Het is nog maar kort geleden dat Mercedes-Benz de EQS lanceerde, maar nu vindt de Duitse autofabrikant het de hoogste tijd om diens ‘kleine broer’ EQE voor te stellen. Die onderscheidt zich vooral door zijn meer klassieke carrosserievorm. De EQE is namelijk een klassieke 4-deurs sedan, terwijl de EQS een 5-deurs liftback à la de Tesla Model S is.
De EQE heeft dezelfde technische genen als de EQS dus de verwachtingen zijn hooggespannen: zal ook deze nieuwe Mercedes-Benz indruk maken met de stilte aan boord, het veercomfort van een zwevend tapijt, een soeverein prestatieniveau, het bochtgedrag van een GT, een verrassend laag stroomverbruik dankzij intelligente recuperatie, en een infotainment interface die alle systemen van de concurrentie verouderd doet lijken? Vast wel. De EQE neemt namelijk het gros van de technologie van de EQS over.
Wel is de EQE oftewel ‘de elektrische E klasse’ een maatje kleiner dan zijn grote broer. Geen ramp, want het formaatverschil zal zich vertalen in een duidelijk lagere prijs. Mercedes-Benz heeft de tarieven van de EQE nog niet bekendgemaakt, maar reken op een startbedrag van 85.000 à 90.000 euro. Voor dit geld krijgt de klant het instapmodel EQE 350. Die heeft een 90 kWh groot accupakket. Dat is 18 kWh minder dan waarover de EQS beschikt, maar niettemin voldoende om circa 660 kilometer te kunnen rijden (de EQS 450+ heeft een actieradius van 780 kilometer). De EQE heeft ook een minder krachtige motor op de achteras dan zijn grote broer (292 pk versus 333 pk), maar zal in de praktijk amper minder snel zijn omdat hij minder weegt. Reken daarom op gelijkwaardige sprintcijfers: in een dikke 6 seconden zou je vanuit stilstand op 100 km/u moeten zitten. In een later stadium zal het gamma worden uitgebreid met potentere versies met 4Matic vierwielaandrijving.
Beschikt de EQS over een wielbasis van 3.210 mm, die van de EQE is 90 mm korter. Verder is de nieuweling 4.946 mm lang, 1.961 mm breed en 1.512 mm hoog. Ter vergelijking: de EQS meet 5.216 x 1.926 mm breed x 1.512 mm. Dit betekent dat de EQE een minder gestrekt profiel heeft. Het zogeheten ‘One Bow’ design is minder uitgesproken dan bij de EQS. Door de relatief schuine achterruit zou je de EQE kunnen omschrijven als een 4-deurs coupé, maar daarvoor is de styling eerlijk gezegd niet rank genoeg. Sterker nog: door de korte motorkap én kofferklep (en de derde zijruit) heeft hij iets weg van de Austin Balanza. En die auto was nou niet bepaald een designhoogtepunt. Jammer is ook dat de kofferbak van de EQE duidelijk minder groot is dan die van de meer sensueel gelijnde EQS: daarin past 430 liter aan bagage, terwijl bij de EQS de achterklep pas na 610 liter dicht hoeft.
Gelukkig kan de EQE net als de EQS tegen meerprijs wel worden voorzien van het fantastische Hyperscreen. Mercedes vraagt daar veel geld voor, maar dat krijg je waarschijnlijk bij inruil dubbel en dwars terug.
Ook de over 10 graden draaiende achterwielen zijn optioneel verkrijgbaar en eveneens een aanrader. Ze maken de wendbaarheid van de EQE groter en verkorten de draaicirkel aanzienlijk. Dat levert een manoeuvreergemak op dat voor dit formaat auto ongekend is. Een andere zinvolle extra is de Airmatic luchtvering. En wie gevoelig is voor allergenen of gewoon de hoeveelheid fijnstof, bacteriën en virussen in het interieur wil minimaliseren, dient de geavanceerde HEPA filter aan te vinken op de optielijst.
