Ultimatum voor Alfa Romeo

0

De boodschap is identiek, maar de betekenis verschilt hemelsbreed. Zowel Alfa Romeo als Lancia krijgen van de baas van het nieuw gevormde autoconcern Stellantis nog 10 jaar de tijd om hun toegevoegde waarde in het premium segment te bewijzen.

Voor Lancia betekent dit heel duidelijk uitstel van executie, waarbij de uitkomst heel goed afstel kan zijn van de eerder genomen beslissing om dit merk op te doeken. Voor Alfa Romeo betekent de tijdstermijn van 10 jaar een laatste waarschuwing. Dat Alfa Romeo bij de baas van Stellantis, Carlos Tavares, niet meer krediet heeft dan Lancia, is niet verwonderlijk. De verkoopprestaties zijn al tijden abominabel. Dus het is logisch dat Tavares er met een gestrekt been in gaat.

De verkoopproblemen bij Alfa Romeo zijn ‘self inflicted’. 5 jaar geleden is er veel geld in het merk gestoken, maar daarmee werd gewed op het verkeerde paard. De Giulia en Stelvio zijn weliswaar uitstekende Italiaanse alternatieven voor de BMW 3-serie en X3, maar het afzetpotentieel op de thuismarkt is vanwege de hoge prijsstelling veel te klein. Alfa Romeo werd daardoor te afhankelijk van export en toen de verkoopresultaten buiten de landsgrenzen tegenvielen, viel het hele revitalisatie plan in duigen.

Alfa Romeo had in 2016 niet de Giulia moeten lanceren, maar een opvolger voor de MiTo die op dat moment al 8 jaar oud was en dus hoognodig afgelost diende te worden. En het geld dat in de Stelvio is gestoken, had beter besteed kunnen worden aan een SUV model voor het B segment. Daarmee zou Alfa Romeo prima hebben kunnen scoren op de thuismarkt en veel beter zaken hebben kunnen doen in de rest van Europa. Dat B segment modellen te klein zijn om een vuist te kunnen maken in de Verenigde Staten en China is niet erg: met de Giulia en Stelvio is dat ook niet gelukt.

Maar ‘Alfa Romeo’ is toch synoniem voor ‘Giulia’? Ja, vroeger wel. Maar toen het origineel in 1962 debuteerde, was de marktsituatie heel anders dan nu. Bij BMW moest de renaissance nog beginnen. Uit de fabriek waarop nu het Audi logo prijkt rolden toen nog stinkende DKW modellen met 2-takt motor. Het zou tot 1982 duren voordat de ‘Baby Benz’ het levenslicht zag. Volvo zat veel minder stevig in het zadel dan nu het geval is en van de spreekwoordelijke Japanse bouwkwaliteit (een lat, waarlangs ook Alfa Romeo gelegd zou gaan worden) had niemand een kleine 60 jaar geleden nog gehoord.

Kortom, de successen die Alfa Romeo in de jaren zestig van de vorige eeuw met de Giulia behaalde, betekende niet dat elk navolgend model automatisch een zelfde iconische status zou bereiken. Ook omdat de Italiaanse automarkt in 1962 nog grotendeels op slot zat. En in eigen land was de statige, maar zware Fiat 1800/2100/2300 geen waardig alternatief en de overstap naar voorwielaandrijving kwam bij Lancia (Flavia, 1961) te vroeg om autoconsumenten met benzine in hun bloed vast te kunnen houden. Kortom, Alfa Romeo had in 1962 in eigen land in het premium segment het rijk feitelijk alleen.

Het was naïef om te denken dat de 2016 editie van de Giulia het oorspronkelijke succes dunnetjes over zou kunnen doen. En arrogant om er van uit te gaan dat voor de verleiding van de Europese D segment klant geen SW stationwagen variant nodig zou zijn. Het resultaat is dat Alfa Romeo er anno 2021 met een Europees marktaandeel van slechts 0,2 procent in maart slechter voorstaan dan ooit. Porsche verkocht in die maand 3,5 keer meer auto’s in onze regio, om nog maar te zwijgen over de superieure orderontvangst in de Verenigde Staten en China!

Inmiddels lijkt Alfa Romeo zijn lesje geleerd te hebben. Er zit een C segment SUV aan te komen, al is de marktintroductie daarvan vertraagd (…) omdat de nieuwe merkchef er onlangs achterkwam dat de van de Jeep Compass geleende techniek ondermaats is voor een echt premium product. Autointernationaal had dat ruim 2 jaar geleden al voorspeld … Dankzij de fusie van moederbedrijf Fiat Chrysler Automobiles met Peugeot SA kan Alfa Romeo in 2025 op de volledig elektrische trein springen met een B segment SUV model. Nogal laat, maar het is in ieder geval iets.

Alfa Romeo heeft nu van Tavares de financiële middelen gekregen om er in de periode t/m 2031 wat van te maken en om te laten zien dat zij wel degelijk in staat is om een modellengamma te ontwikkelen dat aansluit bij de wensen van de (eerst Italiaanse, en dan overig Europese) klant. Het ligt niet voor de hand dat een opvolger voor de Giulia (en Stelvio) daar bij hoort, al klinkt ‘Alfa Romeo’ natuurlijk nog steeds net zo sexy als ‘Tesla’. Dus een Italiaans alternatief voor de Model 3 zal heus wel verkopen. Maar hoe gaat die er uit zien? Als de volgende generatie Peugeot (e-)508?

Alfa Romeo kan (net als Lancia) wel dromen over nieuwe modellen, maar is qua handen en voeten gebonden aan de onderstellen die voor de grote volumemerken van Stellantis ontwikkeld worden. Met de eigen Giorgio architectuur zit men op dood spoor, al krijgt dit platform wel een tweede leven onder de Maserati Grecale. Dit betekent dat Alfa Romeo in de toekomst moet gaan roeien met de riemen die zij in de toekomst van met name Citroën, Opel en Peugeot aangereikt krijgt. Voor het volumesegment is dat prima spul, maar het reduceert de onderscheidingsmogelijkheden voor Alfa Romeo tot een mooi kleedje.

Tavares zegt over Alfa Romeo: “In het verleden zijn er heel veel autobedrijven geweest die dit merk wilden kopen. In de ogen van die kopers heeft het een grote waarde. Zij hebben gelijk, het hééft een grote waarde”. Maar als er geen geld verdiend wordt, houdt alles op. Stellantis is geen non-profit instelling op het gebied van jeugdzorg. Om uit de rode cijfers te komen, acht Tavares het onvermijdelijk dat ook Alfa Romeo zich richt op elektrificatie. “Maar dat gebeurt dan op een dynamische manier met als CEO een gepassioneerde, capabele Italiaan ( Jean-Philippe Imparato, red.) die een duidelijke visie heeft op wat er gedaan moet worden”.

We zullen zien. De man die ooit het licht op groen zette voor de huidige Giulia en Stelvio, Sergio Marchionne, was eveneens een gepassioneerde en capabele Italiaan. Met die instelling heeft hij vooral Fiat van de ondergang weten te redden en de overname van het technisch failliete Chrysler concern was een huzarenstuk. Maar voor Alfa Romeo was Marchionne geen reddende engel. Zal Imparato wel het verschil kunnen maken? Autointernationaal denkt dat dit op de korte termijn alleen lukt als hij zijn passie gebruikt om aan de lopende band speciale, gelimiteerde edities lanceert waarover potentiële klanten enthousiast raken en waarmee een brug geslagen wordt voor het beroemde verleden.

Met een dergelijke strategie wist Lotus ook jarenlang op de been te blijven. Nog steeds worden wij door deze sportspecialist getrakteerd op historisch verantwoorde uitvoeringen ‘met een verhaal’ waarvan de oplage beperkt is en er dus ingespeeld kan worden op de begeerte bij de klant. Alpine lijkt niet anders te doen. En wat dacht je van Porsche? Het aantal 911 varianten is schier eindeloos en ook voor de andere modellen zorgen de Duitsers steeds voor nieuws. Dus hopelijk zorgt de passie van Imparato er voor dat hij de actieafdeling van Alfa Romeo overuren laat draaien ….

 

Reageren is niet mogelijk.