Hoge hatchback: BMW X2

0

De SUV is met een opmars bezig in autoland. Consumenten, en dus ook fabrikanten, kunnen er niet genoeg van krijgen. BMW had al een aardig compleet gamma, maar komt nu met een lager en sportiever ogend alternatief voor de X1: de X2. Daarmee richt de autofabrikant uit München zijn pijlen primair op de Mercedes GLA, maar ook de Jaguar E-Pace is een concurrent.

De doelgroep van de X2 bestaat uit consumenten die toe zijn aan een stoer alternatief voor hun/een hatchback, maar die tegelijkertijd modellen als de genoemde X2 en de Volkswagen Tiguan te hoog en hoekig vinden. Kleine SUV modellen als de Renault Captur zijn populair bij het wat oudere publiek vanwege de hoge zitpositie en makkelijke in/uitstap. De X2 wil daarmee niet geassocieerd worden. Je zit 2 centimeter lager in deze SUV dan in de X1 en voor stramme achterpassagiers is in/uitstappen geen sinecure. Dat maakt de nieuwe BMW tot een exclusief genoegen voor jongere autoconsumenten.

Met 4,360 x 1,821 x 1,526 meter is de X2 even breed als de X1 maar 4,9 centimeter korter en 6,9 centimeter lager. De wielbasis is met 2,67 meter identiek. De combinatie van de lagere bouw, kortere overhangen en kleinere raampartij geeft de X2 een meer gespierde en speelsere uitstraling dan de X1. Opvallende carrosseriekleuren zoals het Galvanic Gold van de testauto geven de nieuwe BMW extra persoonlijkheid. Op de C stijl zit het merklogo. Dit retro stylingelement was ook te vinden op de coupémodellen van het merk uit de jaren zestig en zeventig. Een leuk detail, maar het heeft eigenlijk alleen voor merkkenners conversatiewaarde.

Het dashboard zal voor X1 rijders een feest van herkenning zijn. Dat kan je positief en negatief uitleggen. De boordplank verwantschap is een goede zaak omdat de ergonomie van de X1 foutloos is, de bediening eenvoudig, er nette materialen zijn gebruikt en de afwerking keurig is. Maar een nieuwe standaard op premiumgebied is het in de verste verte niet. Ook begint het gênant te worden dat BMW nog steeds geen digitaal instrumentarium kan aanbieden. Dat geeft een dashboard, zelfs dat van burgerlijke modellen als de Volkswagen Polo, zoveel meer cachet. Kortom, binnenin de X2 is het echt zoeken naar de meerwaarde ten opzichte van de X1. En van een premiummerk als BMW mag je überhaupt wat meer klasse verwachten.

Toch is het interieur van de X2 geen onprettige omgeving om te verblijven. De zitpositie is uitstekend, al staan de stoelen eerder op hatchback hoogte dan op klassiek SUV niveau. De stoelen steunen goed en zijn in ruime mate verstelbaar. Achterin valt de ruimte, gegeven de lage daklijn, mee. Indien de passagiers niet bovengemiddeld lang zijn, kunnen zij daar het prima voor langere tijd uithouden. De bagageruimte is met 470 liter fors. Weliswaar is de kofferbakcapaciteit 35 liter kleiner dan bij de X1, maar de X2 weet wel concurrenten als de Audi Q3 en Mercedes GLA af te troeven. De achterbankleuning is in 40:20:40 verhouding neer te klappen. Leg je hem helemaal plat, dan kan je voor 1.355 liter aan spullen in de X2 vervoeren. Dat maakt de BMW tot een volwaardige gezinswagen. De til drempel is weliswaar hoog, maar de klepopening is breed waardoor in/uitladen toch relatief eenvoudig is.

Testauto is de xDrive20d uitvoering. Die kost zonder verdere opties liefst 59.895 euro. Eén vink op de optielijst en je bevindt je in Alfa Romeo Stelvio en Volvo XC60 prijsterritorium. Dat is veel geld voor een auto die oogt als een hoge 1-serie. Maar goed, daar krijg je wel wat voor terug. Om te beginnen een heerlijke aandrijflijn. De 2,0 liter dieselmotor is, hoewel niet superverfijnd, krachtig en flexibel. In samenwerking met de alerte, snel en soepel schakelende 8-traps automaat heeft hij geen enkele moeite om de vaart in de afgerond 1.600 kilo zware X2 te houden. De motor is ook nog eens mooi stil en met beheersing van de rechtervoet (er zijn ter assistentie 3 rij modi (Comfort, Sport en Eco-Pro) en diverse brandstofbesparende hulpjes) en divers moet je het dieselverbruik beperkt kunnen houden tot 4,6 à 4,8 liter per 100 km. Dat betekent 121 à 126 gram per 100 km; voor een auto met dit prestatieniveau een keurige waarde.

Een lekkernij is ook de slimme xDrive vierwielaandrijving. Die kan, als de tractiesituatie daarom vraagt, 100 procent van het vermogen en koppel naar óf de voorwielen óf de achterwielen sturen. Torque vectoring techniek kan de aandrijfkracht tussen de achterwielen ook onderling verdelen. Je bouwt daardoor veel vertrouwen op in de rijeigenschappen van de X2. In bochten kan je een bovengemiddeld hoog tempo aanhouden. Daarbij zijn ook de remmen (veel gevoel in het pedaal), de eerder genoemde automaat (goed bij de les als er teruggeschakeld moet worden) en de directe plus scherpe besturing van meerwaarde. Op de xDrive20d uitvoering zijn bovendien actieve dempers standaard, waardoor de carrosserie uitstekend onder controle wordt gehouden.

Bij menig andere auto zit er bij een dergelijk strak en sportief weggedrag dan een adder onder het gras: een oncomfortabel harde vering. Daar heeft de X2 geen last van. De vering is weliswaar stevig (de testauto was voorzien van 19 inch wielen), maar de BMW is beslist geen stuiterbal. Eerder de rust en kalmte zelve dankzij de goede koetswerkbeheersing. Voeg daarbij de goede motorisolatie, de afwezigheid van rolgeluiden, het slechts minimale windgeruis (een verademing in vergelijking met veel andere, hogere SUV modellen) en het ontbreken van onderstelvibraties en je hebt onder de streep een auto waarmee comfortabel lange afstandreizen gemaakt kunnen worden.

De bovengemiddeld goede rijeigenschappen van de X2 zijn te danken aan het feit dat BMW niet ‘zomaar’ zijn carrosserie op het X1 onderstel heeft geplaatst. Hoewel die X1 ook al beter rijdt dan menig concurrent, hebben de ingenieurs van BMW bij de X2 gekozen voor verstevigende ingrepen bij zowel het onderstel als het koetswerk. Gecombineerd met het lagere zwaartepunt en het iets gunstigere gewicht zorgt dit er voor dat de X2 (bijna) net zo lichtvoetig rijdt als een hatchback en dat van overhellen in bochten amper sprake is. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat de testauto een M Sport X uitvoering was met 10 millimeter verkleinde grondspeling. Dat kan de X2 comforttechnisch goed hebben, maar het kost wel extra.

 

80%
80%
Awesome

Met de vorige zin hebben we de Achilleshiel van de X2 te pakken: zijn prijs. Voor het geld dat de geteste uitvoering moet opbrengen kan je in het SUV segment ook veel ander lekkers kopen. Modellen die juist niet als een hatchback ogen en alle voordelen van de felbegeerde hoge zitpositie (in/uitstapgemak en overzicht) bieden. Dit zijn geen sterke punten van de X2 maar eerlijk gezegd is er met het ruimteaanbod niks mis.

De grootste attractie van de X2 zijn de rijeigenschappen en de fijn geslepen aandrijflijn. Daar maakt de BMW veel vrienden mee. Maar het ontbreken van een digitaal instrumentarium is een deceptie, zeker voor een auto waaraan een prijskaartje van 60 mille (of meer) hangt. Dieselaars doen zichzelf in financieel opzicht plezier door ook eens goed naar de sDrive18dA uitvoering te kijken. Die heeft dezelfde automaat en motor (maar dan met 40 pk minder) en kost als Steptronic Edition 'slechts' 47.770 euro. Vierwielaandrijving is alleen in extreme situaties van meerwaarde, dus er valt goed zonder deze voorziening te leven.

Globaal hetzelfde bedrag zijn benzinerijders kwijt voor de sDrive20iA uitvoering (47.495 euro). Die biedt 192 pk en een 7-traps automaat met dubbele koppeling. Dezelfde transmissie kan je ook in de sDrive18iA krijgen en verlaagt de prijs verder naar 44.895 euro. Je moet dan wel genoegen nemen met 3 cilinders en 140 pk. Elders in de showroom lonkt dan de X1 xDrive20iA (46.045 euro). Die heeft wel een superieure 4 cilinder 2,0 liter motor, meer ruimte en biedt een betere overzichtelijkheid. Maar is minder trendy. Rijden in een hippe SUV heeft zijn prijs.

  • 8
  • User Ratings (18 Votes)
    5.1

Comments are closed.