Eigenlijk heeft elke Westerse autofabrikant die actief is in het volumemerk (en dus geen premium status heeft) deze eeuw wel zwarte sneeuw gezien. Volkswagen wist daarentegen jarenlang de dans te ontspringen met een superieure bouwkwaliteit een innovatieve techniek. Maar nu ondervindt ook dit volumemerk de gevolgen van de snoeiharde concurrentie.
Afgelopen jaar heeft Volkswagen hierdoor al een prijs moeten betalen: de winstmarge verdampte grotendeels en in diverse belangrijke afzetregio’s verloor het merk marktaandeel. Met een fors besparingsprogramma probeert de directie het tij te keren, maar analisten zijn somber over de herstelkansen. Dat komt niet in de laatste plaats door gaten in het gamma. Daardoor is het aantal auto’s dat Volkswagen kan verkopen sterk begrensd. En blijft de huidige overcapaciteit bestaan.
Volkswagen is dit jaar vooral kwetsbaar omdat er geen nieuwe elektrische modellen gelanceerd zullen worden. Wellicht dat eind dit jaar de ID.2 wordt voorgesteld, maar de verkoop daarvan zal pas in 2026 goed op gang komen. De concurrentie pakt dit jaar echter al uit met betaalbare elektrische modellen. Voorbeelden daarvan zijn de Citroën ë-C3, de Hyundai Inster en de Renault 5 E-Tech. Daar heeft men in Wolfsburg geen antwoord op.
Als spuit-elf komt Volkswagen dit jaar wel met mild hybride techniek voor haar B-segment SUV modellen (Taigo en T-Cross). Ook kunnen wij de tweede generatie T-Roc verwachten. Die wordt leverbaar met een plug-in hybride aandrijflijn. Maar van écht nieuwe technologie is geen sprake. De kans dat Volkswagen nieuwe klanten zal kunnen aantrekken, is dus klein. Het is aannemelijker dat het marktaandeel blijft dalen. In de klasse van met name de ID.3 en de ID.4 / ID.5 heeft de concurrentie een beter en/of goedkoper aanbod. De kans is ook groot dat Volkswagen klanten blijft verliezen doordat het huidige modellenaanbod problemen met de software blijft houden. Zelfs de nieuwe Tiguan eHybrid heeft daar veel last van.
De directie van Volkswagen doet alsof overcapaciteit haar grootste probleem is en dat het bedrijf weer gezond kan worden als er fabrieken gesloten worden, maar dat is onjuist. De zwakke schakel zijn de modellen. Anders dan in het verleden, toen niemand een antwoord leek te hebben op de TDI / TSI motoren en de DSG transmissies, zijn die technisch niet langer superieur. Dat maakt Volkswagen kwetsbaar want consumenten die graag een auto willen hebben die technisch voorop loopt, zullen daardoor geneigd zijn om naar de concurrentie over te stappen. Daardoor blijft het probleem van de te grote productiecapaciteit bestaan.
Ondertussen lijkt bij dochter Audi de A5 te floppen. Dit benzine- / dieselmodel is lauw ontvangen door de pers. De A5 is een klasse groter dan de A4 zonder noemenswaardig ruimer te zijn. Maar wel veel zwaarder. Er is wel mild hybride techniek ontwikkeld voor de 2.0 TDI versie, maar daar is op exportmarkten helemaal geen vraag meer naar. De vraag is nu of Audi later dit jaar ook de plank zal misslaan als zij de nieuwe Q3 en Q7 presenteert.
Volkswagen zelf heeft haar hoop nu gericht op de Tayron. De vraag is of dat terecht is. Het design is eigenlijk nu al verouderd en als je naar het motorvermogen kijkt van de zelf-oplaadbare hybride variant (150 pk), dan is die SUV ook nog eens technisch volkomen achterhaald. Want bij Toyota krijg je 197 à 222 pk en bij Hyundai / Kia 215 pk. Betekent dit dat de Tayron feitelijk de 411 van de 21ste eeuw is?