Wat als de Chinese invasie niet zo onweerstaanbaar is als voorspeld? De miskopen van Geely wijzen in die richting. De overnames van Smart en Lotus zijn op een fiasco uitgedraaid. Wat MG betreft, dat ook in Chinese handen is gekomen, zou je je kunnen afvragen of het verkoopsucces van dit merk te danken is aan de Engelse naam. Het antwoord op die vraag is vermoedelijk ontkennend.
Bovenstaande constatering kan de gevestigde orde op autofabrikanten-gebied wat ademruimte geeft, ook al is deze geruststelling slechts anekdotisch.
De vrees voor Chinese autofabrikanten is groot. Er wordt een wereldwijde overname van de hele auto-industrie voorspeld oftewel de ondergang van onze vertrouwde producenten. En toch kunnen Chinese fabrikanten ook strategische fouten maken.
Dit is het geval bij de overname van onze Westerse merken. Die acquisitie is lang niet altijd een groot succes, verre van dat. Dit geldt niet alleen voor Smart, maar ook voor Lotus, dat werd overgenomen door de Chinese gigant Geely.
Geely is een Chinese fabrikant die 3,5 miljoen auto’s per jaar produceert die wereldwijd door ongeveer 10 verschillende merken worden verkocht, waaronder Zeekr en Lynk & Co. In 2010 nam het Volvo (en Polestar) over van het noodlijdende Ford.
De deal verliep soepel. De Chinese koper vertrouwde op ‘Zweedse kwaliteit’ om zich in het Westen te vestigen, en dat werkte. Europeanen waren er destijds van overtuigd dat auto’s uit het grote Aziatische land goedkoop en van slechte kwaliteit waren. Geely bewees het tegendeel, en Volvo heeft na de overname geen negatief imago gekregen, ondanks dat er sprake was van kinderziektes bij nieuwe modellen.
Smart
Gesterkt door dit succes werd het Chinese Geely steeds gedurfder. Het in Hangzhou gevestigde bedrijf was ervan overtuigd dat overname van bekende Westerse merken de beste manier was om de Europese markt te betreden. Dat kwam Mercedes goed uit, dat van het chronisch verlieslijdende Smart af wilde. Vol bravoure bracht Geely in 2022 en bod uit en nam, via een joint venture met het Duitse bedrijf, het heft in eigen handen. Van een afwachtende houding of een grondige marktanalyse was geen sprake.
We hebben Smart zien transformeren van een Chihuahua tot een Labrador. De voor stedelingen uiterst praktische stadsauto veranderde in een 3-tal SUV’s (#1, #3 en #5). Deze grote modellen flopten allemaal op de Europese automarkt die al verzadigd was met vergelijkbare personenwagens, Chinees of anderszins.
Het resultaat is duidelijk te zien in de orderaantallen: slechts iets meer dan 13.000 exemplaren vonden vorig jaar in heel Europa een koper. Dit resultaat kon enkel worden gerealiseerd met een ongekende prijsdumping, namelijk middels kortingen tot 10.000 euro.
Geely is zich bewust van het probleem en krabbelt daarom terug. Het bedrijf wil dat Smart terugkeert naar zijn oorspronkelijke vorm, of liever gezegd, zijn originele formaat. Hiertoe werd vorig jaar in conceptvorm de #2 voorgesteld. Met een lengte van 2,79 meter is deze Smart amper 10 centimeter langer dan het oer-model. De #2 zal in zijn definitieve vorm worden onthuld op de aanstaande autosalon van Parijs in oktober.
In de Franse hoofdstad zal ons dan verteld worden dat dit alles gepland en voorzien was, want improviseren doe je niet in Hangzhou. Maar als dat zo was geweest, dan had deze mini-auto #1 geheten in plaats van #2. Deze strategische fout is niet de enige die Geely te verwijten valt.
Lotus
Want het is niet alleen Smart die het moeilijk heeft. Ook Lotus dreigt sinds de overname door Geely kopje onder te gaan. In China dachten ze: “Jackpot!” Het illustere Britse merk is in boekhouders-kringen geen cent waard (115 miljoen euro voor een meerderheidsbelang), maar Lotus heeft een benijdenswaardig imago onder autoliefhebbers.
De schaduw van oprichter Colin Chapman en zijn mantra ‘light is right’ hebben dit Britse juweeltje niet kunnen beschermen tegen de storm van kritiek. De nieuwe modellen die onder supervisie van Geely zijn ontwikkeld, een elektrische SUV (Eletre) en een liftback van hetzelfde kaliber, de Emeya. Beide modellen wegen meer dan 2,4 ton. Voor een elektrische auto van afgerond 5 meter lang is dat niet excessief veel, maar voor liefhebbers van handzame Britse auto’s vormen zij een probleem. De klassieke fanbase van Lotus is teleurgesteld, kijken hoofdschuddend naar deze mastodonten en kopen ze niet.
Tel daarbij op dat de Amerikaanse markt door Trumps importheffingen een hogere toegangsdrempel heeft gekregen, dat in de Europese Unie sprake is van de opwerping van soortgelijke drempels en dat de verkoop in China gestaag daalt, en je hebt een recept voor een ramp. Er werden vorig jaar slechts 2.400 auto’s door Lotus verkocht. De Eletre en de Emeya mogen dan een wereldberoemde merknaam hebben, voor de consument doet dat er anno 2026 niet toe. Zij kunnen alleen verleid worden door een lage prijs.
De iconische namen Lotus en Smart hebben hun nieuwe eigenaar Geely dus geen geluk gebracht, maar ook elders in het Chinese autolandschap zijn er zorgen.
MG
Laten we ons afvragen wat er van MG geworden zou zijn als SAIC het merk in 2005 niet had overgenomen? Zal een van de 2.488 Nederlandse kopers van een Chinese versie vorig jaar hebben gedacht: “Hé, ik trakteer mezelf op een MG als eerbetoon aan de sportieve kleine auto uit de jaren 60”? Natuurlijk niet. De naam doet er niet toe. Het enige wat telt is dat klanten de sensatie ervaren van een betaalbare elektrische of hybride auto.
Inmiddels wordt MG (765 klanten in de eerste 4 maanden van het jaar) in de registratiestatistieken verpulverd door BYD (1.977 kopers in dezelfde profiteren). Dat merk heeft totaal geen historische relevantie. Bovendien is de naam BYD lastig uit te spreken voor mensen met een slechte taalvaardigheid (dat aantal neemt toe …). Die constatering heeft de verkoopcijfers absoluut niet geschaad.
Het lijkt dus nogal zinloos om te proberen te profiteren van ons verleden, om te proberen vergeten merken of noodlijdende logo’s in het Westen op te kopen met als doel er succes mee te behalen. Dit bewijst dat zelfs de nieuwe Chinese meesters van de wereldwijde auto-industrie niet immuun zijn voor het maken van fouten.
Het is, toegegeven, een kleine fout, maar diegenen die de Europese auto-industrie een warm hart toe dragen, zouden daar een geruststelling in kunnen zien.