Ford heeft haar eerste in Europa te produceren elektrische auto klaar. Een blauwe maandag maakte de Focus Electric deel uit van het gamma en momenteel doen de Amerikanen in onze marktregio prima zaken met de Mustang Mach-E, maar nu is er dan eindelijk ook een model dat niet van de andere kant van de oceaan komt: de Explorer.
Ford heeft voor haar eerste in Europa te produceren elektrische auto dus voor een bekende naam gekozen. Misschien iets te bekend, want ‘Explorer’ wordt ook gebruikt voor een grote, Amerikaanse stekker hybride SUV die allesbehalve emissievrij is. Zeker niet als dat model niet consequent wordt opgeladen. Nogal verwarrend dus. Los van deze constatering (met de Amerikaanse Explorer zal je bepaalde stadscentra niet in mogen, met de aanstaande Europese versie wél), heeft de nieuweling, afgezien van het merklogo, geen enkele overeenkomst met zijn Amerikaanse neef.
Maar goed, de naam ‘Explorer’ past natuurlijk wel bij een SUV. Het is blijkbaar de bedoeling dat je met deze Ford op ontdekkingsreis gaat en het avontuur niet schuwt. Dergelijk gedrag ligt in het verlengde van de actieve levensstijl die in onze hedendaagse maatschappij in hoog aanzien staat en die veel media propaganderen. Voorwaarde is blijkbaar dan wel dat je in een SUV gaat rijden. Het maakt dan niet uit of daar dan een stekker hybride aandrijflijn in zit (zoals bij de Amerikaanse editie) of dat er sprake is van volledig elektrische techniek (zoals bij de Europese Explorer).
Ford doet voor die elektrisch techniek overigens wel een beroep op collega en samenwerkingspartner Volkswagen die met de elektrificatie van haar gamma al een fase verder is. Onderhuids is dus geen sprake van een echte Ford. Pas de eind dit jaar te presenteren elektrische variant van de Puma zal als een volledig ‘in house job’ kunnen worden bestempeld. In 2024 volgt nog een tweede elektrische Ford op basis van Volkswagen techniek. Die wordt globaal even groot als deze Explorer, maar krijgt een coupéachtige achterzijde. Ford zal voor dat model de naam Capri van zolder halen.
Tja. Als voor die ‘SUV Coupé’ een Europese modelnaam van Ford gebruikt gaat worden, waarom dan niet voor de auto die wij hier zien? Hoe je het ook bekijkt, de keuze voor ‘Explorer’ is onlogisch en verwarrend. Het is trouwens niet de eerste keer dat Ford voor nogal wat onduidelijkheid zorgt met haar modelnaam politiek. Dat was ook bij de Fusion het geval. Hier in Europa werd die naam gebruikt voor een MPV annex cross-over versie van de Fiesta, terwijl in Noord Amerika hetzelfde embleem op de Mondeo werd geplakt. Wat dit betreft is er bij Ford dus niks nieuws onder de zon.
De verwachting is dat de Amerikaanse Explorer bij ons stilletjes zal worden gesaneerd. Niemand zal daar rouwig om zijn omdat de verkopen weinig voorstellen. De Europese consument heeft voor de prijs van deze stekker hybride SUV (88.345 euro) namelijk liever een auto met premium status. Kortom, de Amerikaanse Explorer sloeg bij ons niet erg aan en nu gaat Ford het dus proberen met een Europese variant. Die wordt namelijk slechts half zo duur. Ford belooft namelijk een instapprijs onder de 45.000 euro.
Ondanks de scherpe prijsstelling moeten we trouwens nog maar zien of de ‘Europese’ Explorer een groot verkoopsucces wordt. Smaken verschillen, maar Autointernationaal.nl vindt het design niet erg aansprekend. De Explorer oogt als een rijdende vrieskist: kil, hoekig en emotieloos. Allesbehalve sexy dus en eerder een concurrent voor de Aiways U5 (nul registraties in de eerste 2 maanden van dit jaar) dan voor de Kia EV6 (die in dezelfde periode 315 keer op kenteken werd gezet).
Navraag leert dat Ford bewust een Amerikaans stempel op het design heeft willen drukken. Dat past bij de herpositionering van het merk waarbij voortaan minder ruimte is voor een Europese stijl (en al helemaal geen plek meer voor ‘lage’ modellen als de Fiesta en Focus). Jammer, want je zou juist denken dat je meer succes hebt als je aansluit bij de smaak van de Europese consument dan wanneer je vanuit een hoge kantorenflat in Dearborn hen een Amerikaans design door de strot duwt.
Maar goed, Ford denkt dus een sterker profiel in Europa te krijgen door haar Amerikaanse roots te benadrukken. De vraag is of de klant daar op zit te wachten. Afgaande op de verkoopresultaten had die liever een cross-over in de stijl van de Puma en Mustang Mach-E gezien. En geen hoekig SUV model à la de geflopte Ecosport. Hopelijk investeert Ford bij de nieuwe Capri niet alleen in een schuine achterzijde, maar in een compleet andere carrosserie. Een soort Puma XL dus. Trouwens, als jij niet op het merklogo let, zie jij dan een Ford? Jouw verslaggever niet. De Explorer had net zo goed een SsangYong kunnen zijn.
De voorkant is bonkig, maar wel voorzien van afgeronde hoeken. Dat komt de stroomlijn ten goede en dat is belangrijk voor elektrische auto’s omdat een lage luchtweerstand een gunstige uitwerking heeft op de actieradius. Ook de dichte grille is een weggever dat deze Ford het zonder veel koellucht eisende verbrandingsmotor doet. De bekende ovaal zit op een groot, dicht paneel dat aan de bovenkant gezelschap krijgt van een zwarte band die de L-vormige koplampen met elkaar verbindt.
Kijk je naar de zijkant van de net geen 4,5 meter lange Explorer, dan springt vooral de C stijl in het oog. Die heeft ‘lijnen’ in het glaswerk; een verwijzing naar de ‘vinnige’ vorm die de dikke raamstijl van de Amerikaanse Explorer aldaar heeft. De zwarte A-stijl moet het gevoel geven dat de nieuwe Ford uitgerust is met het vizier van een racehelm. De velgen zijn standaard 19 inch groot, maar kunnen groeien tot (nog) forsere exemplaren van 21 inch. In combinatie met de korte overhangen oogt de Explorer als een échte elektrische auto.
Achteraan houdt Ford het relatief simpel. Zo ontbreekt een led strip tussen de verticale lichtunits. De naam ‘Explorer’ is net als aan de voorkant breed uitgesmeerd over het midden van de achterklep. De carrosseriekleuren zijn volgens Ford speciaal afgestemd op het design van de nieuwe Explorer. De nieuwe introductiekleur Arctic Blue zou “het ontdekkingspotentieel van de lucht” belichamen dankzij glinsterende zilverkleurige en lichtblauwe accenten. De kleur Blue My Mind is ook voor het eerst leverbaar. Ford gaat de Explorer ook leveren in Frozen White, Magnetic Grey, Agate Black en Lucid.
Ford maakt voor de Europese Explorer zoals gezegd gebruik van het speciaal voor elektrische auto’s bestemde MEB platform van Volkswagen. Gelukkig geldt dat niet voor de interieurcomponenten. In de Ford zal je dus geen minimalistische displays aantreffen, integendeel. Centraal in het dashboard zit een verticaal opgesteld tablet van 15 inch. Dit display, primair bestemd voor het SYNC Move infotainmentsysteem, doet ook dienst als ‘kluisdeur’. Het scherm kan handmatig naar beneden worden geschoven, waardoor niemand meer kan zien wat er in het opberg vak eronder (door Ford “My Private Locker” genoemd) zit. Verder kan het display over een hoek van 30 graden worden gekanteld.
Opbergvakken zijn trouwens royaal in de Explorer aanwezig. Tussen de stoelen is in de zogeheten Mega Console van 17 liter volgens Ford plek voor meerdere 1,5 liter flessen (3 stuks, plus ook nog plek voor een 1,0 liter exemplaar) of bijvoorbeeld een 15 inch laptop, waarbij de ruimte door allerlei losse bakjes en bekerhouders bovendien flexibel kan worden ingedeeld. Eén van de tussenschotjes kan dienst doen als ijskrabber. De uitneembare bekerhouders zijn zó geplaatst dat de armsteunruimte optimaal is en kunnen desgewenst worden verplaatst naar een lager niveau voor meer ruimte in de middenconsole.
Over bergruimte gesproken: de kofferbak heeft een volume van 450 liter. Die capaciteit kan tot 1.400 liter vergroot worden door de achterbank leuning plat te leggen. De laadruimtevloer kan worden verlaagd of verhoogd. Men kan zo spelen met de til drempel. Typerend voor een auto op basis van het MEB platform is dat er voorin geen ruimte is voor bagage: de hele neus is gevuld met techniek. Op de achterbank biedt de Explorer dankzij zijn lange wielbasis en vrij hoge dak veel ruimte.
De Explorer beschikt voorin over een 2-tal USB Type-C-aansluitingen plus 2 stuks voor de passagiers op de achterbank. Onder het beeldscherm bevindt zich een naar voren hellend vak waarin 2 grote smartphones draadloos kunnen worden opgeladen. Traditionele elementen, zoals grote ventilatieroosters, zijn weggelaten. Deze zijn bij de Explorer slank van vorm en geïntegreerd in de tweede laag van het dashboard. Het zwevende 5 inch digitale instrumentenpaneel informeert de bestuurder over rijgegevens, het laadniveau van de accu en de status van de rijassistentiesystemen.
Standaard is de Explorer uitgerust met onder meer verwarmbare voorstoelen plus een verwarmbaar stuurwiel, een bestuurdersstoel met massagefunctie, keyless entry en een soundbar. De Explorer Premium (het tweede leverbare uitrustingsniveau) voegt daar onder meer sfeerverlichting aan toe. De nieuwe Explorer beschikt over diverse rijhulpsystemen die worden aangestuurd via 12 ultrasone sensoren, 5 camera’s en 3 radarsystemen. Samen bewaken zij een gebied van 360 graden rond de auto. Sensoren in het stuurwiel controleren op passieve wijze de interactie met de bestuurder. De auto moedigt door middel van visuele, auditieve en haptische waarschuwingen de bestuurder aan om betrokken te blijven.
Op de lijst met rijhulpsystemen staan een rijstrook assistent die ook automatische rijbaan wisselingen kan uitvoeringen, adaptieve cruise control met een file-assistent, dodehoekbewaking, verkeersborden herkenning, een waarschuwingssysteem voor kruisend verkeer achter, een bots preventie systeem en nog veel meer. De Explorer kan ook zelfstandig inparkeren. Aan een 360 graden camerasysteem is ook gedacht. De optionele Matrix koplampen helpen de bestuurder aan beter zicht in het donker. De lichtunits kunnen hun lichtbundels automatisch aanpassen aan de rijsituatie, zonder tegenliggers te verblinden.
Ford gaat de elektrische Explorer leveren in 3 vermogensvarianten. De 170 pk en 286 pk uitvoeringen beschikken over een enkele motor op de achteras, maar de 340 pk versie heeft ook een exemplaar op de vooras (en is dus voorzien van vierwielaandrijving). Ford doet nog geen mededelingen over het formaat van de batterijen, maar zegt wel te streven naar een range van meer dan 500 kilometer voor de meest efficiënte uitvoering. Het accupakket is in 25 minuten ‘DC’ op te laden (van 10 naar 80 procent). Een warmtepomp is standaard. Het systeem volgt een soortgelijk principe als geavanceerde verwarmingssystemen in woningen. De warmte kan worden gebruikt om het interieur een aangename temperatuur te geven. Zo gaat er geen kostbare energie uit de batterij verloren. Dat is beter voor de actieradius. De warmtepomp kan ook omgekeerd werken en als airconditioning functioneren om het interieur te koelen.
De Explorer gaat door Ford gebouwd worden in de fabriek in het Duitse Keulen waar nu nog de Fiesta van de band rolt. De site zal voor een bedrag van maar liefst 2 miljard dollar worden omgebouwd om de productie van elektrische auto’s mogelijk te maken. Ook de nieuwe Capri zal in Keulen het levenslicht gaan zien. Van beide modellen wil Ford samen minimaal 600.000 stuks gaan bouwen. De eerste klanten moeten nog dit jaar met de Explorer op pad kunnen. Het model zal tot medio 2027 in productie blijven. Tegen die tijd wil Ford een eigen technische basis klaar hebben voor middenklasse modellen als de Explorer. Voor de Amerikanen is het MEB platform dus niet meer dan een tussenpaus. Ook dat maakt een nogal inconsequente en verwarrende indruk.
