Autonoom werkpaard: Toyota Land Cruiser

0

Waarom de korte test?

Toyota heeft de Land Cruiser een grondige facelift gegeven. Tijd dus voor een kennismaking met het resultaat, maar in het geval van een kloeke terreinwagen maak je dan geen rondje rond de kerk. Nee, je test hem in zijn natuurlijke habitat. Namibië bijvoorbeeld.

Wat voor auto is het?

Ondanks de grondige facelift is de Land Cruiser helemaal zichzelf gebleven. Hier staat dus geen softe cross-over met louter voorwielaandrijving, maar een werkpaard waarvoor Toyota heel bewust vast heeft gehouden aan de bouwstenen die de klassieke terreinwagen zo gewaardeerd heeft gemaakt bij zijn gebruikers. En dat zijn er best veel, althans buiten onze landsgrenzen waar vorig jaar slechts 16 exemplaren werden verkocht. Elders in de wereld, vooral in gebieden waar het wegennet niet veel voorstelt, is ‘Land Cruiser’ eigenlijk net zo’n iconisch sterke merknaam als ‘Toyota’.

De Land Cruiser heeft, om maar wat te noemen, dus gewoon weer een apart ladderchassis. Maar hij biedt voortaan wel meer chroom, luxe, technologie en elektronica. Er zijn de veiligheidssystemen van het Toyota Safety Sense pakket (rijbaan waarschuwing, adaptieve cruisecontrole (vanaf 40 km/u), dode hoek waarschuwing, verkeersbordenherkenning, waarschuwing voor achter de auto kruisend verkeer (handig bij het verlaten van een parkeervak) en voetgangerdetectie), de Land Cruiser heeft nu ook op de achteras een Torsen differentieel gekregen, met ‘Rock Crawl’ kan je met een vaste snelheid door het terrein kruipen en er is een camera waarmee je onder de auto kan kijken. De update moet er voor zorgen dat bijvoorbeeld de vorig jaar in het nieuw gestoken SsangYong Rexton aan de stoelpoten van de Toyota kan gaan zagen.

In het vooronder van de Land Cruiser zit de bekende 2,8 liter 4 cilinder dieselmotor van 177 pk en 450 Nm. Hij is gekoppeld aan een handbak (73.575 euro met 5-deurs carrosserie) of 6-traps automaat (75.945 euro) en klinkt enigszins als een tractor maar dat geluid kan je ook als karakteristiek bestempelen. De motor is krachtig genoeg om je van A naar B te brengen, maar voor een stoplichtsprint duel is de Toyota niet gemaakt. En dat is maar goed ook, want zijn focus ligt bij duurzaamheid en dan kan je doorgaans beter geen al te hoog specifiek vermogen hebben.

Is het wat?

Voor zijn soort is het ladderchassis van de Land Cruiser best verfijnd. Zo beschikt hij over onafhankelijke wielophanging en zitten er luchtbalgen onder de carrosserie die voor meer bodemspeling in zwaar terrein kunnen zorgen. Op de versies met KDSS (Kinetic Dynamic Suspension System) zijn de stabilisatorstangen afkoppelbaar voor een optimaal wielcontact.

Via het multimediascherm in de gemoderniseerde middenconsole kan je kiezen uit 5 rij programma’s voor rijden op een verharde ondergrond (Comfort, Eco, Normal, Sport en Sport+) en het echte terreinwerk (Mud and Sand, Mogul, Rock and Dirt, Loose Rock en Rock). Deze rij programma’s maken onderdeel uit van het Multi-Terrain Select menu en zijn enkel beschikbaar tijdens het gebruik van de veldversnellingen. Zie je qua keuzemogelijkheden door de bomen het bos niet meer, dan kan je opteren voor de automatische setting voor terreinrijden.

Wat je ook kunt doen als je geneigd bent om de handdoek in de ring te gooien, is Crawl Control inschakelen: een soort cruisecontrole voor klimpartijen die je alleen met de voorzichtigheid van een berggeit tot een goed einde kan brengen. Met een instelbare snelheid van 1 à 5 km/u kruipt de logge Land Cruiser in alle rust over rotsformaties. Het is indrukwekkend wat de Toyota dan zelfstandig voor elkaar krijgt. Het enige wat je zelf nog moet doen, is sturen. Naast Rock Crawl beschikt de Land Cruiser over een eveneens door het ABS gecontroleerde afdalingshulp (Downhill Assist Control; DAC) of en klimassistent (Hill Assist Control; HAC). Het laatste systeem kan hogere snelheden aan en kan bijvoorbeeld gebruikt worden voor het beklimmen van een gladde zandduin waar geen rotsen in zitten. Dankzij alle assistentiesystemen kan eigenlijk iedereen met de Land Cruiser terreinrijden. Is de Toyota daardoor een auto voor watjes geworden? Nee, want alle genoemde systemen hoeven niet perse geactiveerd te worden. Je kan dus ook ouderwets zelf de mouwen opstropen om de terreinklus op eigen houtje te klaren.

Op het testparcours in Namibië, een afwisseling van zandduinen, steen paden, rivierbeddingen en bergen, wist de Land Cruiser elke ondergrond met groots gemak en veel zelfvertrouwen te tackelen zonder een krimp te geven. Daarbij blijft de Toyota zelfs relatief comfortabel, voor zover een rit over ‘wasborden’ en hobbelige greppels dat kan zijn. Het is prettig om te merken dat het ladderchassis ongenadig harde klappen stoïcijns weet op de vangen, terwijl de wielophanging niet alleen tegen een stootje kan, maar er ook voor weet te zorgen dat de inzittenden grotendeels worden gevrijwaard van wat er zich onder de Land Cruiser afspeelt. Als je panne krijgt, dan zijn het vaak de banden die lek raken. Die blijven de zwakste schakel.


Het Torsen differentieel op de achteras vergemakkelijkt het terreinrijden en maakt de Land Cruiser vooral behendiger bij lage snelheden. Jezelf vast rijden vereist daardoor een grote mate van klunzigheid (of overmoed). En op momenten dat de terreinsituatie hopeloos lijkt, neemt de elektronica van de Toyota de controle over en weet het de Land Cruiser toch in beweging te houden. Tergend langzaam weliswaar, maar iets is beter dan niets. En dankzij dat ‘iets’ sta je eigenlijk voor je het weet op vastere ondergrond, is er ineens weer grip en stuift de Land Cruiser er als een veulen met lentekriebels vandoor. Op asfalt rijden doet de Land Cruiser (natuurlijk) met minder verfijning dan moderne SUV modellen, maar een onbehouwen werkpaard kan je de Toyota beslist niet noemen. Bij een relaxte rijstijl heeft de Japanner best goede manieren voor een auto met een ladderchassis.

Eind goed, al goed dus, maar er is toch iets wat minder indrukwekkend is aan de Land Cruiser: het camerasysteem. Dat kan op papier voor een 360 graden overzicht rondom de Toyota zorgen (en je kan er ook mee onder de auto kijken), maar in de praktijk heeft het maar weinig meerwaarde. Vooral omdat al je aandacht uitgaat naar de klauterpartij waarmee je bezig bent. En als je wél op het beeldscherm wil kijken, dan merk je dat de zon het zicht verblindt. Deels de ‘fout’ van Toyota zelf, want de beeldresolutie is achterhaald.

80%
80%
Awesome

De Land Cruiser is een legende en het is een goede zaak dat Toyota hem koestert zoals hij is: mét ladderchassis en mét een knorrige dieselmotor. Dat maakt deze machine zo onverwoestbaar. Een grootmoeders recepten zijn vaak de lekkerste. Sinds de facelift zitten al die terreinvaardigheden verpakt in een luxueuzere cocon en zet de Land Cruiser met moderne elektronica zijn eerste schreden in de wereld van autonoom rijden. In het terrein weliswaar, want dat is zijn natuurlijke habitat. Zo chique en gepolijst als een Range Rover (135.475 euro) is de Toyota niet, maar wel half zo duur.

  • 8
  • User Ratings (5 Votes)
    8.9

Comments are closed.