Volkswagen T-Cross maakte korte metten met Citroën C3 Aircross

0

B segment SUV modellen heb je in verschillende vormen. De Citroën C3 Aircross en de Volkswagen T-Cross zijn misschien wel absolute tegenpolen: de eerste straalt heel veel levensvreugde uit, terwijl de tweede voor een serieuze benaderingen kiest. Welke beantwoordt het best aan de verwachtingen van het publiek?

Kleine SUV modellen hebben de wind in de zeilen. Dit komt enerzijds doordat steeds meer autoconsumenten van een hatchback (of stationwagon) overstappen en anderzijds doordat het aanbod gestaag toeneemt. Er is veel waardering voor de allround eigenschappen van de B segment SUV: ze zijn bijna net zo handzaam als een C3 of Polo, maar een stuk meer veelzijdig. De markt werd en wordt sinds 2014 gedomineerd door de Renault Captur. Dit model ging in de eerste 4 maanden van dit jaar 1.779 keer over de toonbank. De Opel Crossland X weet met 1.598 registraties aardig in de buurt te komen, maar voor de rest is eigenlijk niemand die aan de stoelpoten van de Renault Captur zaagt. Ook de eind 2017 geïntroduceerde Citroën C3 Aircross niet, waarvan het bestellingen in de eerste 4 maanden van dit jaar bleef steken op 610 stuks. Kan de recentelijk in de showrooms gearriveerde Volkswagen T-Cross daar verandering in brengen? Dit model markeert het échte begin van de autofabrikant uit Wolfsberg in het B SUV segment aangezien de T-Roc, die begin 2018 werd gelanceerd, met een lengte van 4,23 meter bijna een klasse groter is. Die Volkswagen heeft bovendien de Golf als basis, terwijl de nieuwe T-Cross (4,11 meter) gebouwd wordt op het platform van de Polo. Dat maakt hem veel goedkoper: het instaptarief ligt ruim 4.300 euro lager.

Voor dit test duel zoekt de T-Cross in 115 pk sterke 1.0 TSI uitvoering de confrontatie met de 4,15 meter lange C3 Aircross 1.2 PureTech die goed is voor 110 pk. Op het eerste gezicht oogt de Volkswagen erg saai. Zijn silhouet is bijna kubiek en het tegenovergestelde van de ronde vormen van de Citroën. Zelfs de dikke zwarte band die de achterlichten van de T-Cross verbindt, de enige excentriciteit die de Volkswagen zich veroorlooft, verandert daar niets aan. Die mist elegantie. Nee, dan liever de lampunits van de C3 Aircross met 3D-effect.

Volkswagen heeft bij de 1,56 meter hoge T-Cross gekozen voor strakke lijnen. Hij oogt eerder als het kleine broertje van de Tiguan dan als een gekrompen versie van de T-Roc.

De C3 Aircross is visueel meer auto vanwege zijn hoge grille en een dak op 1,60 meter. Maar dankzij zijn rondingen maakt de Citroën geen intimiderende indruk. Integendeel: de Fransman komt uiterst sympathiek over, vooral omdat er niet beknibbelen is op de mogelijkheden voor maatwerk qua carrosseriedecoratie. De T-Cross speelt daarentegen een heel andere partitude. Hij maakt een heel serieuze indruk en er zullen veel autoconsumenten zijn die dit prefereren boven de wat onrustige uitstraling van de C3 Aircross.

Teleurstelling tijdens de eerste meters rijden in de T-Cross: waar zijn de beloofde 115 pk? In het handschoenenkastje misschien, maar niet onder de rechtervoet. Onder de 2.000 toeren, oftewel tot de turbo wakker wordt, maakt de kleine driecilinder een holle en luie indruk. Opvallend, want in de Polo is de 1.0 TSI motor relaxt en ontspannen. Maar ja, de extra 100 kilo die de T-Cross weegt, heeft blijkbaar een groot effect op zo’n klein 3-pittertje. Als je eenmaal de gebruiksaanwijzing van de Volkswagen kent (lees: nooit onder de 2.000 toeren komen), gaat alles goed: de krachtige prestaties van de T-Cross mogen dan gezien worden, zoals blijkt uit zijn 10,2 seconden voor de sprint naar 100 km/u. Dat is een eervolle tijd voor een ‘Urban SUV’. Het onderstel kan het tempo goed ‘bijbenen’ dankzij een stevig Duitse ophanging. In bochten helt de Volkswagen daardoor niet noemenswaardig over. Ook het benzineverbruik is netjes met gemiddeld 4,9 liter per 100 km.

Groter, hoger en 5 pk minder krachtig dan de T-Cross, is het logisch dat de C3 Aircross het rustiger aan doet: hij heeft 11,3 seconden nodig om de 100 km/u aan te kunnen tikken. Hij absorbeert oneffenheden in het wegdek evenwel beter dan zijn rivaal dankzij een zachtere vering. Maar hij scoort ook punten op het auditieve onderdeel, want de 3 cilinder motor van de Citroën produceert een aangenamer geluid dan de Volkswagen. Ook is hij met een gemiddelde van 4,8 liter benzine per 100 km fractioneel zuiniger. Echter, de T-Cross heeft het voordeel van een betere geluidsisolatie van het interieur. Dat draagt bij aan de indruk dat hij kwalitatief van hoger niveau is, ook omdat de handbak zich lekker precies laat bedienen. Via de pook van de C3 Aircross is onduidelijkheid troef.

Is het belangrijk dat een ‘Urban SUV’ ook op een onverharde ondergrond zijn mannetje staat? Misschien niet persé, maar toch is het prettig als zij daar niet direct door het ijs zakken. Zowel de T-Cross als de C3 Aircross hebben een goede basiskwalificatie in de vorm van een bodemvrijheid van 18 centimeter. Dat maakt het verlaten van het asfalt niet per definitie tot een mislukking gedoemde missie. Maar de C3 Aircross kan nog een stapje verder gaan als de koper het vakje ‘grip control’ (een optie van 250 euro) aanvinkt op de bestelbon: je krijgt dan 5 modi om uit te kiezen waarmee je een gladde ondergrond te lijf kan gaan, plus een afdaal hulp voor op hellingen en zogeheten Mud & Snow banden. De C3 Aircross mag dan minder dynamisch en luidruchtiger dan de T-Cross op de verharde weg zijn, maar zijn register is breder buiten het asfalt.

Zowel de T-Cross als de C3 Aircross zijn dankzij hun formaat prima geschikt voor kleine gezinnen: er is voldoende ruimte voor 4 personen en het interieur is moduleerbaar, waardoor er zonder problemen extra bagage of maximaal 2,4 meter lange voorwerpen vervoerd kunnen worden. Tenminste, wanneer de C3 Aircross is uitgerust met een voorstoel met inklapbare rugleuning (een optie van 390 euro), die standaard aanwezig is op de geteste T-Cross. Bij geen van beide modellen hoeft er bijbetaald te worden voor een verschuifbare achterbank waarmee het volume van de kofferbak naar behoefte gemoduleerd kan worden.

Op de tweede rij kom je aan ruimte dus niks tekort, vooral niet in de C3 Aircross, die hoger is (+ 4 cm) en een langere wielbasis heeft (2,60 meter; + 5 cm). En het formaat van de kofferbak kan je gerust als enorm bestempelen voor een B segment auto: 385 à 455 liter bij de T-Cross en 410 à 520 liter bij de C3 Aircross.

Jammer is evenwel dat je de achterbank van de Volkswagen alleen in zijn geheel (over 14 centimeter) kan verschuiven. Het is daarom moeilijk om de bagageruimte te vergroten met 3 mensen aan boord.

Bij de Citroën is dit geen probleem want de geteste Shine uitvoering heeft van de Picasso modelfamilie de in 60:40 verhouding verschuifbare achterbank geërfd.

Zijn er geen achterpassagiers, dan kan er voor 1.289 liter aan spullen in de C3 Aircross worden vervoerd. Bij de T-Cross moet de kofferklep in dat geval 8 liter eerder dicht.

De dashboards zijn aangenaam voor het oog, modern vormgegeven en netjes afgewerkt. Hun harde kunststoffen bederven de pret niet echt: dit materiaaltype wordt nou eenmaal veelvuldig gebruikt in kleine, goedkope SUV modellen. Bij de T-Cross oogt het geheel net even wat fraaier dankzij een mooiere detailafwerking.

De C3 Aircross kan je kiezen voor grijze of rode decoratie elementen (een optie van 350 euro), maar biedt ook daarmee niet de waargenomen kwaliteit van zijn rivaal: de armsteun tussen de voorstoelen oogt kwetsbaar en is instabiel. Daarnaast maakt ook de handremgreep een fragiele indruk. De tweekleurig cockpit ziet er op het eerste gezicht dus grappig uit, maar het lachen kan je snel vergaan. Gelukkig zijn er wel volop opbergmogelijkheden, bijvoorbeeld een telefoonbehuizing aan de voorzijde van de console, deurvakken die breed en ruim zijn en een gekoeld handschoenenkastje. Ja, de C3 Aircross vinkt op de kwaliteitsbeleving na alle juiste vakjes aan om het leven gemakkelijk en comfortabel te maken.

Een pleister op de wond bij de Citroën zijn de 90 exterieurcombinaties waaruit gekozen kan worden, met 3 contrasterende tinten voor het dak (400 euro) en stickers met lamelleneffect op de achterste zijramen (onderdeel van het kleurenpakket à 250 euro). In vergelijking met de C3 Aircross oogt de T-Cross timide. Zijn dak kan niet in een andere kleur worden uitgevoerd dan de rest van de carrosserie. Opvallend, want zijn grote broer T-Roc biedt deze mogelijkheid wel. Je kan wel opteren voor het zogeheten Design Pack (400 euro), waarmee zo’n beetje alle randen in een oranje kleur worden uitgevoerd. Daarmee slaat de Volkswagen enigszins door, zoals je wel vaker ziet bij verlegen personen die denken dat de remmen ineens los kunnen (denk aan de dansende Theresa May). Het is de vraag of Wolfsburg hiermee de gevoelige snaar weet te raken bij het traditionele Volkswagen publiek.

Het T-Cross dashboard combineert een modern digitaal instrumentarium met een vloeiend ontwerp. Ook hier zijn voldoende opbergvakken. De versnellingspook ligt prettig in de hand en dat geldt ook voor de in leder verpakte handremgreep: de kwaliteit van het T-Cross zit hem duidelijk in de details. De korrelige stofafwerking (een optie van 350 euro) verzacht het C3 Aircross dashboard door de harde kunststoffen te bedekken. Zachte, grote stoelen en een vergevingsgezinde vering leveren een positieve bijdrage aan het comfortniveau, maar het interieur van de Citroën is slecht geïsoleerd tegen geluiden.

Het T-Cross gamma is voor Volkswagen begrippen vooralsnog bescheiden: het bestaat uit slechts 2 benzinemotoren (een 1.0 TSI met 95 pk en een 115 pk variant) en een 95 pk sterke 1.6 TDI diesel. De laatste 2 zijn tegen meerprijs verkrijgbaar met een 7-traps DSG automaat. Qua tarieven houdt de T-Cross de Volkswagen traditie hoog: de prijzen zijn beslist niet van het weggeef niveau. Er kan pas worden ingestapt voor 22.620 euro, terwijl met de Renault Captur kan worden weggereden voor 20.490 euro. De geteste 1.0 TSI met 115 pk en Style uitrusting kost 27.860 euro; voor dit bedrag krijg je bij Renault bijna een Kadjar. Maar de C3 Aircross is evenmin een koopje. Voor de basisprijs van 21.570 euro krijg je de ongeliefde atmosferische Live uitvoering met 82 pk. De geteste Shine moet met 110 pk turbomotor 26.120 euro opbrengen; een verschil van 1.740 euro met de T-Cross. De Volkswagen is echter beter uitgerust dan zijn rivaal. Zo krijg je in de Duitser sleutelloze toegang in combinatie met een startknop, een neerklapbare bijrijderstoel en parkeersensoren. Voor deze zaken moet je o bij de Fransman 820 euro bijbetalen, wat het prijsverschil verkleint naar 920 euro. Mocht jij een automaat prefereren, dan is dat ook bij de C3 Aircross mogelijk, maar je krijgt dan de tamelijk onaangename, achterhaalde EAT6 transmissie die voor een fors meerverbruik zorgt.

De T-Cross biedt bovendien optiemogelijkheden die uniek zijn voor het segment en waarvan de C3 Aircross het bestaan negeert: een digitaal instrumentarium, een veel moderner infomediasysteem, adaptieve cruisecontrole, volledig LED techniek voor de koplampen, fietser detectie en verwarmbare voorstoelen. Toch laat ook de Volkswagen op uitrustinggebied steken vallen. In die zin dat hij voor wat betreft een tweekleurige carrosserie geen thuis geeft en evenmin qua schuifdak of een head-up display. Verder is het maatwerk voor de aankleding beslist minimalistisch. De C3 Aircross begaat deze onoplettendheid niet en heeft als troef een achterbank die in 2 delen kan worden verschoven.

Conclusie

De C3 Aircross en de T-Cross zijn klein van formaat, maar bieden een enorme binnenruimte en een verschuifbare achterbank, waardoor je ook qua kofferbakvolume niet snel iets tekort zal komen. En toch zijn de Citroën en de Volkswagen 2 heel verschillende of zelfs tegenovergestelde definities van een ‘Urban SUV’.

De T-Cross rijdt dynamischer, is fraaier afgewerkt, is beter uitgerust en kent meer hightech opties, maar van zijn uiterlijk word je niet vrolijk. Als de 1.0 TSI motor weinig toeren maakt, is de Volkswagen evenwel traag. De beloofde 115 pk komen er dan niet uit. Vanuit dit perspectief kan je beter 1.340 euro besparen en voor de 95 pk versie gaan. Maar ja, die is niet leverbaar als Style en dat is jammer want de T-Cross oogt is basistenue erg ongezellig.

De C3 Aircross kent ruimere optiemogelijkheden en is comfortabeler, origineler en vreugdevoller. Zijn in 2 delen verschuifbare achterbank is in de praktijk erg handig. Sowieso is de kofferbak groter dan die van de Volkswagen. Daarnaast is zowel de vering als het meubilair comfortabel. Maar de geluidsisolatie zou beter mogen, evenals de kwaliteit van de interieurmaterialen. Ook is het zicht naar schuin achter slecht vanwege de dikke C stijlen; de betreffende raampjes hebben niet meer dan een symbolische functie.

Betekent dit dat zij niet voor hetzelfde publiek bestemd zijn? Deze vraag met “ja” beantwoorden zou te gemakkelijk zijn. De cijfers spreken namelijk voor zich en je kan niet ontkennen dat de C3 Aircross qua populariteit niet kan tippen aan de Captur. Dat is weliswaar een B segment SUV die ook rijk is aan personalisatiemogelijkheden, maar die stilistische minder buiten de lijntjes kleurt dan de Citroën. Wij Nederlanders lijken drommels goed te beseffen dat een auto ook een keer ingeruild moet worden en dat een bont uitgevoerde C3 Aircross dan eerder een last dan een verkoop lust is.

Dit doet vermoeden dat de Volkswagen weinig moeite zal hebben om de Citroën in te halen in de verkoopstatistieken. De T-Cross is gastvrijer, technologisch moderner en niet perse duurder. Wie het laatst lacht, lacht dus het best. Maar of hij ook de Renault kan onttronen?

Comments are closed.