Wel goed, maar niet goedkoop: test Honda HR-V Turbo Sport

Waarom de korte test?

Honda heeft een tweetal winkeldochters in de showroom staan: de Jazz en de HR-V. Die staan in hun segment verkooptechnisch aan de zijlijn. Honda probeert het duo voor de consument meer zichtbaar te maken met de introductie van een sportieve uitvoering. De Jazz Dynamic is nu een jaar op de markt en wordt aangedreven door de 1,5 liter 130 pk motor van de HR-V. De laatste debuteert binnenkort als Sport met de turbobenzine krachtbron van de CR-V.

Wat voor auto is het?

De HR-V heeft vorig jaar een bescheiden facelift ondergaan. De vernieuwde editie is te herkennen aan de volledig verchroomde grille. Het grote spiegelende deel met geïntegreerd merklogo vervangt het hoogglans zwarte element en zien we bij steeds meer modellen van Honda, vooral in de Verenigde Staten. Tevens is de indeling van de koplampunits gewijzigd. De voorbumper is voorzien van diepere uitsparingen voor de mistlampen en de luchtroosters.

Op de achterklep is voortaan een verchroomde strip gemonteerd; een veel toegepast trucje om een iets modernere en chiquere uitstraling te creëren. De lichtunits aldaar hebben een donkere behuizing gekregen. Verder zijn de koplampen voortaan standaard voorzien van LED dagverlichting (volledige LED techniek, ook achter, is optioneel), hebben de 17-inch velgen een nieuw design en zijn er nieuwe exterieurkleuren leverbaar.

Het comfort is volgens Honda naar een hoger plan getild dankzij nieuw ontworpen voorstoelen en prettiger aanvoelende bekledingsstoffen. De duurdere uitvoeringen hebben half lederen bekleding met dubbele stiknaden. Honda zegt ook de geluidsisolatie te hebben verbeterd. In combinatie met Active Noise Cancellation (dat tegengestelde tonen via de luidsprekers afspeelt; alleen aanwezig bij de duurdere uitvoeringen) belooft de HR-V voortaan een stuk stiller te zijn.

De Turbo Sport versie van de HR-V kenmerkt zich zoals gezegd door een 1,5 liter turbobenzine motor. Die is in de HR-V goed voor 182 pk. Daarmee is de HR-V sneller dan het donormodel van deze krachtbron, de grotere CR-V. Sterker nog: de Turbo Sport versie heeft zelfs de status de rapste SUV uit het Europese Honda gamma te zijn. Om deze opgepepte HR-V niet alleen snel in rechte lijn te laten zijn, maar ook in bochten, monteren de Japanners speciale dempers. Daardoor wordt voorkomen dat de carrosserie te veel in beweging is zonder dat er aantasting van het veercomfort zou hebben plaatsgevonden. Honda heeft ook de besturing directer gemaakt.

Is het wat?

Tot nu toe loopt het B SUV segment niet over van sportieve modellen. Je hebt weliswaar de Audi SQ2, maar dat is een extreem en peperduur model. Ook de Volkswagen T-Roc R belooft een exclusief genoegen te worden, al wordt die wel duidelijk goedkoper dan het model van het dochtermerk. Aan de andere kant van het spectrum bevinden zich een aantal schapen in wolfskleren zoals de Ford EcoSport ST-Line, de Mazda CX-3 GT-M en de Peugeot 2008 GT-line. Warm, maar niet heet, zijn de Seat Arona 1.5 TSI Evo FR en de Volkswagen T-Roc 1.5 TSI Sport.

Hoewel de verkooprol van de Honda HR-V slechts marginaal is (vorig jaar gingen er 302 exemplaren over de toonbank, versus 7.811 stuks van de Renault Captur), biedt hij prima basismateriaal voor een sportieve variant. De HR-V rijdt, ook in de doordeweekse uitvoeringen, voor een B segment SUV namelijk bovengemiddeld goed. Met 1.340 kilo is de Turbo Sport versie ruim 160 kilo lichter dan de CR-V, hetgeen betekent dat de 1,5 liter turbobenzine motor (die sowieso een gretig en soepel karakter heeft) minder hard hoeft te werken. Je kan de prestaties vergelijken met de soortgelijk gemotoriseerde versie van de Civic. De turbo moet bij lage toerentallen even op gang komen, maar vanaf 2.000 krukasomwentelingen begint de 1,5 liter stevig aan de HR-V te trekken. Pas boven de 5.500 toeren raakt hij buiten adem.

In vergelijking met andere turbokrachtbronnen van dezelfde grootte is het maximum koppel met 230 Nm niet bijzonder (vanaf 1.900 toeren), waardoor je geneigd bent wat vaker te schakelen, maar dat is allesbehalve een vervelende bezigheid aangezien de HR-V Turbo Sport een bovengemiddeld plezierig te bedienen handbak met 6 versnellingen heeft met korte slagen en veel (mechanisch) gevoel. De geoefende rijder kan in 7,8 seconden op 100 km/u zitten. Akoestisch genot is er ook want het uitlaatgeluid wordt artificieel ondersteund. Dat klinkt bij de Honda HR-V Turbo Sport niet tenenkrommend nep zoals bij de Peugeot 308 GTi, maar is een heel plausibele ondersteuning van de snorrende motor. Tegelijkertijd zorgt de eerder genoemde Active Noise Cancellation er voor dat rolgeluiden in de kiem worden gesmoord.

Het van huis uit neutrale, goed controleerbare weggedrag van de HR-V is bij de Turbo Sport uitvoering naar een hoger plan getild dankzij de eerder genoemde onderstel aanpassingen. Echter, een hete hatchback is deze Honda niet geworden. Toch heb je heus wel plezier tijdens het rijden dankzij de alerte en directe besturing. Ook de hoeveelheid grip is heel behoorlijk. Door de gewijzigde dempers is de vering merkbaar steviger, maar ongemanierd of onbeholpen kan je de HR-V Turbo Sport bij het verwerken van oneffenheden in het wegdek niet noemen. Gelukkig maar, want dit soort auto wordt natuurlijk vooral gebruikt om in Vinex wijken boodschappen mee te doen en is niet bedoeld voor competitieve doeleinden.

Voor de rest beschikt de Turbo Sport uitvoering over de gebruikelijke sterke punten van de HR-V, zoals een keurig verzorgd en gebruiksvriendelijk interieur. Alleen het infomediasysteem is zondermeer ondermaats (Honda geeft zelf toe dat een betere installatie dringend gewenst is). Voor de rest is de HR-V ruim en beschikt hij over een kloeke kofferbak.

Wat nooit gaat vervelen zijn de praktische ‘Magic Seats’ achterin waarbij de zittingen apart weg geklapt kunnen worden, hetgeen het vervoer van een grote koffer of plant een stuk makkelijker maakt. Deze variabiliteit vergrotende voorziening wordt duidelijk gemist bij de jongste generatie Civic.