Opel GT wordt 50

0

Opel viert de 50ste verjaardag van de GT. Misschien is dit wel het allerberoemdste model van het merk. Ondanks zijn erg korte carrière (5 jaar) heeft de Opel GT een diepe indruk nagelaten, met name in klassiekerkringen.

Om precies te zijn begon de geschiedenis van de Opel GT niet 50, maar 53 jaar geleden. Op de 1965 editie van de internationale autoshow van Frankfurt, de IAA, presenteerde Opel een 2-zits sportauto waarvan het design duidelijk geïnspireerd was door dat van zijn Amerikaanse grote broer, de Chevrolet Corvette. Met zijn ranke carrosserie, lage neus met klapkoplampen, bolle spatborden en afgekapte achterzijde was dit een voor Opel uniek model. Het Duitse merk had een tamelijk belegen imago. Zowel de Rekord als de Kapitän moesten het doen met vooroorlogse motoren. Die waren weliswaar oerbetrouwbaar, maar het prestatieniveau viel op zijn best als ‘gezapig’ te omschrijven.

En nu stond er in Frankfurt ineens een volbloed sportwagen. De golvende vormgeving van de carrosserie werd aangeduid met de term ‘Coke Bottle Shape’, verwijzend naar de ronde vormen van het Coca-Cola flesje. Aanvankelijk had Opel helemaal geen verkoopplannen met deze zogeheten ‘Experimental GT’. Maar het ontwerp van Erhard Schnell en zijn team (dat kort daarvoor zijn intrek had genomen in de toen gloednieuwe stylingstudio in Rüsselsheim; het eerste designcentrum van een Europese autofabrikant) werd zó enthousiast ontvangen, dat Opel de sportwagen wel in productie moest nemen. Niemand had zo’n radicale en brutaal vormgegeven sportwagen verwacht van de degelijke autobouwer uit Rüsselsheim.

Het productierijp maken van de GT had wel wat voeten in de aarde. Dat hij gebaseerd zou worden op de Kadett was van meet af aan duidelijk, maar het onderstel van deze benjamin uit het gamma was niet berekend op meer dan een 60 pk sterke 1,1 liter motor. Daarom werden de bladveren achter vervangen door schroefveren en onderging de Kadett een algehele upgrade (waardoor het model ook geleverd kon worden in 90 pk sterke 1,9 liter Rallye uitvoering). Die debuteerde in 1968 en hetzelfde jaar liep het eerste exemplaar van de GT van de band. Niet bij Opel zelf, maar bij het Franse carrosseriebedrijf Chausson/Brissonneau & Lotz. Zij namen het persen van het plaatwerk, het lassen en het spuiten van het koetswerk voor hun rekening, evenals de montage van het interieur. Vervolgens werd de GT naar Duitsland getransporteerd voor de montage van de aandrijflijn en het onderstel. De pers kreeg al snel lucht van de manier waarop Opel de productie georganiseerd had, want de prototypes vielen vanwege het karakteristieke design van de sportwagen “niet te camoufleren”.

De carrosserie van de productieversie van de GT verschilde nogal van het studiemodel. De Opel zag er in definitieve vorm zelfs nóg sportiever uit. De neus was breder en de overhang aan de voorzijde korter. Gespierde welvingen voor het inlaatsysteem maakten het mogelijk om de neus lager te maken. De rechthoekige klapkoplampen van de Experimental GT hadden plaatsgemaakt voor verleidelijke en karakteristieke ‘ogen’. De krachtige, maar elegante lijnen verlaagden de luchtweerstand zonder dat veel lift optrad, met als gevolg dat de stabiliteit bij hoge snelheden op de Duitse Autobahn in orde was.

Opel bood de keuze uit een 1,1 liter 60 pk variant (deze motor was afkomstig uit de Kadett) en een 1,9 liter 90 pk uitvoering (dit blok was primair bestemd voor de Rekord). Kopers gingen massaal voor de GT 1900. Zijn topsnelheid bedroeg 185 km/u en de acceleratie vanuit stilstand naar 100 km/u was in 11,5 seconden voltooid; dat waren 50 jaar geleden sportwagenprestaties. De achterwielen werden aangedreven via een handgeschakelde 4 versnellingsbak of een 3-traps automaat. De laatste transmissie was vooral aan de overzijde van de Atlantische Oceaan bijzonder populair.

Veel lof was er ook voor het interieur van de GT: met zijn 3-spaaks sportstuurwiel, kuipstoelen en ronde instrumenten was de Opel hier mee de natte droom van menig sportwagenfan. Maar de GT bespeelde niet alleen geraffineerd de zintuigen: de Duitse ingenieurs hadden ook uitgebreid aandacht besteed aan de veiligheid. Ze voorzagen de GT van bijvoorbeeld driepuntsgordels, een integrale veiligheidskooi die de inzittenden beschermt wanneer de auto zijdelings crasht of over de kop slaat, en een veiligheidsstuurkolom. Opel durfde het, juist vanwege de veiligheidsnormen, niet aan om een volledig open variant van de GT in productie te nemen, maar in 1969 werd op de IAA wel de Aero GT gepresenteerd. Die was voorzien van een afneembare kap en een elektrisch neerklapbare achterruit. Helaas was dit ontwerp te duur en bleef het bij een designstudie.

De Opel GT bleef tot eind 1973 in productie. Dankzij zijn mix van prestaties, unieke vormgeving en aantrekkelijke prijs overtrof de belangstelling alle verwachtingen. In totaal heeft Opel 103.463 exemplaren van de GT verkocht in slechts 5 jaar tijd. Niet alleen in Europa, maar ook in de Verenigde Staten en Canada waren kopers gek op de sportauto van Opel. Dat het doek in 1973 desondanks abrupt viel, had diverse redenen. Om te beginnen was Opel dat jaar overgestapt op de productie van een nieuwe generatie Kadett met een compleet herziene wielophanging. Theoretisch had de GT hiervoor aangepast kunnen worden, maar tegelijkertijd werden Amerikaanse emissie-eisen steeds strenger, waardoor de 1,9 liter erg afgeknepen diende te worden, met alle prestatieconsequenties van dien. De sportwagenklant aldaar koos bovendien steeds vaker voor de Nissan 240Z: niet veel duurder maar met zijn 6 cilinder motor een klasse groter. Druppel die de emmer deed overlopen was de overname van Chausson/Brissonneau & Lotz door Renault. Die zag in de Opel een concurrent voor de eigen Alpine sportwagen en zegde het contract subiet op.

Opel heeft daarna nog wel geprobeerd om de GT, die werd gelanceerd met de leus ‘Nur Fliegen ist schöner’ (Alleen vliegen is mooier), een comeback te laten maken, bijvoorbeeld als kloon van de Saturn Sky van moederhuis General Motors. Maar die van 2007 tot 2009 gebouwde roadster kon nooit de grote schoenen vullen van de oorspronkelijke GT. Later volgde een conceptstudie voor een gesloten sportwagen, dit keer met de toen nagelnieuwe 1,0 liter 3 cilinder turbobenzinemotor van 115 pk als krachtbron. Maar ja, Opel had geen geschikt onderstel (het ontwerp ging uit van noord/zuid plaatsing van de motor en achterwielaandrijving) dus ook dit ontwerp verdween in de prullenbak. Van 3 tot 5 mei viert de Opel GT zijn 50ste verjaardag tijdens de Bodensee Klassik op de oevers van het gelijknamige meer in het Duitse Bregenz. Hij zal trouwens ook de rest van zijn jubileumjaar deelnemen aan allerlei andere evenementen.

Comments are closed.