Hyundai Kona Hybrid versus Renault Captur E-Tech: ervaring loont

0

Homogeen, goed afgewerkt en nogal begaafd op de weg, levert de Renault Captur een bijna onberispelijke prestatie. Maar kan de hybride versie op tegen de ervaring die zijn rivaal, de Hyundai Kona, al enkele jaren onder de knie heeft?

In Nederland heeft de Renault Captur een reputatie hoog te houden als best verkochte SUV in het B segment. In de eerste 6 maanden van het jaar gingen er 3.006 exemplaren over de toonbank. Maar levenslange rivaal, de Peugeot 2008, is aan het bumper kleven. Die profiteert van de beschikbaarheid van een volledig elektrische uitvoering. Het diamantmerk probeert echter zijn voorsprong in de verkoopstatistieken vast te houden met een nieuw uitrusting niveau (RS Line) en met 2 hybride versies: een 160 pk sterke PHEV uitvoering en deze nieuwe stekkerloze, maar volwaardige E-Tech hybride versie met 145 pk die aanzienlijk goedkoper en lichter is. De laatste is daardoor voorzien van een sympathieke prijs en desondanks standaard voorzien van een (originele) automaat.

Terwijl hybridisatie een noviteit is voor de Fransen, heeft zijn rivaal uit Zuid-Korea al enige ervaring in de materie. Onlangs gerestyled, biedt de Hyundai Kona nog steeds een zeer brede keuze: volledig elektrisch, hybride, benzine en op sommige markten ook als diesel en zelfs in een nieuwe sportieve versie N. Toch zijn dit niet de wapens om zijn concurrent in de verkoopstatistieken ongerust te maken, want de registratieteller bleef op 30 juni steken op 1.063 exemplaren. Dat neemt echter niet weg dat de hier geteste Kona Hybrid geen gebrek aan verkoopargumenten heeft, te beginnen met een vloeiend werkende aandrijflijn, evenals een rijke uitrusting. Met zijn 141 pk en een formaat dat heel dicht bij dat van de Captur ligt, is de Koreaan de auto op de markt degene die het dichtst bij de Fransman in de buurt komt. Maar heeft hij ook genoeg talenten om een ​​paar klanten bij Renault te stelen? Een antwoord op die vraag wordt gegeven in deze vergelijking van de hybride versies in de duurste afwerking.

Tijdens de restyling kreeg de Hyundai Kona in de eerste plaats een sterk hertekend front. Hoewel hij zijn oorspronkelijke uiterlijk met 2 lichtverdiepingen nog steeds behoudt, veranderde al het andere, inclusief de grille en de bumper. De achterkant is meer timide in zijn wijzigingen, net als het interieur. Binnenin heeft Hyundai de kwaliteit van bepaalde materialen herzien en een digitaal paneel achter het stuur geïnstalleerd, maar de evolutie blijft discreet. Jammer, want de Kona belichaamt niet het beste op het gebied van afwerking en waargenomen kwaliteit. Niets ernstigs, maar harde kunststoffen zijn er in overvloed en de algemene stemming is behoorlijk droevig.

Die bevinding is des te duidelijker in vergelijking met het zeer goed afgewerkte, moderne (en zelfs een beetje sportieve interieur van deze R.S Line uitvoering van de Renault Captur. Aanwezig zijn een prachtig vormgegeven smartphone achtig touchscreen, materialen met een schuimlaag, een dik stuurwiel plus zacht en prettig aanvoelende bedieningselementen. Kortom, van binnen is de Captur een succes.

En de Renault behoudt zijn voorsprong op de tweede zitrij omdat hij, in tegenstelling tot zijn rivaal, een verschuifbare bank biedt om zijn eigenaar in staat te stellen te variëren de beschikbare ruimte. Aan de andere kant is de Kona net zo gastvrij voor 2 volwassenen, maar met minder modulariteit. Ten slotte, voor de kofferbak, verliezen deze hybride versies onvermijdelijk een paar liter laadcapaciteit. Terwijk de 375 liter van de Kona een goed segmentgemiddelde is, kan de Captur dankzij zijn verschuifbare achterbank tot 440 liter bieden als het meubilair naar voren wordt verplaatst (en 305 liter wanneer deze helemaal in de achterste positie staat).

Qua uitrusting is de Kona de meest genereuze van het tweetal. In de vergelijking van de hybride versies is gekozen voor een confrontatie tussen de Captur R.S Line (32.890 euro) en de Kona Premium. In Nederland is echter de Fashion uitvoering (30.975 euro) de meest luxe Hyundai. In beide gevallen vinden we automatische airconditioning, automatisch groot licht, parkeersensoren voor & achter, verkeersbordenherkenning, Keyless Entry & Start, volledige led verlichting, een rijbaan assistent en een automatische noodrem. De Kona biedt in de her getoonde uitvoering tevens adaptieve cruisecontrol, een semi-autonome rij modus, elektrisch verstelbare plus verwarmde voorstoelen en een Head-up display (de laatste voorziening is zelfs niet beschikbaar op de Captur). Bij deze Executive uitvoering blijven alleen het schuifdak en de metallic lak op de optielijst staan. Om een ​​Captur op dezelfde manier uit te rusten, loopt de rekening dan op tot 35.000 euro, oftewel 2.700 euro meer dan de Kona moet opbrengen. De Renault is overigens ook verkrijgbaar in een nog hogere afwerking, Initiale Paris genaamd (34.690 euro) met een chiquere uitstraling dan de sportieve R.S Line. Met 5 jaar garantie is de gelijkwaardig uitgeruste, maar goedkopere Hyundai zeker een goede deal. De Koreaan biedt een waarborg van 5 jaar garantie met een onbeperkt aantal kilometers (2 jaar voor de Renault Captur). De Fransen kunnen hun achterstand in dit budgethoofdstuk niet goedmaken met een lager verbruik want dat is vergelijkbaar (zie verderop).

Technisch gezien liggen deze 2 ‘urban SUV’ modellen op het eerste gezicht heel dicht bij elkaar. Ze combineren allebei een 1,6 liter 4 cilinder benzinemotor (91 pk voor de Captur, 105 pk voor de Kona) met een elektromotor (49 pk voor Renault, 43 pk voor Hyundai). Alles gaat via een automaat naar de voorwielen en er is sprake van een systeemvermogen van 145 pk voor de Fransman en 141 pk voor de Koreaan. Toch zijn de technische keuzes van Renault bij de Captur E-Tech een beetje anders. Ten eerste werkt het thermische blok volgens de Atkinson cyclus om de prestaties te verbeteren. En bovenal gebruikt hij een originele automatische transmissie en een koppelingssysteem dat wordt aangedreven door een tweede elektromotor voor het schakelen. Sommigen zullen het zien als een knipoog naar de concurrentie. In feite zorgt deze transmissie (die ook tot doel heeft het verbruik te optimaliseren) niet voor een soepele mechanische werking. Ten eerste omdat alle componenten soms wat moeizaam met elkaar overweg kunnen, ten tweede omdat de techniek het vreemde gevoel geeft dat het motortoerental te hoog is voor het werkelijk geleverde vermogen. Het mist ook een beetje reactievermogen bij plotseling accelereren. Niets van dit alles in de Kona die een klassieke motor gebruikt, gekoppeld aan een automatische transmissie met dubbele koppeling, die soepel en vrij snel is in zijn interventies. Voor de rest blijft de Captur een zeer goede leerling als het gaat om het optimaliseren van zijn werking. Hij maakt vooral indruk met zijn vermogen om vaak en lang in elektrische modus te rijden. Je vraagt ​​je af of je niet aan boord bent van de plug-in hybride versie.

Remmen en ondertussen opladen gebeurt efficiënt. Het rempedaal is eenvoudig te doseren. Een goed punt. Buiten de stad (de EV modus werkt maar tot 70 km/u) onthult de Captur E-Tech behoorlijk eervolle prestaties en lijkt hij efficiënter dan de Kona (die 90 kg zwaarder is) en wiens technische fiche 0,7 seconden langer weergeeft op het sprintonderdeel 0 tot 100 km/u (11,3 seconden). De Captur is niet alleen efficiënter, maar vertoont ook een uitstekende dynamiek die gepaard gaat met een zeer goed comfortniveau (behalve bij lage snelheid, waar enige schroom voelbaar is). Met een meer consistente besturing, een precieze vooras, een ultra stabiel en voldoende wendbaar onderstel beheerst de Captur duidelijk dit criterium. Daartegenover staat de Kona die zich eveneens ontpopt tot een van de beste spelers in het veld. Geruststellend en zonder echte traagheid van de aandrijftechniek, moet hij echter omgaan met een minder rigoureuze demping die het rijden op slechte wegen verstoort. Ten slotte, aan de consumptiekant, liggen de 2 rivalen erg dichtbij. Ik noteerde tijdens de test minder dan 6 liter per 100 km. Een gemiddelde dat in en om de stad zelfs in de buurt komt van de 4,5 liter. Een zeer goed gemiddelde dat bij de Captur de relevantie van de 160 pk sterke PHEV versie in twijfel trekt. Die is 3.100 duurder en niet echt zuiniger vanwege de zware accu’s die erin zitten.

 

Conclusie

Zoals ik al eerder opmerkte tijdens een test van de Clio E-Tech, waarvan deze Captur de aandrijflijn leent, heeft Renault een meer dan opvallende intrede gemaakt in de wereld van de hybrides. Zo getuigt de stads SUV van het merk met het diamantlogo van een aangename homogeniteit en een echte beheersing van de hybride technologie. Zijn automatische transmissie kan zeker soms verrassen (in negatieve zin), maar met zijn vaardigheid op de weg, de frequentie van zijn volledig elektrische ritten en zijn meer lonende plus praktische interieur wint de punten. Maar pas op: je betaalt hier dus wel stevig voor ​​en zijn concurrent, de Hyundai Kona Hybrid, ontbreekt het niet aan koopargumenten zoals zijn bodemprijs, zijn ultracomplete uitrusting en zijn langere garantie, terwijl hij niet belachelijk slechter rijdt. Dat is genoeg om deze confrontatie te winnen.

 

Reageren is niet mogelijk.