Waarom de korte test?
Komend najaar arriveert hij in de showrooms: de grondig vernieuwde Mitsubishi Outlander PHEV. Even leek de rol van stekkerhybride auto’s in Nederland gemarginaliseerd. Er valt immers geen fiscaal voordeel meer mee te behalen. Maar er is ook nog zoiets als de kracht van marktwerking. En die kenmerkt zich door een afkeer van dieselmodellen.
Dit betekent dat de stekkerhybride auto de komende jaren bij ons wel eens een renaissance zou kunnen beleven. Zo extreem hoog als in de periode 2013-2015, toen er jaarlijks tussen de 8.000 en 9.000 registraties waren, zullen de verkopen van de Mitsubishi Outlander PHEV niet meer worden (elders in Europa hield de populariteit nog 2 jaar langer aan, met als gevolg dat hij de meest verkochte stekkerhybride autois ; sinds zijn introductie zijn er al meer dan 100.000 exemplaren van over de toonbank gegaan en wereldwijd werd hij tot nog toe 153.500 keer aan de man werd gebracht), maar de afzet van Japanse SUV zou wel weer kunnen aantrekken, dit keer niet meer gestuurd door een verlaagde bijtelling maar puur op eigen kwaliteiten van het aandrijfconcept.
Niet alleen om die reden is de vernieuwde Outlander PHEV een belangrijk model voor Mitsubishi. Het is de laatste auto van een generatie. Of beter: van de merkgeschiedenis periode dat Mitsubishi een zelfstandige fabrikant was. Via het toewerpen van een reddingsboei door de alliantie tussen Nissan en Renault is de Japanse autoproducent nu strak aangelijnd. Toekomstige modellen krijgen allemaal techniek van het Japans/Franse merkenduo. Onder andere met een volledig elektrische aandrijflijn, afkomstig van de Nissan Leaf en de volgende generatie Renault Zoé. Hetgeen feitelijk betekent dat je hier de laatste échte Mitsubishi ziet. Dat is ook een (korte) test waard.
Wat voor auto is het?
Uiterlijk is er weinig nieuws onder de zon (de SUV onderging in 2015 al een eerste facelift), maar de complete aandrijflijn van de Outlander PHEV is nieuw. Zijn beide elektromotoren (één exemplaar per as) werden krachtiger en de inhoud van de volgens het Atkinson principe werkende motor werd vergroot naar 2,4 liter. Ook het batterijpakket werd aanmerkelijk forser. Onder de streep betekent dit dat de uit 2013 stammende Mitsubishi ook volgens de strengere WLTP meetmethode borg staat voor 45 elektrische kilometers. Daarnaast werd de topsnelheid van de Outlander PHEV in elektrische modus opgetrokken naar 135 km/u.
Door de grotere actieradius op stroom zal de Mitsubishi tijdens veel ritten feitelijk als een elektrische auto functioneren, en dus geen stekkerhybride model die bij de concurrentie te koop is waarbij de hoofdrol is weggelegd voor de verbrandingsmotor. De Outlander PHEV heeft om deze reden dan ook geen versnellingsbak. De verbrandingsmotor springt alleen op langere ritten bij als een soort generator. Of slaat om de 3 maanden automatisch even aan om, als je uitsluitend korte ritten op stroom maakt, het injectiesysteem te reinigen.
De Outlander PHEV werkt op 3 verschillende manieren: primair dus 100 procent elektrisch, maar op andere momenten als ‘hybride in serie’ of ‘in parallel modus’. Als de energie van de batterijen niet toereikend is (bijvoorbeeld wanneer de bestuurder het gaspedaal diep intrapt en dus het maximale vermogen aanspreekt, of omdat de batterij leeg is), zal de benzinemotor voor het opwekken van ‘verse’ stroom zorgen. Maar op andere momenten rijdt de Outlander PHEV in parallelle hybride modus. De benzinekrachtbron drijft dan rechtstreeks de voorwielen aan, als ondersteuning voor beide elektromotoren.
In optisch opzicht is de tweede facelift van de Outlander PHEV zoals gezegd niet al te omvattend. Mitsubishi monteert een andere grille, een nieuwe achterspoiler en velgen met een gewijzigd design. Doel was om de Outlander PHEV een meer ‘premium’ uitstraling te geven; deze SUV is tenslotte het vlaggenschip van Mitsubishi in Europa, te meer omdat de Pajero binnenkort uit de prijslijsten verdwijnt omdat technische aanpassingen aan de nieuwe emissienormen moeilijk en kostbaar zijn.
De premiumaspiraties zijn ook zichtbaar in het interieur. De duurdere uitvoeringen van de Outlander PHEV (de 46.990 euro kostende Instyle en de S-Edition met een prijskaartje van 50.990 euro) zijn voorzien van lederen bekleding met stiksels in diamantvorm, en het plafond is voortaan zwart. Daarnaast zorgt Mitsubishi voor hoogwaardigere materialen. De ingreep is geen weggegooid geld, want de veranderingen aan het interieurdesign en de kwaliteit van de afwerking zijn de meest zichtbare verbeteringen aan de Outlander PHEV. Toch blijft het geheel wat steriel ogen en er zijn ook te veel (soms verborgen) toetsen en schakelaars. Daarnaast moeten we voor een modern, bijdetijds infomediasysteem en de meest actuele veiligheidstechniek geduld hebben tot de volgende generatie. Waarvoor dus intensief gebruik gemaakt gaat worden van knowhow van Nissan en Renault. Dit nieuwe moederduo zal trouwens ook voor een verlate opvolger voor de Pajero gaan zorgen. Dat Mitsubishi model is zo mogelijk nog meer iconisch dan de Outlander.
De 2,0 liter benzinemotor die volgens de Otto cyclus werkte, heeft zoals gezegd plaatsgemaakt voor een nieuw 2.4 blok van het Atkinson type. Die leent zich beter voor inpassing in een hybride aandrijflijn (Toyota gebruikt dit motortype al decennialang voor de Prius). Vermogen en koppel zijn daardoor van 121 pk en 190 Nm naar 135 pk en 211 Nm gestegen. De generator werd 10 procent krachtiger en de elektromotor op de achteras kreeg ook meer spieren (voortaan 95 pk; het voorste exemplaar is net als voorheen goed voor 82 pk). De batterijcapaciteit steeg van 12 kWh naar 13,8 kWh. Die kan trouwens op een intelligente manier communiceren met het elektriciteitsnet, om bijvoorbeeld apparaten tot 1.500 watt van stroom te voorzien.
De technische wijzigingen zorgen zoals gezegd ook voor een hogere topsnelheid in volledig elektrische modus. Die stijgt van 125 km/u naar 135 km/u. Ondanks de strengere WLTP meetnormen zou de vernieuwde Outlander PHEV, in afwachting van de definitieve homologatie, puur op stroom 45 kilometer ver moeten komen. Het gemiddelde benzineverbruik bedraagt slechts 2,0 liter/100 km, hetgeen een CO2-uitstoot van 46 gram/km betekent.
Is het wat?
In de praktijk kan de aandrijftechniek van de Outlander PHEV je het gevoel geven dat je met een hybride auto met CVT automaat onderweg bent: trap het gaspedaal diep in en het toerental van de motor schiet omhoog, op zoek naar het juiste aantal omwentelingen om zoveel mogelijk elektriciteit/vermogen naar de voorwielen te sturen. Maar de Outlander PHEV heeft zoals gezegd geen versnellingsbak. De verbrandingsmotor wordt, indien nodig, rechtstreeks aan de voorwielen gekoppeld met een rechtstreekse verbinding.
De wijzigingen aan de Mitsubishi hebben (ook) in een aangenamer rijgedrag geresulteerd. De aandrijflijn functioneert discreter en dankzij extra carrosseriestijfheid en wijzigingen aan het onderstel (herziene afstelling van de dempers en van de besturing) is de Outlander PHEV comfortabeler geworden. Voor diegenen die meer dynamiek wensen, is er een heuse Sport modus, al moet je in dit opzicht van een zware SUV (afgerond 1.900 kilo) geen wonderen verwachten.
Al met al rijdt de modeljaar 2019 uitvoering duidelijk prettiger dan de prefacelift editie. De Mitsubishi biedt meer rust en dankzij de krachtinjectie biedt de Outlander PHEV extra plezier. Met de vernieuwde Outlander PHEV kon worden kennisgemaakt in Marseille, van waaruit ik richting de Haute Provence reed. Op de achteraf weggetjes constateerde ik hoe sereen de Mitsubishi zich in de meeste omstandigheden gedraagt. De bovengenoemde sportmodus zorgt voor een aangename portie dynamiek zonder dat het comfort eronder lijdt.
Wat niet veranderd is, is het feit dat het praktijkverbruik sterk afhankelijk is van jouw rijstijl en de tijd tussen de verschillende laadbeurten. Leg je minder dan 45 kilometer af tussen 2 stopcontactsessies (4 uur in het geval van een normale aansluiting en 25 minuten via een snellader voor 80 procent stroomniveau), dan verbruik je bijna geen benzine. Laad je nooit op, dan verbrand je al snel 8 liter per 100 km of meer. Maar dat is niet specifiek het ‘probleem’ van de Outlander PHEV; ook bij de populaire Twin Engine modellen van Volvo is dit de Achilleshiel.
Elk nadeel heb zijn voordeel. Mitsubishi is een relatief kleine, niet al te kapitaalkrachtige speler op de automarkt en was daardoor de afgelopen jaren niet in staat om aan de lopende band nieuwe modellen te introduceren. In plaats hiervan moest het merk roeien met de riemen die men had, en dat heeft geresulteerd in een tweede facelift voor de Outlander PHEV. Er zijn maar weinig andere auto's op de markt die ten opzichte van de originele versie (in het geval van de Mitsubishi 5 jaar oud) zo sterk verbeterd zijn. De Japanners gebruikten de feedback van 150.000 klanten om de nieuwe jaargang van de Outlander PHEV fijn te slijpen.
De wijzigingen hebben hun vruchten afgeworpen. Aan de buitenkant vallen ze niet direct op, en de Mitsubishi oogt nog steeds niet sexy, maar aan boord is het kwaliteitsgevoel er duidelijk op vooruit gaat, ondanks dat het dashboard een wat verouderde indruk maakt. Ook rijdt de Japanner prettiger dan voorheen en zijn de prestaties beter dan voorheen. Naar de hybride techniek heb je, afgezien van gedisciplineerd opladen voor het maximale effect, eigenlijk geen omkijken. De extra actieradius in elektrische modus is altijd handig.
De Outlander PHEV is een vrij ruime, praktische, comfortabele en vooral zuinige SUV die prima past in een wagenpark van een bedrijf dat wil verduurzamen. Ook voor particulieren kan deze 'non diesel' een interessante lange termijn investering zijn.
- 7