Ford wil nabij de Turkse hoofdstad Ankara een grote batterijfabriek bouwen. Daarvoor heeft de Amerikaanse autobouwer een ‘niet-bindend memorandum van overeenstemming’ getekend met SK On Co, een Zuid-Koreaanse batterijfabrikant, en met de Turkse industriële groep Koç Holding.
De overeenstemming moet tegen het einde van het jaar uitmonden in een formele joint venture, die in de Turkse fabriek nikkel NMC batterijcellen zal produceren voor elektrische auto’s. De bedoeling is dat de fabricage tegen “het midden van het decennium” zal starten. Het productievolume van de fabriek zal tussen 30 en 45 gigawattuur per jaar komen te liggen. Volgens Ford zal het daarmee een van de grootste fabricagesites voor autobatterijen in de Europese regio worden.
De laatste tijd regent het aankondigingen van batterijfabrieken die in Europa worden gebouwd. Volkswagen, Volvo, Renault kwamen in de afgelopen maanden allemaal met dergelijke aankondigingen. Westerse autoproducenten willen daarmee minder afhankelijk worden van leveranciers uit Azië. Ford heeft daarbij nog een extra agenda. Deze autofabrikant wil Tesla gaan verslaan en in de eigen primaire marktregio (Noord Amerika) de grootste producent van elektrische voertuigen worden.
“‘Wij blijven onze acties opvoeren om de revolutie van de elektrificatie te versnellen”, aldus Stuart Rowley, de eerste man van Ford in Europa. Afgelopen herfst kondigde Ford al de bouw aan van 3 batterijfabrieken in de Verenigde Staten die samen 129 gigawattuur moeten produceren. Daarvoor werkt de autofabrikant samen met SK Innovation, het moederbedrijf van SK On Co.
Landgenoot General Motors heeft ook ambitieuze plannen op elektrisch gebied, maar die laten zich tot nu toe omschrijven als “veel geblaat en weinig wol” want anders dan Ford (met de Mustang Mach-E) heeft deze autofabrikant nog geen enkele hit op elektrisch gebied gescoord. De Chevrolet Bolt (bij ons verkocht als Opel Ampera-e) heeft vanwege brandgevaar bij de accu’s alleen maar een miljardenverlies opgeleverd. En de elektrische Hummer is wellicht te duur en in ieder geval veel te zwaar om concurrerend te kunnen zijn.
