Autoconcern Stellantis heeft vorige maand via Fiat het merk Autobianchi weer tot leven gewekt. Althans, een beetje. En daarmee laten zien de geschiedenis van haar dochters niet te kennen.
De comeback van Autobianchi is niet uit liefde geboren. Dat deze merknaam nu wordt afgestoft, is een gevolg van het feit dat Stellantis zichzelf lelijk in de vingers heeft gesneden met de nieuwe Lancia Ypsilon. Vooral omdat dit model veel duurder is dan zijn voorganger. Maar Italianen pruimen de Ypsilon ook niet meer omdat de huidige editie niet meer in eigen land wordt gebouwd. Het gevolg is dat de renaissance van Lancia op een fiasco dreigt uit te lopen. De nieuwe Gamma moet de boel nu gaan redden, maar het is twijfelachtig of dat gaat lukken.
De vorige generatie Ypsilon kon voor een relatief scherpe prijs worden aangeboden omdat dat model onderhuids feitelijk een Fiat Panda was. Maar vanwege het geheel eigen koetswerk van de Ypsilon zag je daar niks van. In plaats van een no-nonsense Fiat model kregen Italianen de mogelijkheid om voor weinig extra geld in een chique Lancia te rijden. Die bood alle luxe van een B-segment model, maar was net zo makkelijk te parkeren als de A-segment Panda. Ideaal voor Italiaanse stadsbewoners dus.
Blijkbaar heeft een of andere slimmerik bij Stellantis bedacht: “waarom zouden wij niet opnieuw een chique Panda lanceren?”. Zo gezegd, zo gedaan. Echter, omdat Lancia zijn handen vol heeft aan het vinden van kopers voor de nieuwe Ypsilon, is er besloten om de merknaam Autobianchi voor de goudkleurige Panda van zolder te halen. Dat vond Stellantis historisch verantwoord omdat de voorganger van de eerste generatie Ypsilon (Y10) de Autobianchi A112 was.
De PR afdeling van Stellantis deed ook een duit in het zakje en bedacht: “laten wij dit model dan ‘Tributo Autobianchi’ noemen. Omdat een eerbetoon het altijd goed doet bij de consument. Petje af (ook) voor de timing. Vorige maand was het namelijk precies 30 jaar geleden dat de laatste Autobianchi van de band rolde. Dat was de Y10 die gebaseerd was op de eerste generatie Fiat Panda van na de facelift (dus met de moderne Fire motor en geen rudimentaire achteras ophanging meer), maar dan in een veel luxueuzere, stijlvollere verpakking. Dit model had in 1985 het levenslicht gezien, maar werd een jaar later besloot moederbedrijf Fiat dat de merknaam ‘Autobianchi’ op exportmarkten beter ingeruild kon worden voor ‘Lancia’. Zodoende ontstond dus de Lancia Y10. In 1996 was de opvolger klaar. Die heette ‘Y en 7 jaar later werd de modelnaam veranderd in ‘Ypsilon’. Aanvankelijk met de Punto als basis, maar later werd overgestapt op het onderstel van de Panda.
Over het ontwikkelen van de Tributo Autobianchi versie hoefden de Italianen niet lang na te denken. De Panda (of eigenlijk, de Pandina, want zo heet dit model tegenwoordig) werd voorzien van een exclusieve Platino carrosseriekleur. Tegen meerprijs is een contrasterende zwarte achterklep, als knipoog naar de originele Ypsilon, mogelijk. Die aanpassing is niet helemaal geslaagd want de Pandina oogt daarmee alsof hij een andere achterklep nodig had, er geen geld was voor een nieuwe en op de sloop alleen een zwart exemplaar te vinden was. Gelukkig is die zwarte achterklep zoals gezegd optioneel.
Desgewenst kan ook het dak een zwarte kleur krijgen. Fiat monteert ook zwarte spiegelkappen en bodem beschermplaten. Verder zijn er Autobianchi logo’s op de dorpels, speciale stickers op de flanken en is de Tributo Autobianchi uitvoering voorzien van 15 inch lichtmetalen velgen met een ‘Diamond Cut’ afwerking.
Het interieur kenmerkt zich door enige retro-elementen, waaronder Light-sand microvezel zandkleurige bekleding met een nostalgisch ‘quadrettoni’ ruitjesmotief, terwijl de hoofdsteunen van de voorstoelen een Autobianchi logo hebben. Het dashboard is uitgevoerd in dezelfde kleur als het koetswerk (Platino) en wordt gecombineerd met lichtgekleurde deurpanelen en glanzend zwarte accenten. Het digitale instrumentarium en het display van het infotainmentsysteem werden voorzien van een specifieke Tributo Autobianchi welkomstanimatie.
Klaar is kees. Het regelen van een productielocatie kostte ook niet veel tijd: dat is gewoon dezelfde Pomigliano d’Arco fabriek waar de reguliere Panda van de band rolt.
Maar het is niet allemaal goud wat er blinkt. Ook als Tributo Autobianchi blijft deze Fiat natuurlijk een Pandina. Oftewel een auto uit de categorie “al draagt een aap een gouden ring …”.
Met de Pandina Tributo Autobianchi wil Stellantis blijkbaar duidelijk maken dat Fiat al heel lang met dit merk verbonden is. Het begon allemaal eind jaren-50 met de Bianchina, een samen met Pirelli ontwikkeld model die primair bestemd was voor Italianen die de nogal Spartaanse 500 te weinig ‘auto’ vonden. Met een eigen carrosserie trok dit model verrassend veel klanten. In de jaren-60 werd Autobianchi gebruikt om nieuwe techniek uit te testen zodat eventuele kinderziektes niet het imago van Fiat zouden beschadigen. In dit kader werd in 1964 de Primula gelanceerd. In dat model kan je de voorloper van de 128 zien. De 1969 was kort door de bocht een ingekorte prelude voor de 127. Vanuit deze optiek is het wat vreemd dat Autobianchi nu weer gedegradeerd wordt tot, feitelijk, een uitrustingsniveau. Niks geen innovatieve modellen meer, want de inmiddels 14 jaar oude Panda / Pandina is technisch inmiddels behoorlijk achterhaald. De A112 was destijds een lekker pittig ding, maar dat kan je van de 65 pk slappe Tributo uitvoering niet zeggen. Ook vanuit die optiek hebben we hier dus niet te maken met een echte Autobianchi.
Critici zeggen dat het een wanhoopspoging van Stellantis is om de rechten op de merknaam Autobianchi te behouden. De Italiaanse wet ter bescherming van het eigen product schrijft voor dat productnamen eens in de 5 jaar gebruikt moeten worden (wie weet komt er bij Fiat ooit ook nog een ‘Tributo Innocenti’ omdat Stellantis daarvan ook de rechten in zijn bureaula heeft liggen.
Of de Fiat Pandina Tributo Autobianchi ook naar Nederland komt, is nog niet duidelijk. De importeur zegt dat nog te onderzoeken, maar het advies van Autointernationaal.nl is: doe maar niet. De prijs bedraagt namelijk omgerekend 26.199 euro. Oftewel 1.200 euro meer dan de technisch identieke Pandina Cross (die dezelfde stoere bumpers en zwarte wielkastranden heeft) moet opbrengen. Dat is veel geld, ook omdat je voor minder geld een 500 Hybrid kan kopen. De Grande Panda 1.2 Turbo Hybrid is slechts 300 euro duurder. In Italië is de Tributo Autobianchi versie voor iets meer dan 20 mille te koop en dat is aldaar de juiste prijs om eigenaren van de vorige generatie Lancia Ypsilon over te laten stappen.
