Smaakt naar meer: test Opel Mokka-e

0

Van de eerste generatie Mokka (die na de facelift de letter ‘X’ aan zijn modelnaam toegevoegd kreeg) zijn sinds de marktintroductie in 2012 ruim 1 miljoen exemplaren over de toonbank gegaan. Toch wisselt Opel het geweer nu van schouder en gaat zij voor een radicale stijlbreuk. Verstandig, want in 9 jaar tijd is er veel veranderd in autoland. SUV modellen zijn weliswaar nog steeds in, maar een lagere, coupéachtige daklijn vergroot de aantrekkelijkheid. Daarnaast kan een autofabrikant vandaag de dag veel meer scoren met elektrische aandrijving dan met een 4×4 configuratie. Vandaar dat de nieuwe Mokka in ‘e’ vorm op de automarkt debuteert (de versies met een verbrandingsmotor volgen later) en dat de letter ‘x’ nu verleden tijd is.

Ook bij Opel zelf is er veel veranderd, want het automerk maakt niet langer onderdeel uit van het Amerikaanse General Motors concern, maar behoort nu tot de Franse PSA familie (zelf sinds kort gefuseerd met het Italiaans / Amerikaanse Fiat Chrysler tot Stellantis). Dankzij het nieuwe moederbedrijf kreeg het Duitse automerk toegang tot het kraakverse CMP platform voor B segment modellen. Daarmee kon enerzijds het wagengewicht flink worden verlaagd en kon anderzijds een volledig elektrische aandrijfvariant worden ontwikkeld.

Met name de laatste optie is perfect getimed. West Europa, waar Opel het voor zijn verkopen van moet hebben, zit middenin de transitie naar emissievrij vervoer. Deels omdat men (onder druk van het kroost) dat zelf wil en deels omdat politici daar op aandringen. In de vorm van overheidssubsidies of belastingvoordelen heeft Opel daar afgelopen jaar met de nieuwe Corsa-e al flink van weten te profiteren. Dat type groeide in korte tijd uit tot populairste elektrische auto bij onze oosterburen en de modelreeks als geheel wist in Groot-Brittannië de toppositie in de modelstatistieken te bemachtigen.

Zal het Opel lukken om met de Mokka de Nederlandse autoverkoop statistieken aan te gaan voeren, zoals het merk decennialang met de Kadett gedaan heeft? Dat is zeer wel mogelijk. De Mokka combineert namelijk de moderne CMP techniek van het PSA concern, waarmee wij reeds bij de jongste Corsa kennis hebben kunnen maken, met een hip en trendy koetswerk: die van de SUV Coupé. Lange tijd was dit carrosserietype het domein van de premium automerken (met BMW in de pioniersrol), maar nu zijn ook de fabrikanten in het volume segment overtuigd van het verkooppotentieel. De Ford Puma zou je al kunnen bestempelen als een SUV Coupé, de nieuwe Renault Arkana is dat zeker en binnen de PSA familie heeft Opel de primeur.

De markant gelijnde Mokka komt precies op tijd, want door de fusie van PSA met Fiat Chrysler Automobiles en het daaruit resulterende concern Stellantis zijn er ineens 14 merken die om de aandacht van de consument concurreren. Voor Opel is het daarom belangrijk dat zij een eigen gezicht weet te creëren, want middelmatigheid wordt onverbiddelijk afgestraft door het publiek. Gelukkig is concerntopman Carlos Tavares zich hiervan goed bewust. Hij heeft Opel daarom alle vrijheid gegeven (of moeten we spreken van een ‘opdracht’ ?) om met een onderscheidend alternatief voor de technisch identieke DS 3 Crossback en Peugeot 2008 te komen.

Het eigen gezicht hebben de ontwerpers uit Rüsselsheim gevonden door op zoek te gaan naar het DNA van Opel. Niet toevallig werd die gevonden bij de eerste generatie Manta. Die kwam in 1970 op de markt, misschien wel het meest succesvolle jaar van Opel (de Kadett had de Volkswagen Kever onttroond als populairste auto, op merkniveau ging het bliksemlogo mede dankzij de populaire Rekord ook aan kop en de pers was lyrisch over de jongste Admiral / Diplomat). Het front van die Manta diende als inspiratie voor de zogeheten Vizor, oftewel het brede maar erg ranke, zwart gelakte paneel in vleugelvorm paneel dat de geraffineerd getekende koplampen omvat. Inmiddels heeft de vernieuwde Crossland dit familiegezicht van Opel ook omarmt en eind dit jaar volgt de op stapel staande nieuwe Astra. Het onderscheidende design is niet alleen welkom vanwege de gestaag uitdijende Stellantis modellenportfolio, maar ook omdat de onderhuidse techniek eigenlijk niet zo bijzonder is. Lang niet iedereen levert weliswaar een B segment model met elektrische technisch, maar in vergelijking met concurrenten die dit wel doen is een 136 pk / 260 Nm sterke elektromotor en een accucapaciteit van 50 kWh bepaald geen voorpaginanieuws. Dat geldt ook voor de laadsnelheid (maximaal 100 kW vermogen) en het onderstel met McPherson veerpoten vóór en een torsie as achter.

De Vizor kwam dus als geroepen. En Opel gaat verder, want bij de nieuwe Mokka staan de wielen opvallend ver uit elkaar; een resultaat van het feit dat hij in vergelijking met zijn voorganger in de lengte met 12,4 centimeter is gekrompen, maar een 2 centimeter langere wielbasis heeft gekregen. Ook staat de nieuwe Mokka iets breder op zijn poten. De optionele zwarte kleur voor de motorkap en het dak zorgt voor extra onderscheid. Ook de Matcha Green carrosseriekleur van de testauto zorgt daar voor. Tegelijkertijd is het niet uitsluitend uiterlijk vertoon, want Opel gaat prat op een Cw-waarde van slechts 0,32 wat voor een compacte cross-over laag is.

Van opzij bekeken heeft Opel duidelijk de coupékaart getrokken, want de nieuwe Mokka beschikt over een aflopende dakpartij en een taillelijn die in de achterportieren omhoog zwiept. Dat zorgt voor een dynamische uitstraling, maar hier leed de functie duidelijk wel onder de vorm. Aan hoofdruimte is weliswaar geen gebrek, maar het uitzicht wordt voor achterpassagiers sterk gehinderd door het dakpaneel dat als het ware als een zwarte schelp op de cabine ligt. Wie claustrofobische neigingen heeft, kan de achterbank van de nieuwe Mokka dus maar beter mijden.

Voorin hebben de inzittenden gelukkig geen reden tot klagen. Het dashboard oogt vrij sober, maar is stijlvol en maakt een zeer bijdetijdse indruk dankzij de 2 grote digitale displays. Dankzij de strakke vormgeving schreeuwt de boordplank van Opel minder om aandacht dan de i-Cockpit van zustermerk Peugeot. Op het 12 inch scherm achter het stuur kunnen ook de navigatie-instructies breeduit worden weergegeven en het licht naar de bestuurder gekantelde centrale 10 inch touch screen is er voor de infomedia. De cockpit maakt mede dankzij nette materialen een mooi verzorgde indruk en de stoelen hebben een fraai design. Helaas ontbreekt het AGR label (oftewel het Duitse keurmerk voor rug ergonomie). Hetzelfde geldt voor de verstelbare, kantelbare zitkussens en de lendensteun. Die comfortverhogende voorzieningen zijn ook niet op de optielijst te vinden.

De montage van een touch screen in de tamelijk minimalistische boordplank reduceert het aantal traditionele fysieke knoppen ingrijpend, maar Opel heeft toch een klassiek paneel behouden voor de bediening van de airconditioning. Daarmee bewijst de Mokka als geen ander dat een smaakvolle boordplank een deugdelijk gebruiksgemak niet hoeft uit te sluiten. Opel fans zullen zich trouwens vrij snel thuis voelen, gezien er voor wat betreft de controleorganen is vastgehouden aan de merk eigen hendels en toetsen.

De kofferbak slikt slechts 310 liter aan bagage (350 liter bij de Mokka met verbrandingsmotor) en beperkt zich tot een vrij klassieke moduleerbaarheid. Het maximale laadvolume piekt op 1.060 liter wanneer je de achterbank leuning neerklapt (1.105 liter in de versies met verbrandingsmotor). Dat is voldoende, maar ook niet meer dan dat.

Het rijgedrag van de Mokka-e valt in positieve zin op omdat hij heel zelfverzekerd en solide op de weg ligt. Dat is te danken aan de zware batterij in zijn onderbuik. Oneffenheden verteert de Opel onverstoord (hetgeen knap is gezien het forse formaat van de banden: 215/55 R18) en de carrosserie blijft mooi vlak als jij een bocht met een wat hoger tempo aansnijdt. Ook dat is te danken aan zijn lage zwaartepunt. Opel heeft het CMP platform van haar Franse moeder iets strakker afgesteld met als doel een grotere stabiliteit bij hoge snelheden. Dat is bij deze elektrische versie van de Mokka overigens niet echt een isside, want die houdt het namelijk al bij 150 km/u voor gezien. Dat neemt niet weg dat Opel een pluim verdient voor het gevonden compromis. De koersvastheid gaat namelijk niet ten koste van het veercomfort. Overigens is ‘koersvast’ niet hetzelfde als ‘sportief’. Bij een snelle afwisseling van bochten laten de 300 kilo’s aan meergewicht (ten opzichte van de lichtste benzine-uitvoering van de Mokka) zich wel degelijk voelen. Maar geen paniek: het onderstuur kondigt zich tijdig aan zodat dit afdoende gecounterd kan worden.

Elektrische auto’s hebben vaak de neiging vaag te sturen, maar bij deze Opel is dat niet het geval. De Mokka-e (die in de Belgische provincie Henegouwen kon worden getest) is een compacte cross-over van het genre Ford Puma. Wie van sturen houdt, zal blij zijn met zijn levendigheid, de goede ijking van zijn schokdempers en de precieze bediening. Dat is des te fijner omdat dit een elektrische auto is. Die zijn doorgaans niet zo wild van een stevig rij tempo. Ook de remmen voelen natuurlijk aan. De overgang tussen regeneratief remmen (op de elektromotor) en frictieremmen (met de remblokken) is nauwelijks merkbaar. Zo hoort het.

Verder is het ook erg stil aan boord van de Mokka-e. De meeste elektrische auto’s doen het in dit opzicht goed, maar deze Opel scoort toch bovengemiddeld. De elektromotor hoor je amper zoemen, het bandengeluid is beperkt en de lage luchtweerstand werpt duidelijk zijn vruchten af, want er is amper windgeruis bespeurbaar.

De bestuurder kan voor wat betreft het motorvermogen kiezen uit 3 standen: Sport, Normal en Eco. Het maximum is 136 pk / 260 Nm en in de andere settings levert de Mokka-e respectievelijk 109 pk / 220 Nm en 82 pk / 180 Nm. Het voordeel van het lagere motor vermogen en koppel is energiebesparing oftewel een groter rij bereik. Volgens de WLTP cyclus moet men in deze elektrische Opel op een volle acculading 324 kilometer ver kunnen komen, maar de werkelijke actieradius is natuurlijk afhankelijk van jouw rijstijl, de buitentemperatuur en het gebruik van de airconditioning / verwarming. In de Eco stand moet je genoegen nemen met 82 pk, wat soms te weinig blijkt tijdens het accelereren. De Normal modus biedt echter een goed compromis tussen pit en efficiëntie. In de Sport stand kan je met het mes tussen de tanden de batterij in 200 kilometer volledig leegtrekken. De prestaties van de Mokka-e zijn dan niet zo verbijsterend als die van bepaalde (onbetaalbare) elektrische bolides, maar de Opel kan toch in 9 seconden naar 100 km/u sprinten. De topsnelheid is begrensd op 150 km/u.

De Mokka-e is voorzien van een Brake functie. Daarmee kan de bestuurder extra op de motor afremmen om zo energie te recupereren, maar van een e-Pedal zoals bij de Nissan Leaf is geen sprake. De cockpitontwerpers van Opel vonden het een goed idee om de Brake stand te verstoppen onder een minuscule toets op de middenconsole. Ik ben een andere mening toegedaan, want nu moet je tijdens het rijden echt met je ogen op zoek gaan naar die onergonomisch geplaatste knop, wat onveilig is. Schakel flippers aan het stuur zijn veel beter. Evenals de keuzemogelijkheid uit meerdere rem niveaus.

Huiswerk dat Opel wel goed gedaan heeft, is de leveringsmogelijkheid van elke Mokka-e met een 11 kW sterke 3-fasen boordlader. Op die manier kan hij zijn batterij volledig bijvullen in 5 uur en 15 minuten. Hij kan ook snel laden met een vermogen van maximaal 100 kW. Indien nodig kan men volgens Opel op die manier 100 kilometer rij bereik recupereren in 12 minuten. Na een half uur zou men bij leeggereden batterijen weer op 80 procent van de totale capaciteit moeten zitten.

 

90%
90%
Awesome

Conclusie

In eigen huis gaat de nieuwe Opel Mokka-e concurreren met de technisch identieke Citroën ë-C4 en de Peugeot e-2008. Beide familiegenoten zijn wat groter, maar ook duurder. Op de Duitse thuismarkt zal de Opel Mokka-e vooral de strijd aan gaan met de basisuitvoering van de Volkswagen ID.3. Maar 'the car to beat' is de Zuid Koreaanse Hyundai Kona. Die is er als Fashion met 39 kWh accupakket voor 39.580 euro. Opel levert de Mokka-e in Ultimate tenue voor afgerond 2 mille meer (41.599 euro), maar dan krijg je wel extra batterijcellen. Voor diegenen die 10 mille minder te besteden hebben, kunnen verleid worden door de MG ZS EV. Een leuke outsider is de Mazda MX-30.

Al met al is er sprake van een prima verhouding tussen prijs, prestaties en rij bereik. En ja, de Mokka(-e) is even hip als zijn nieuwe, moderne en pure stijl suggereert. Hij heeft een duidelijk eigen gezicht en een dynamisch, leuk weggedrag. Het coupédesign gaat wel ten koste van het uitzicht voor de achterpassagiers. De Crossland scoort in dit opzicht beter en heeft ook een grotere kofferbak, maar die Opel is niet leverbaar in elektrische uitvoering. Op die manier wordt al te veel interne concurrentie voorkomen. Mijn voorkeur gaat duidelijk uit naar deze Mokka-e. Dat is een van de meest vermakelijke ‘betaalbare’ elektrische auto's waarmee ik recent heb mogen rijden. Ja, de Mokka-e heeft alles in zich om een groter succes te worden dan de soortgelijke uitvoering van de Corsa.

  • 9
  • Beoordelingen door bezoekers (27)
    8.3

Reageren is niet mogelijk.