Astra XXL: Opel Insignia

Waarom de korte test?

Na een verkoopcarrière van 8 jaar is de huidige generatie Opel Insignia aan zijn welverdiende rust toe. De opvolger pakt het niet radicaal anders aan, maar wil wel net dat ietsje meer bieden, zowel qua ruimte als qua kwaliteit. Een select aantal autojournalisten mocht al een kennismakingsrit maken in Opel’s nieuwe vlaggenschip. Van hen wilden de Duitsers graag feedback hebben.

Wat voor auto is de Opel Insignia?

In 2013 kregen wij in de vorm van de Monza conceptstudie al een voorproefje van Opel’s nieuwe designtaal. De huidige Astra nam al wat stylingelementen over van dit showmodel en nu zet de tweede generatie Insignia de volgende stap. Innovatief is Opel wederom op het gebied van verlichting. De eerste generatie Insignia was leverbaar met innovatieve dynamische verlichting; toen uniek in het D segment. Zijn opvolger gaat nog een stap verder met een geavanceerde variant van de LED matrix verlichting.

Dat Opel haar vlaggenschip naar een hoger plan wil tillen, blijkt ook uit de afmetingen van de nieuweling. Met 4,9 meter is de Insignia 5,5 centimeter langer dan zijn voorganger. De wielbasis groeide met 9,2 centimeter naar 2,83 meter. De carrosseriebreedte bleef met 1,86 meter vrijwel opgewijzigd, maar voor de inzittenden is er op schouderhoogte 3 centimeter meer ruimte. De spoorbreedte nam overigens ook toe, zowel voor als achter. De nieuwe Insignia is 3 centimeter lager, waardoor de inzittenden ook lager komen te zitten.

Binnenin is er merkbaar meer beenruimte, zowel vóór als achterin. Ondanks dat de nieuwe Insignia lager is, is er achterin ook meer hoofdruimte (+1 centimeter). De grote Opel zal alleen nog als 5-deurs liftback (Grand Sport genaamd) en als Sports Tourer geleverd worden. Van een 4-deurs sedanversie is afgezien omdat de zeer schuine achterruit ervoor zou zorgen dat een aparte kofferklep eerder een brievenbus zou worden, waardoor je nauwelijks grote koffers kan wurmen. Het dashboard van de testauto’s was grotendeels afgeplakt met camouflagemateriaal, maar de knoppen op het stuur en op de middentunnel waren wel zichtbaar. Helaas zijn die niet van het kwaliteitsniveau dat je tegenwoordig van een D segment auto verwacht. Het Astra gehalte is eenvoudigweg te hoog. In de prijsklasse van de Insignia verwacht je mooiere componenten.

De nieuwe Insignia staat op een herzien onderstel, Epsilon 2 (E2) genaamd. Flex Ride ophanging is optioneel, evenals vierwielaandrijving en adaptieve demping. Het motorengamma begint met de 1.5 DI Turbo, een direct ingespoten turboviercilinder van anderhalve liter die in standaard configuratie 140 pk biedt. Er is ook een uitvoering met 165 pk en 250 Nm koppel. Die vervangt de vroegere 1.6 Turbo van 170 pk. De 1.5 DI Turbo is gekoppeld aan een geheel nieuwe, handbak met 6 versnellingen en minder wrijvingsverlies. Topmotorisering is (vooralsnog) een tweeliter met twinscroll turbolader en balans assen die hetzelfde vermogen  en koppel levert als voorheen (250 pk en 400 Nm), maar waarvan de werking ingrijpend werd verfijnd. Hij drijft altijd alle vier de wielen aan via een nieuwe 8-traps automaat die compacter is en minder weegt dan zijn 6-traps voorganger en een stuk vloeiender en tegelijk sneller schakelt. Verder zijn dynamische dempers op deze uitvoering standaard. De dieselmotoren zijn reeds bekend uit de kleinere Opel modellen: de 1.6 CDTI is er met 110 of 136 pk en de 2,0 liter variant is goed voor 170 pk. In een later stadium volgt een 313 pk sterke OPC versie van de Insignia. Die moet het met 8 pk minder vermogen dan zijn voorganger doen, maar compenseert dat door een minimaal 175 kilo lager gewicht .

Is het wat?

De kennismaking met de nieuwe Insignia vond plaats aan de Frans/Duitse grens, op achteraf weggetjes in de Elzas. Twee benzinemodellen stonden ter beschikking: de nieuwe 1.5 DI Turbo met 165 pk en de 250 pk sterke 2.0 Turbo. De laatste beschikt zoals gezegd standaard over vierwielaandrijving. De kleine 1.5 benzineturbo ontpopt zich als een soepele en vrij geruisloze krachtbron die een prettig huwelijk vormt met de goed gespreide en prettig schakelende 6-bak (de haakneigingen zijn merkbaar minder dan voorheen). Dankzij de serieuze gewichtsreductie (- 175 kg; de Sport Tourer is nóg sterker afgeslankt) hoeft de Insignia 1.5 DI Turbo niet naar adem moet happen bij tussenacceleraties. De besturing is prettig: scherp, licht en vrij direct. De Opel voelt op bochtige trajecten goed in balans. Je kunt de Insignia uitstekend plaatsen en de dynamische rijeigenschappen zijn erg goed, net als bij de Astra. De vering kan evenwel wat stoterig zijn, al zou dat aan de grote wielen van de testauto’s kunnen liggen. Echt oncomfortabel wordt het alleen op heel slechte wegen. De in de inleiding genoemde LED matrix verlichting werkt verbluffend: de koplampen creëren precies daar licht en schaduw waar dat nodig is.

De tweeliter turbo heeft natuurlijk nog meer in zijn mars. Deze motorvariant is bestemd voor bestuurders met sportieve aspiraties, te meer daar het onderstel zich vrij levendig toont, daarbij natuurlijk geholpen door het lagere gewicht (-140 kg), maar ook door een verfijndere afstelling van het onderstel. De alerte 8-traps automaat is een hemelsbreed verschil met zijn slome voorganger, maar zelf aansturen via de flippers is lastig omdat vaak onduidelijk is in welke versnelling je zit. BMW heeft dit bij haar 8-bak beter voor elkaar. De ophanging kan dankzij de adaptieve demping in verschillende modi gezet worden waarbij het onderscheid duidelijk is: van bijzonder comfortabel tot relatief stug sportief. De standaard vierwielaandrijving is natuurlijk prettig voor de tractie, maar zorgt er ook voor dat er minder reacties in het stuur zijn bij vol gas.