Renault kiest voor CEO met bescheiden ego

0

Thierry Bolloré, de nieuwe CEO van Renault, leefde tot vorige week in de schaduw van zijn voorganger Carlos Ghosn. Er zijn veel verschillen met de flamboyante supermanager, die in een Japanse cel belandde. Kan Bolloré een van de zwaarste crisis van de Franse autofabrikant de baas?

Bolloré (links op de foto) heeft geen superego. Dat is een eerste opvallend verschil met Ghosn (rechts). De Braziliaans / Frans / Libanese topman van Renault viel vorige week van zijn voetstuk. Hij belandde in een Japanse cel, na beschuldigingen over fiscale fraude bij de Japanse autoproducent Nissan, dat een alliantie heeft met de Franse autogroep. Ghosn is de eerste man van dit samenwerkingsverband. Daarnaast is hij bestuursvoorzitter van zowel Mitsubishi als Nissan, of beter was: hij is uit beide functies ontheven.

De lichaamstaal zegt genoeg: standje testosteron (Ghosn) versus gelatenheid (Bolloré).

Renault gunt Ghosn het voordeel van de twijfel, ook omdat de Japanse justitie weigert om met bewijzen te komen voor de vermeende fraude. Maar omdat hij in een cel zit, moest er in allerijl door de Franse autofabrikant op zoek gegaan worden naar een opvolger. Dat de keuze daarbij op Bolloré is gevallen, lag voor de hand. In februari was hij al aangesteld tot COO en als vermoedelijk opvolger van Ghosn. Die koos zijn kroonprins na veel wikken en wegen, in een zoektocht van ruim een jaar. Dat gebeurde vooral onder druk van de hoofdaandeelhouder, de Franse overheid. Die bezit 15 procent van de aandelen van Renault en wilde dat de 64-jarige Ghosn aan zijn opvolging zou werken. Hoewel de topman van de Franse autofabrikant door het (fabriek)personeel op handen gedragen wordt omdat hij het bedrijf uit de malaise heeft gehaald, heeft hij in de politiek minder krediet. Dat komt door zijn enorme ego en navenante salariseisen. Bolloré vindt zichzelf veel minder belangrijk en wordt dus door president Emmanuel Macron en zijn regering gepruimd. Aanvankelijk was het plan dat de COO zou worden klaargestoomd om in 2022 de fakkel over te nemen. Ghosn wilde de komende 4 jaar gebruiken om Renault, Nissan en Mitsubishi volledig te laten fuseren.

De Japanse fiscus besliste echter anders. Die vond een stok om de hond (lees: Ghosn) mee te slaan. Dit tot opluchting van de Japanse regering, die er helemaal geen belang bij had als Nissan en Mitsubishi hun zelfstandigheid zouden verliezen. Ghosn diende op een zijspoor gemanoeuvreerd te worden. In dit geval bleek dat een Japanse cel te zijn. Zijn voorarrest is inmiddels verlengd, om zo de kans te vergroten dat de volledige fusie met Renault niet alleen uitgesteld wordt, maar ook afgesteld.

De eerste reacties op de promotie van Bolloré, hij wordt voorlopig CEO ad interim, zijn positief. De verre neef van de Franse zakenman en miljardair Vincent Bolloré heeft een uitstekende staat van dienst in de autobranche. Na zijn studie management startte hij zijn loopbaan bij de bandenproducent Michelin. Daar bleef hij 15 jaar en deed hij onder meer ruime ervaring in Azië op. Ook Ghosn werkte eerder voor Michelin, namelijk 18 jaar.

In 2005 ging Bolloré naar Faurecia, een toeleveraar aan de auto-industrie en een dochter van PSA (Peugeot, Citroën, DS, Opel, Vauxhall). Ook voor dat bedrijf was hij onder meer actief in Azië. In zijn laatste functie stond hij bijna aan de top, als hoofd van de productie, kwaliteitszorg en aankoop. Bolloré werd in de herfst van 2012 weggekaapt door Renault. Daarvoor was Carlos Tavares verantwoordelijk, toen de gedoodverfde opvolger van Ghosn, maar vandaag de CEO van PSA. Tavares haalde een nieuwe garde van talentvolle managers binnen, die het ingedommelde Renault wakker moesten schudden.

Gedurende 5 jaar droeg Bolloré de titel van directeur délégué à la compétitivité. Hij moest de concurrentiekracht van de fabrieken opkrikken en de winstmarges verhogen. Wat overigens ook lukte, vooral door steeds inniger samen te werken met de Japanse autoproducent Nissan, waarin Renault een controlerend belang van 43 procent heeft. Dankzij de krachtenbundeling met de Japanse collega konden er niet alleen schaalvoordelen worden gegenereerd, maar wisten de Fransen het productieproces te verbeteren. Niet dat Nissan voor Japanse begrippen een maatstaf is qua bouwkwaliteit, maar in het land der blinden (lees: Renault) is éénoog nou eenmaal koning.

Bolloré was de initiator van het gemeenschappelijke platform van Nissan en Renault, CMF genaamd. Daarmee kon niet alleen flink worden bespaard op de ontwikkelingskosten, ook werd het hierdoor mogelijk om wereldwijd de modellen van elkaar in de diverse fabrieken te bouwen. Zo ziet de jongste Nissan Micra in een Renault fabriek het levenslicht, terwijl de Fransen zonder hulp van hun Japanse partner nooit de Koleos op de markt hadden kunnen brengen. Ook de inkoop van onderdelen gebeurt gezamenlijk. Het leidt tot aanzienlijke besparingen. Vorig jaar leverde dat een synergievoordeel van 5,6 miljard euro op.

Anders dan Ghosn is Bolloré discreet over de behaalde resultaten. De voormalige topman van Renault wordt omschreven als kil, afstandelijk, ongeduldig en behoorlijk eigengereid. Het moet beslist geen pretje zijn om onder hem te werken. Bolloré heeft daarentegen de reputaite hartelijk, warm en vlot toegankelijk te zijn. Hij is net als Ghosn een harde werker, en vermoedelijk niet minder rechtlijnig, maar ook op een prettige manier minzaam. Daardoor is er ook bij de vakbonden lof voor de evenwichtige, beheerste en analytische Bolloré. Kritiek is bij hem welkom. Critici noemen Bolloré daarom zelfs té verzoenend. Hij zou te lang twijfelen voordat hij een besluit neemt en laat op die manier kansen liggen. Maar dat past op zich wel goed bij de Japanse bedrijfscultuur van Nissan, die liever ook niet over één nacht ijs gaat.

Bolloré is zelfs geen autofreak. Toch kreeg hij respect van het onderzoek & en ontwikkelingscentrum van Renault in Parijs en van de designstudio, die samen goed zijn voor 10.000 medewerkers. Bolloré is dan misschien geen ingenieur, maar met zijn brede technische kennis bracht hij wél orde en structuur in de Renault fabrieken. De niet-techneut Bolloré deed de techneuten samenwerken en resultaten boeken. Zijn ervaring in Azië kan nu extra van pas komen. Immers, de banden met Nissan dienen hersteld te worden. Zonder deze partner is Renault te klein om te overleven op het internationale autotoneel.

De noodzaak van samenwerking geldt ook voor Nissan, maar aangezien deze autofabrikant veel groter en winstgevender is dan Renault, meent zij zich meer te kunnen permitteren. Dat dit in de praktijk niet mogelijk is (de Fransen zijn formeel de baas), leidt tot veel ongenoegen bij de Japanners. Ghosn werkte met zijn enorme ego bij Nissan als een rode lap op een stier. De minzame Bolloré verlangt niet dat alle schijnwerpers op hem gericht zijn en kan wellicht de relatiecrisis oplossen. Of spat de alliantie definitief uiteen door zijn, volgens critici, te weifelende houding?

Comments are closed.