Er worden tegenwoordig meer nieuwe auto’s geproduceerd in Marokko dan in Italië, Hongarije of Polen. Maar dit is nog maar het begin. Dit maakt het koninkrijk zo bijzonder.
De club van auto-producerende landen groeit gestaag. We kijken meestal naar Oost-Europa of Azië, naar landen als Hongarije of Vietnam. Maar een veel succesvollere en nog relatief jonge autonatie is te vinden in Noord-Afrika: Marokko heeft zich in slechts enkele jaren ontwikkeld tot een belangrijk productiecentrum.

Al in 2020 werden er in het Arabische koninkrijk meer nieuwe auto’s geproduceerd dan in Polen. Vorig jaar haalde Marokko zelfs Italië in. In de afgelopen 7 jaar is het aantal geproduceerde auto’s met maar liefst 71 procent gestegen tot meer dan 500.000 stuks. Zelfs Hongarije, met zijn vele nieuwe fabrieken, kan daar niet mee concurreren. Geen wonder, want 2 van de bestverkochte nieuwe auto’s in Europa komen uit Marokko: De Dacia Sandero, de bestverkochte auto op ons continent sinds 2024, wordt al sinds de eerste generatie in Marokko geproduceerd. De Peugeot 208, het meest succesvolle model van het Franse merk, wordt onder andere ook in het Arabische land gefabriceerd.
Overigens bevindt de oudste autofabriek van Marokko zich in Casablanca, de grootste stad van het land. Deze fabriek opende in 1959 en produceerde aanvankelijk Fiat en Simca modellen. Sinds 2003 behoort de fabriek tot de Renault Groep, die er onder andere de Kangoo liet bouwen. Tegenwoordig wordt de Dacia Logan in Casablanca geproduceerd. In 2012 opende Renault een tweede fabriek in Tanger, waar momenteel de Dacia Sandero en Jogger worden geproduceerd.

Stellantis is de tweede grote automobielgroep in Marokko: de fabriek in Kenitra startte in 2019 en produceert sindsdien de Peugeot 208. Slechts een jaar later werd een productielijn voor elektrische auto’s gebouwd, waar de Citroën Ami, de Opel Rocks en de Fiat Topolino worden geproduceerd.
Stellantis is van plan zijn productiecapaciteit aanzienlijk uit te breiden: vanaf 2030 zullen er 535.000 voertuigen per jaar worden gebouwd, waaronder naast de Peugeot 208 nog een model op het voor kleine auto’s bestemde SCP platform van het bedrijf. Bovendien is de productie van 65.000 exemplaren van de elektrische Fiat Tris (een driewieler) per jaar gepland. Daarnaast zullen er jaarlijks 350.000 benzinemotoren met hybride techniek in Kenitra worden geproduceerd.

Als de Renault Groep en Stellantis hun plannen uitvoeren, zouden er in 2030 meer dan 1 miljoen voertuigen in Marokko worden gebouwd. Daarmee zou het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Frankrijk voorbijstreven.
Wat zijn de redenen voor dit succes? Allereerst moeten de extreem lage arbeidskosten worden genoemd. Terwijl de arbeidskosten in Duitsland maar liefst 3.080 euro per voertuig bedragen, zijn ze in Roemenië slechts 254 euro. Maar vergeleken met Marokko is dit nog steeds “een land met hoge lonen”: in Marokko kost een auto slechts 99 euro aan arbeidskosten. Daar kunnen ook Italië (1.925 euro), Spanje (889 euro) en Polen (618 euro) niet mee concurreren
De lonen zijn echter ook laag in Algerije en Tunesië. In tegenstelling tot andere Noord-Afrikaanse landen onderscheidt Marokko zich door zijn politieke stabiliteit: het wordt sinds 1664 geregeerd door de Alaouitische dynastie en heeft zich de afgelopen decennia consequent op het Westen gericht. Sinds 2000 bestaat er een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Marokko, waardoor de douanebarrières zijn verminderd.
Kortom, Marokko heeft zich in alle stilte ontwikkeld tot een belangrijke automobielnatie en overtreft daarmee veel Oost-Europese landen. De Noord-Afrikaanse ligging profiteert van de kostendruk waarmee de auto-industrie te maken heeft. Lage lonen, stabiele politieke omstandigheden en een vrijhandelsovereenkomst met de Europese Unie hebben Renault-Dacia en Stellantis naar Marokko gelokt. En het verkoopsucces van de daar geproduceerde modellen bewijst dat Europese klanten ook worden aangetrokken door de lage prijzen.
