Een Britse startende onderneming claimt dat een verticaal geplaatst batterijen set het rij bereik van een elektrische auto kan vergroten. Ook zou een dergelijke constructie minder kosten.
Sommige problemen kan je oplossen door er vanuit een andere invalshoek naar te bekijken. Dat geldt ook voor de actieradius van elektrische auto’s. Als primaire oplossing wordt vergroting van de capaciteit van de batterijen set gezien. Maar wat als je het formaat ongewijzigd laat en het accupakket niet horizontaal onder de vloer plaatst (hetgeen een relatief laag zwaartepunt als voordeel heeft), maar verticaal?
De startende onderneming Page-Roberts stelt dat door de batterijen set op die manier te monteren het rij bereik met 30 procent kan worden vergroot. Het accupakket krijgt dan een plek tussen de 2 zitrijen, waarbij de achterbank in tegengestelde richting wordt gemonteerd (à la de Zündapp Janus uit 1958). Niets voor mensen die snel wagenziek worden dus, maar voor automobilisten die zelden meer dan 1 passagier hebben, kan het een oplossing zijn om het rij bereik te vergroten. Volgens Page-Roberts betekent verticale montage van de batterijen bovendien een verlaging van de productiekosten met 36 procent omdat deze manier van installeren minder complex is.
De vorm van de auto’s zou er ook door kunnen veranderen en dan vooral omdat de inzittenden lager kunnen gaan zitten. Er is namelijk geen sprake van een ‘dikke’ vloer met een accupakket. De auto zelf kan dus lager worden, met als gevolg dat hij minder wind vangt. En dat betekent een groter rij bereik. Ook zou de gepatenteerde opzet minder zwaar zijn, omdat er geen versterkende structuur nodig is voor het beschermen van de laaggeplaatste accupakketten. En minder kilo’s bij de elektrischer auto zorgt óók voor een grotere actieradius.
Volgens Page-Roberts zou de opstelling vooral interessant zijn voor kleine stadsauto’s. Dat komt vooral door het formaat van de batterijen set. Zodra het accupakket een capaciteit van 75 kWh overschrijdt (hetgeen het geval kan zijn bij forse middenklassers en grotere modellen), dan is het ruimtebeslag in de hoogte te groot en gaan constructieve nadelen overheersen. Kleine stadsauto’s hebben doorgaans geen hoog snelheidspotentieel, dus een hoger zwaartepunt is voor dergelijke elektrische personenwagens geen nadeel.
Maar Autointernationaal is sceptisch. Het floppen van de Zündapp Janus ligt, ook al is het 73 jaar geleden, nog vers in het geheugen. Dat de autoconsument deze auto indertijd links liet liggen, kwam niet alleen door de ondermaatse motor van 250 cc (nipt voldoende voor een 2-persoons model, maar niet voor een 4-zitter), maar zeker ook doordat de inzittenden met de ruggen tegen elkaar zitten. Mensen zijn niet gewend om ‘achteruit’ mee te rijden, dus fabrikanten van kotszakjes kunnen gouden tijden verwachten.
En dan hebben wij het nog niet gehad over het in/uitstap comfort en over veiligheidsaspecten, bijvoorbeeld de bescherming van de inzittenden bij een kop/staart botsing. Maar als vergroting van het rij bereik niet belangrijk is, dan zou de uitvinding van Page-Roberts kunnen worden gebruikt om het formaat van de batterijen set met 30 procent te verkleinen zonder dat dit de actieradius aantast. Combineer dit voordeel met de 36 procent lagere productiekosten, en er ontstaat een aantrekkelijk prijsvoordeel.
Een pluspunt van de Britse oplossing is ook dat een kleiner accupakket een kortere oplaadtijd betekent. Dus laadpalen zijn minder lang bezet. En is de beschikbaarheid van vrije laadpalen momenteel niet dé grote sta in de weg voor de adoptie van de elektrische personenwagen door de particuliere autorijder? Misschien is er al met al toch wel een niche voor een klein, sportief gelijnd modelletje met 2 zitplaatsen (en achterin veel ruimte voor de boodschappen of hooguit 2 noodzittingen).
Toeval of niet, de achterzijde van het prototype op de foto’s doet sterk denken aan de Volvo C30. Dat was een auto die geen zinnig mens kocht vanwege de ruimte voor achterpassagiers en/of bagage …. Of beter: ‘zinnige’ autoconsumenten lieten de C30 links liggen waardoor Volvo weinig verkoopplezier van dit model had. Een teken aan de wand?