Eurocommissaris Frans Timmermans komt met nieuwe plannen die de invoering van elektrisch rijden verder moeten stimuleren. De voorstellen omvatten onder andere een termijn voor het uitfaseren van verbrandingsmotoren en een vervuilingsheffing.
De Europese Unie wil ook dat er meer oplaadpunten komen. Uit onderzoek blijkt dat 70 procent van alle Europese oplaadpunten in Nederland, Frankrijk en Duitsland staan. De plannen van Timmermans (foto) zijn onderdeel van zijn grotere klimaatambitie om het landenblok tegen 2050 klimaatneutraal te krijgen. Timmermans wil met de plannen de kosten van elektrische voertuigen drukken en schonere auto’s “toegankelijk maken voor alle Europeanen”.
Brussel zal deze maand een reeks maatregelen presenteren om ervoor te zorgen dat de EU de gemiddelde uitstoot van CO2 in 2030 met 55 procent weet te verminderen ten opzichte van 1990. De komende 10 jaar gelden volgens Timmermans strengere emissienormen voor nieuwe auto’s die worden verkocht. Ook zouden autoproducenten moeten betalen voor vervuilende motoren. “We moeten deze twee dingen doen om de introductie van elektrische voertuigen te stimuleren”, aldus Timmermans.
De EU wil het eerste grote economische blok worden dat tegen 2050 klimaatneutraal is. Brussel zal op 14 juli ruim een dozijn maatregelen voorstellen om dit doel om te zetten in wetgeving. Daarvoor is nog wel een meerderheid nodig in het Europees Parlement en een akkoord van de 27 lidstaten van de EU, voordat de regels in werking treden. Volgens Timmermans heeft de auto-industrie het idee dat ze CO2-arm moet worden echt omarmd. “Er zal altijd discussie zijn over het tempo, maar ik denk dat ze hebben begrepen dat dit de weg vooruit is”, zei hij.
Het voorstel om de vervuiler te laten betalen wordt wel bekritiseerd door met name regeringen in armere delen van de EU. Het zou consumenten met de laagste inkomens onevenredig benadelen. Deze mensen zouden niet gemakkelijk kunnen overstappen op elektrische voertuigen of alternatieve vormen van groen vervoer.
Timmermans zal Brussel proberen te overtuigen om een systeem op te tuigen waarbij de pijn wordt verzacht voor hen die het hardst worden geraakt door de veranderingen. “Het gevoel van urgentie is niet overal in Europa hetzelfde”, erkent hij. “Als je overkoepelende zorg is dat je het einde van de maand haalt, dan is het einde van het leven op aarde niet iets waar je dagelijks over nadenkt”.