Als er één auto is die niet verward kan worden met zijn afkomst, dan is het wel de Aygo X. Overigens wordt de X uitgesproken als “Cross” en de keuze om dit woord niet in volledige belettering in de modelnaam op te nemen zoals op de gelijknamige Yaris cross-over is duister, maar zal vermoedelijk een marketing rechtvaardiging hebben.
Dat gezegd hebbende, is het de look die nu alle aandacht trekt bij deze nieuwe Japanse stadsauto. Hoewel de Aygo in het kader van de ‘X’ behandeling flink is gegroeid (hij werd 24 centimeter langer, 13 centimeter breder en 5,5 centimeter hoger), is de benjamin van Toyota nog steeds best handzaam met een lengte van 3,70 meter. Daarmee is hij een echte aanwinst in de kleine straatjes van Lyon, waar Toyota met mij een afspraak had voor een test van de Aygo X.
De stoerdere ‘X’ verpakking van de Aygo is niet ten koste gegaan van de ruimte aan boord, al was hier wel een verlenging van de wielbasis met 9 centimeter voor nodig. In de relatief stevige voorstoelen kan men gemakkelijk een comfortabele zitpositie vinden. Aan de andere kant is de toegang tot de achterbank niet de gemakkelijkste vanwege een minuscule deuropening; hier ging ‘vorm’ duidelijk boven ‘functie’ want de ontwerpers van Toyota wilden het achterste gedeelte van de Aygo X ultrakort houd en. En eenmaal geïnstalleerd op de achterbank moet je geen wonderen verwachten van deze Japanner. Maar een deceptie is dat niet; we zijn tenslotte aan boord van een instapmodel.
Dat de Aygo X niet het kroonjuweel uit het Toyota gamma is, merk je ook aan de kwaliteit van de afwerking. Er is geen zachte coating in het interieur, alles is hard en voelen een beetje goedkoop aan waar de handen ook landen, hoewel het geheel wel goed gemonteerd is. Aan de andere kant is de uitrusting zeer compleet, vooral omdat de Japanners de Aygo X gebaseerd hebben op het TNGA-B platform dat ook als basis dient voor de Yaris. Zo zijn er veel standaard rij hulpmiddelen, verschillende multimediaschermen (7, 8 of 9 inch groot; afhankelijk van de uitvoering) met internet services en zelfs, als optie, een JBL geluidssysteem. Die laatste snoept echter wat bagageruimte af in de 231 liter grote kofferbak.
Toyota wilde de Aygo X een avontuurlijke uitstraling geven en hoewel hij er geweldig uitziet, zijn het alleen stedelingen die hiervan profiteren. Met zijn kleine atmosferische 3 cilinder van 72 pk (die bijna ongewijzigd is overgenomen van de Aygo) heeft de ‘X’ het al snel moeilijk zodra het nodig is om zich op 100 km/u wegen te wagen. Aldaar rijden met de kleine Toyota is natuurlijk niet verboden, maar dat nodig is, houd er dan rekening mee dat je veel moet anticiperen en regelmatig van versnelling moet wisselen om met de rest van het verkeer mee te kunnen komen. De sprint van 0 tot 100 km/u vergt bijvoorbeeld bijna 15 seconden en daarmee is de Aygo X duidelijk een van de langzamere auto’s op de markt.
Maar dat maakt allemaal niet uit in de stad, waar de korte draaicirkel erg handig is en waar hij door zijn wespentaille aan de kleinste parkeerplekken genoeg heeft. Een handgeschakelde versnellingsbak is standaard, maar er kan ook gekozen worden voor een automaat van het CVT type. Die transmissie is zijn meerprijs zonder meer waard want 95 procent van de tijd prettiger om over te kunnen beschikken omdat men zich dan geen zorgen hoeft te maken over een koppelingspedaal tijdens veelvuldig stoppen en herstarten. Maar het werkingsprincipe van de CVT laat de motor onvermijdelijk brullen zodra er kracht nodig is. Het is aan jou om te kiezen of het onaanvaardbaar is of niet. Aan de andere kant, tijdens de test heeft de automatische versnellingsbak mij in staat gesteld om bijna 1 liter per 100 kilometer te winnen ten opzichte van de handgeschakelde uitvoering (7,1 versus 7,9 liter per 100 km).
Voor de rest zorgt de onderstel afstelling voor een solide wegligging, maar de Aygo X is niet erg comfortabel. Oneffenheden, bulten en kuilen in het asfalt zijn goed waarneembaar. De Koreaanse concurrenten in de vorm van de Hyundai i10 en de Kia Picanto filteren dit soort imperfecties duidelijk beter weg. Dat is niet genoeg om over de kleine Toyota nu te gaan mokken, maar onthoud gewoon dat de Aygo X niet de koningin van het comfort is, vooral omdat hij standaard wordt geleverd met 17 inch wielen (18 inch exemplaren staan ook in de catalogus).
Bij de Aygo X gaat stijl dus boven alles. De nieuwe kleine Toyota is een echte fashionista, maar de fabrikant presenteert daarvoor wel een gepeperde rekening. Door groter en technologisch hoogwaardiger te worden, steeg de prijs flink. Het kost minstens 15.995 om eigenaar te kunnen worden van de Aygo X, maar voor een goed uitgeruste versie met 2-kleurige carrosserie ben je 18.995 à 23.295 euro kwijt. En dat is zonder de meerkosten van de CVT automaat. Meer dan 20 mille uitgeven aan een A segment boodschappenauto lukt ook bij Volkswagen voor de Up en bij het eerder genoemde Koreaanse merken duo voor een i10 respectievelijk Picanto (al krijg je in het geval van Hyundai en Kia dan ook een turbomotor), maar is het vandaag de dag interessant om zo’n groot bedrag te betalen voor een auto waarvan de veelzijdigheid niet het sterkste punt is?
Het antwoord wordt deels gegeven door het merk zelf: de oude Aygo was zeer populair als private lease auto dus de consument lijkt inderdaad geen grote bedragen uit zijn knip te willen trekken voor een kleine Toyota. Tenzij ‘kopen op krediet’ voor jou absoluut geen probleem is, of als jij reddeloos valt voor de vriendelijke uitstraling van de Aygo X, is het aan te raden om 2 keer na te denken voordat je in 2022 een micro-stadsauto koopt. De Yaris is (voor hetzelfde geld) duidelijk een betere allrounder.
De eerste leveringen van de Aygo X vinden plaats vanaf juni en de wachttijd na bestelling is gemiddeld minder dan 3 maanden. Gelet op de levertijd bij de concurrentie kan dat overigens ook een koopargument zijn.
Toyota heeft de Aygo van fragiel ogend stadsautootje getransformeerd tot stoere cross-over. Maar eenmaal leuk aangekleed, is hij net zo duur als de ruimere en comfortabelere Yaris.
- 7