Drie maal is scheepsrecht: test nieuwe Ford Kuga

0

Ford komt uit het land waar de SUV is uitgevonden. Maar dat zou je, kijkend naar de verkoopprestaties tot nu toe in dit segment, niet zeggen. De eerste generatie Kuga uit 2008 was te veel een hoge Focus en te weinig een praktische, ruime SUV. Zijn opvolger poetste dit nadeel weliswaar weg, maar kwam in dat aanpassing proces zoveel aan dat de Ford zijn glansrol op het gebied van rij dynamiek verloor. Het resultaat was een SUV die niet boven de middelmaat uitstak. Tegelijkertijd sloeg Ford de plank in Europa ook mis met de EcoSport en de Edge.

Maar dat was toen. De Edge is af geserveerd om nooit meer terug te keren, de EcoSport heeft in de vorm van de Puma een sexy opvolger gekregen en nu verovert de derde generatie Kuga een plek in de spotlights. De nieuwe editie is niet alleen ruimer, praktischer en aantrekkelijker om te zien, maar zou ook weer net zo sportief rijden als het origineel dankzij het modulaire C2 platform van de jongste Focus waarop hij is gebaseerd. Daarnaast is de derde generatie leverbaar met een scala aan motoren. Maakt dit van de Ford de ultiem veelzijdige auto?

De introductie van de derde generatie Kuga betekent dus geen (gewone) evolutie, maar een radicale koerswijziging, waardoor de SUV in één klap toetreedt tot een nieuw tijdperk voor Ford, namelijk dat van de elektrificatie en rij plezier. Daar moet ook in Nederland tot betere verkoopresultaten leiden. Weliswaar is er van de Kuga geen volledig elektrische uitvoering (wie dat zoekt, dient door de sparen voor de Mustang Mach-E), maar wel een stekker hybride versie. Die kan in Nederland tegen een scherpe prijs worden aangeboden omdat er maar weinig (op de CO2 uitstoot gebaseerde) BPM afgedragen hoeft te worden aan de overheid. Ook qua wegenbelasting is deze versie voordelig. Ford biedt in Nederland ook een reguliere benzineversie van de Kuga aan, maar ziet af van verkoop van de dieseluitvoering. Ook voor diens milde hybride variant ziet de importeur hier onvoldoende afzetmogelijkheden. Inderdaad: er is sprake van een nieuw tijdperk.

De derde generatie Kuga ruilt de hoekige styling met scherpe lijn in voor een veel zachter, ronder design. Die esthetiek staat hem goed, ook omdat er sprake is van een duidelijke familiegelijkenis met de veel geprezen Puma. Beide SUV modellen beschikken over een zeshoekige grille. Zeker in ST-Line uitvoering ziet de nieuwe Kuga er gelikt uit met wielkast bescherming in carrosseriekleur en metaalgrijze 18 inch velgen. Maar de SUV weet ook op te vallen met sportievere proporties. De reden daarvoor is eenvoudig: de nieuwkomer is in alle richtingen gegroeid, behalve in de hoogte (- 27 millimeter).

De buitenkant van de nieuwe Kuga mag dan een heel eigen identiteit hebben, het dashboard is direct uit de Focus afkomstig. Dat heeft zowel voordelen als nadelen. Qua overzichtelijkheid en ergonomie laat het dashboard niet of nauwelijks steken vallen. De boordplank wordt gedomineerd door een aanraakscherm in tabletopstelling waarop onder andere de navigatie instructies worden weergegeven. Maar erg fantasievol is het allemaal niet. Kwalijker is dat Ford het niet kon laten om uit kostenoverwegingen stevig gebruik te maken van goedkoop, krasgevoelig en hard plastic.

Daarmee missen de Amerikanen opnieuw de premium boot (alhoewel de nieuwe Kuga niet langer in de Verenigde Staten wordt gebouwd, maar in Spanje). Verder zijn de voorstoelen een teleurstelling. Die zijn weliswaar goed verstelbaar, maar het zitvlak is vrijwel helemaal vlak, waardoor de benen onvoldoende ondersteund worden. Dat gaat ten koste van het comfort op lange ritten. De overzichtelijkheid van de voorzijde is goed, maar achteruit parkeren is giswerk omdat de nieuwe Kuga nogal dikke C stijlen heeft.

In vergelijking met zijn voorganger is de nieuwe Kuga dankzij de grotere maatvoering (natuurlijk) wel fors ruimer geworden. Met name achterin genieten de passagiers dankzij de langere wielbasis van meer bewegingsvrijheid. De hoeveelheid beenruimte die zij hebben kan verder worden vergroot door de achterbank naar achteren te schuiven (dat kan over een lengte van 15 millimeter). In dat geval is er bij de hier geteste stekker hybride uitvoering 411 liter aan bagagecapaciteit beschikbaar (1.5 Ecoboost versie: 475 liter). Met de achterbank helemaal naar voren geschoven gaat het om respectievelijk 581 liter en 645 liter. De laatste waarde is 189 liter meer dan bij de oude Kuga. De nieuwe editie is hiermee meteen één van de ruimste in zijn segment. Leg de achterbankleuning plat (dat kan in 2 delen) en er kan voor 1.534 liter aan spullen worden vervoerd in de nieuwe Kuga.

In Nederland is het motorenpalet van de nieuwe Kuga minder breed dan elders in Europa. De keuze voor wat er in de neus dient te zitten beperkt zich tot een 1,5 liter driecilinder EcoBoost benzinemotor van 120 pk of 150 pk en de hier geteste stekker hybride uitvoering. Er kan dus niet gedieseld worden in de nieuwe Kuga, ook niet in milde hybride vorm (elders in Europa is er keuze uit 3 varianten van 1,5 tot 2,0 liter met vermogens van 120 pk tot 190 pk). Gelet op het geringe verkoopaandeel van olie gestookte varianten, is dat geen ramp, maar het betekent ook dat je altijd zelf moet schakelen (tenzij je de stekker hybride versie bestelt) en dat vierwielaandrijving niet tot de mogelijkheden behoort.

De stekker hybride Kuga heeft als basisunit een 2,5 liter grote 4 cilinder benzinemotor (zonder turbo) die werkt volgens het Atkinson principe. Hij is gekoppeld aan een CVT automaat en krijgt assistentie van een elektromotor waarvan de stroom afkomstig is uit een 14,4 kWh batterij. Het systeemvermogen bedraagt 225 pk en in elektrische modus kan de stekker hybride Kuga een topsnelheid van 135 km/u halen. De emissievrije actieradius is 50 kilometer. Thuis opladen duurt 6 uur. Het hele stekkerpakket bezorgt de Kuga PHEV een totaal gewicht van 1.844 kilo. Dat is fors, maar wel 50 kilo minder dan de soortgelijke Mitsubishi Outlander in de weegschaal legt. Ford claimt overigens dat de nieuwe Kuga, bij gelijke uitrusting en motorisering, 80 kilo minder weegt dan het oude model, ondanks de toegenomen afmetingen.

Hoe bevalt de stekker hybride aandrijflijn in de praktijk? Kort samengevat: prima. de overgang van het ene type aandrijving naar de andere gebeurt soepel en vrijwel geluidloos. Je kan voor de EV modus kiezen, maar ook de Kuga zelf zijn ding laten doen en voor Hybrid opteren. Verder is er de Sport setting voor maximale prestaties. Maar zelfs in die stand voelt de Kuga niet snel aan. De Opel Grandland X voelt duidelijk sneller aan. Dat blijkt ook uit de sprinttijd naar 100 km/u: 9,2 seconden voor de Ford en 8,9 tellen voor zijn concurrent met bliksemlogo. Maar gevoelsmatig is het prestatieverschil groter. Dat komt vermoedelijk ook door het type transmissie: de CVT van de Kuga PHEV geeft het vermogen heel lineair af, waardoor er van een duw in de rug nooit sprake is. Maar tijdens een rit versnellen kost de Ford dankzij de elektrische ondersteuning geen enkele moeite.

In EV modus is het verfijningniveau van de Kuga PHEV uitstekend en ook als de benzine motor bijspringt, wordt het nooit luidruchtig aan boord. De stiltebeleving aan boord wordt versterkt door het grotendeels ontbreken van windgeruis. Dat komt onder andere doordat Ford voor de voorruit akoestisch glas heeft gebruikt. Een positieve bijdrage aan het comfort levert ook de vering, die weliswaar stevig is (zeker bij de ST-Line uitvoering) maar oneffenheden in het wegdek toch effectief weet te absorberen. Doordat het accupakket laag in de wagenbodem is geplaatst, en Ford de spoorbreedte in vergelijking met de oude Kuga met 44 millimeter heeft vergroot, lijdt de rij dynamiek niet onder het hoge gewicht.

Integendeel zou je haast zeggen: Op de weg haalt de Kuga het beste uit zijn nieuwe C2 onderstel. De chassismeesters van Ford konden gebruik maken van een stijvere en lichtere basis, en dat is goed te merken. Dit is een SUV met een uitgesproken dynamisch karakter. Op bochtige wegen geeft de directe, nauwkeurige en lichte besturing een vertrouwenwekkend gevoel, ook al houden de communicatieve vaardigheden niet over. Je gebruikt het om deze dikke auto te mennen via een onderstel dat perfect op zijn taken berekend is. De Kuga blijft onverstoorbaar binnen de gripgrens van de 4 banden. Rolneigingen zijn er wel, maar die worden relatief goed onder controle gehouden. De Kuga voelt al met al aan wat hij feitelijk ook is: een iets hogere en zwaardere Focus. Net als het originele model.

Met name de demping is indrukwekkend, traditioneel een Ford kwaliteit. Daardoor biedt de Kuga een zeer aangenaam compromis tussen comfort en sportiviteit. In dit opzicht onderscheidt hij zich duidelijk van de meeste concurrenten, die het tempo van de Ford op een bochtig traject niet bij zullen kunnen houden. Met name de Mitsubishi Outlander PHEV kan qua rij plezier niet tippen aan de stekker hybride Kuga. Even wennen is wel de reminstallatie. Daarbij ontbreekt namelijk een soepele overgang van regeneratief naar conventioneel (met frictie) remmen. Je moet het pedaal dus met kousenvoeten bedienen om schokken bij het vertragen te voorkomen. Een deel van de ‘schuld’ ligt bij de CVT die door het ontbreken van aparte overbrengingsverhoudingen niet mee kan helpen met afremmen. De schijven krijgen het dus hard te verduren en dat merk je.

 

90%
90%
Awesome

Conclusie

Dankzij het nieuwe C2 platform is het rij plezier terug van weggeweest bij de nieuwe Kuga. Ook is de derde generatie ruimer, biedt hij een uitgebreidere veiligheidsuitrusting (inclusief adaptieve cruise controle en een rijstrook assistent) en is ook de verpakking een stuk aantrekkelijker geworden. Voeg daarbij een stekker hybride uitvoering die relatief veel minder duur is dan de soortgelijke versie van de Opel Grandland X (de meerprijs is 2.750 respectievelijk 8.900 euro!) en je kan niet anders dan concluderen dat het tijdperk waarin Ford haar SUV verkooppotentieel in Europa verwaarloosd heeft, beëindigd is. Ja, deze Kuga PHEV is echt van heel veel markten thuis en daardoor een aantrekkelijke allrounder.

Maar het merkimago had nog een veel grotere sprong omhoog kunnen maken als ook het materiaalgebruik in het interieur van dezelfde kwaliteit zou zijn geweest als het onderstel. Met de niet super flitsende prestaties en de weinig subtiel opererende remmen valt veel beter te leven. Ford heeft Mitsubishi op eigen terrein verslagen en het is nog maar afwachten of de aanstaande GTE uitvoering van de vernieuwde Volkswagen Tiguan dezelfde prijs: rij dynamiek verhouding biedt.

  • 9
  • Beoordelingen door bezoekers (44)
    6.2

Reageren is niet mogelijk.