zullen diens software problemen het Tsjechische alternatief de das om doen?
Als elektrische SUV (emissievrij én een lekker hoge zitpositie: wie wil dat nou niet?) is de Enyaq niet uniek. Met name vanuit Azië zijn er tal van alternatieven beschikbaar. Maar de fiscale waarde (net onder de 40.000 euro voor de basisversie, waardoor er maximaal geprofiteerd kan worden van de tot 12 procent verlaagde bijtelling voor sommige elektrische auto’s) in combinatie met een fors accupakket (62 kWh) en de slagkracht van de Volkswagen Groep, maken van de Skoda een volwaardige concurrent voor de Kia e-Niro (inclusief de (stekker) hybride varianten vorig jaar de best verkochte auto in Nederland). En ook intern, op concernniveau, staat de Enyaq zijn mannetje, want hij combineert de prijs van de Volkswagen ID.3 met het ruimteaanbod van de ID.4. Sterker nog: het alternatief van Skoda is zelfs ruimer dan de laatste Volkswagen. Anders gezegd: wat de Octavia is voor auto’s met een verbrandingsmotor (de prijs van een Golf in combinatie met de ruimte van een Passat), dat is de Enyaq in het segment van elektrische personenwagens.
De Enyaq biedt meer pluspunten. Zo kan hij worden uitgerust met een trekhaak, waardoor hij maximaal 1.000 kilo kan trekken. Naar goed Skoda gebruik zit het qua interieurfunctionaliteiten wel snor in de Enyaq. Het design zal bij de meeste mensen in de smaak vallen. Een 3-fasen laadsysteem is standaard. En als het de Skoda lukt om niet à la de Volkswagen ID.3 negatief in het nieuws te komen vanwege software problemen, dan belooft het restwaarde potentieel hoger te worden dan dat van dwarsstraten als de Aiways U5 en de Seres 3.
Maar dat is dus de hamvraag. Het Volkswagen concern heeft zichzelf lelijk in de voet geschoten met een te gehaaste ontwikkeling en marktintroductie van de ID.3. Die heeft zoveel bugs dat sommige exemplaren onrijdbaar zijn. Een software update moet verlossing brengen, maar er zijn ook structurele problemen bij de Volkswagen ID.3 (en zijn grote broer ID.4). Veel van de bedieningsfuncties werken namelijk via het centrale touchscreen. Het is afwachten of Skoda dit beter voor elkaar heeft. Net zo goed als de tijd zal leren of de softwareproblemen zijn opgelost.
Een andere factor die het verkoopsucces van de Enyaq zou kunnen beperken, is het feit dat de fiscaalvriendelijke basisversie niet de uitvoering is die je wilt hebben. Een snelle laadfunctionaliteit kost namelijk extra. Vink je die optie niet aan, dan is deze elektrische Skoda eigenlijk niet geschikt voor vakanties. Immers, als men zonder al te veel tijdsverlies naar de bestemming in Zuid Europa wil kunnen rijden (snel laden kan standaard alleen met een magere 50 kW). Voor een optimale range (daarvoor dien je de 80 kWh versie te bestellen en niet de 60 kWh instap variant) komt er sowieso 7.000 euro bij. Ook voor een warmtepomp moet worden bijbetaald. Particuliere klanten dienen er zich van bewust te zijn dat de bandenkosten vermoedelijk fors zijn want de Enyaq staat standaard al op 19 inch wielen.
Maar de in de vorige alinea geplaatste kanttekeningen doen niets af aan het feit dat Skoda inderdaad wel eens goud in handen zou kunnen hebben. Mits er geen klachtenstroom over de betrouwbaarheid ontstaat (zoals bij de Volkswagen ID.3) en als de bedieningsvriendelijkheid van het infotainment systeem verbeterd wordt. Dan kan de Enyaq een gewilde keuze worden in zakelijke wagenparken die aangestuurd worden op lage uitstoot.