Alleskunner voor minder dan 20.000 euro: test Dacia Jogger

Dacia vervangt met de Jogger in 1 klap 3 modellen: de Logan MCV stationwagen, de Dokker hoge stationwagen en de Lodgy MPV. Klinkt dit als een manusje van alles? Nou, eens kijken wat de 5- à 7-zitter met 110 pk benzinemotor allemaal kan, hoeveel er in past en natuurlijk hoe hij rijdt.

Dus wat is de nieuwe Jogger: een stationwagen, een SUV of een MPV? Het antwoord is simpel: het is een cross-over. En bovenal is het een Dacia. Een auto dus die zoveel mogelijk moet bieden voor weinig geld. In het geval van de Jogger betekent dit dat de prijzen voor de 5-zits benzine-uitvoering met 110 pk beginnen bij 19.650 euro (de 10 pk minder sterke GPF variant is 500 euro goedkoper). Voor 2 extra zitplaatsen moet 1.000 euro worden bijbetaald. Zoals je waarschijnlijk al aan de hand van de foto’s gezien hebt, vindt de test niet plaats met het basismodel (Essential genaamd), maar de Xtreme top uitvoering. Die kost als 7-zitter met de 110 pk sterke benzinemotor 23.550 euro. Dat is nog steeds verdomd goedkoop voor een auto van 4,55 meter lang, vooral omdat alles bij de prijs is inbegrepen, behalve de terracotta bruine metallic lak die op de korte (3 pagina’s) optielijst staat.

Wat mist er? Bovenal moderne rij hulpmiddelen, want er is niets meer dan een noodremassistent en dodehoekwaarschuwingssysteem. Maar de vraag is hoe erg dat is. Veel consumenten zijn niet eens op de hoogte van wat voor soort beschermengelen hun auto allemaal biedt en als zij dat wel weten, wil het nogal eens zijn dat zij de bemoeienis van de rij hulpmiddelen irritant vinden (te vaak waarschuwen met aan onaangename akoestische toon bijvoorbeeld). Ook zoek je tevergeefs naar comfortverhogende zaken als lederen meubilair bekleding of een automaat. Wel krijg je lichtmetalen velgen, automatische temperatuurregeling en een achteruit rij camera. Ook parkeersensoren en cruisecontrol zijn aan boord. Die zaken zijn standaard aanwezig op het tussenliggende uitrusting niveau Comfort. 

Als Xtreme is de Jogger 2.900 euro duurder dan de Essential uitvoering. Je zou misschien denken dat een dergelijk fors bedrag de doelgroep van budgetmerk Dacia zal afschrikken, maar niets is minder waar. Het is niet onwaarschijnlijk dat jij de Jogger vanaf maart meestal in Xtreme uitvoering op de weg zult zien. Immers, in het verleden hebben nauwelijks Dacia klanten een basismodel besteld. Integendeel: ongeveer twee derde van hen koos voor de Stepway variant, d.w.z. de offroad topversie waar de Xtreme in wezen mee overeenkomt.

Als je zo’n goedkope auto aanbiedt, moet je ergens kosten besparen. Dus laten we eens kijken waar precies. Er is niet gekeken naar de mate waarin de carrosserienaden van ongelijke grootte zijn. Dat is geen testcriterium bij een budgetauto. Overigens is er van ongelijke carrosserienaad formaten niet of nauwelijks sprake. Het ‘uniforme componenten’ beleid van de Roemenen kan echter niet over het hoofd worden gezien. De Jogger leent zijn led koplampen, de grille en zijn motorkap van de Sandero. Verder beschikt de testauto ook een beetje over offroad make-up, zoals bodem beschermplaten of plastic randen op de wielkasten. Die zaken passen goed bij de bodemvrijheid die maar liefst 20 centimeter bedraagt; een cijfer waarop menig compacte SUV jaloers zal zijn. Maar voordat jij het plan krijgt om de dichtstbijzijnde grindgroeve te gaan bezoeken: er is geen vierwielaandrijving. Net als de Sandero is de Jogger gebaseerd op het modulaire CMF-B platform van Renault, Nissan en Mitsubishi. Die architectuur voorziet louter in voorwielaandrijving. Wil jij een Dacia met een ‘4×4’ badge, dan dien je de Duster te bestellen.

De ‘uniforme componenten’ strategie domineert ook in de cockpit van de Jogger. De cabine inrichting werd één op één overgenomen van de Sandero Stepway, inclusief de stof bovenop het dashboard ter hoogte van het instrumentenpaneel en de aluminium applicaties, die iets huiselijks geven aan het typische Dacia interieur van hard plastic. Ook simpel is de bediening. Dacia heeft nog echte wijzerplaten voor de airconditioning en klassieke knoppen voor de belangrijkste functies. Je bespaart alleen op infotainment: de topversie daarvan heet Media Nav, wordt geleverd met 6 speakers en navigatiekaarten en spiegelt smartphone content draadloos via WLAN, terwijl de mobiele telefoon in de houder ernaast hangt. Een goed gekozen oplossing, want in tegenstelling tot sommige andere overbelaste entertainmentelektronica reageert het 8 inch touchscreen snel en zijn de menu’s duidelijk gestructureerd.

Apropos: Vanuit de zeer zachte en contourloze zetels geniet men vanaf elke plek van een goed zicht rondom. Net als in de bioscoopzaal zijn de achterste rijen van het meubilair hoger gemonteerd. Daarnaast is er dankzij een wielbasis van 2,90 meter ook achterin enorm veel beenruimte. Alleen jammer dat hier geen ventilatieopeningen zijn en verse lucht alleen door handmatig open te klappen tochtramen helemaal achterin kan worden geblazen.

Heb jij zin in avontuur? Klim dan via de 4 centimeter hoger uitgesneden achterdeuren in de kofferruimte die voor 1.000 euro extra voorzien kan worden voor 2 zetels. Je zult verrast zijn dat zelfs lange mensen helemaal achteraan de Jogger hun benen of hoofd niet stoten. De laadcapaciteit krimpt dan echter van 565 liter naar 160 liter. Om het volledige laadvolume van 1.819 liter te benutten, moeten eerst de stoelen van ongeveer 10 kilogram per stuk worden verwijderd. En dient men de zetels op de tweede rij om te klappen.

Theoretisch zijn er 60 mogelijke opstellingen. Indrukwekkend, maar het is een gemiste kans dat de rugleuning van de voorpassagier stoel niet kan worden neergeklapt om nog meer laadlengte en variabiliteit te creëren. Op de dakrails passen extra grote ladingen tot 80 kilogram dankzij slim geïntegreerde dwars dragers.

Voor het oordeel over de rijeigenschappen van de Jogger dient men natuurlijk op de bestuurdersstoel plaats te nemen. Direct valt op dat die een veel te korte beensteun heeft. Dan maar met een druk op de knop de 110 pk sterke 1,0 liter turbobenzinemotor laten aanspringen, die zichzelf met 3 cilinders wakker schudt. Is dat niet een (te) kleine motor voor zo’n grote auto? Nee. Om te beginnen weegt de jogger slechts ongeveer 1,3 ton. Daarnaast is de driecilinder met 200 Nm koppel voldoende krachtig, tenminste zolang je het laadvermogen van 582 kg niet uitput of geen 1.200 kg zware aanhanger (het maximaal toelaatbare gewicht) achter de Dacia hangt. Natuurlijk zal je geen races winnen met een gezinsauto die in het gunstigste geval in iets meer dan 11 seconden van 0 naar 100 km/u moet kunnen accelereren en maximaal 183 km/u haalt. Regelmatig schakelen is echter wel het devies als je met de rest van het verkeer wilt meekomen want de handgeschakelde 6 versnellingsbak heeft lange overbrengingsverhoudingen. Vanaf volgend jaar monteert Dacia ook de hybride aandrijflijn van de Clio E-Tech in de cross-over. Of de Jogger op termijn ook leverbaar wordt met een automatische transmissie, is nog niet duidelijk.

De Jogger hoeft van mij niet sneller te zijn, maar een beetje stiller is geen overbodige luxe. Doordat de driecilinder altijd akoestisch aanwezig is, dringt het lawaai nauwelijks geïsoleerd het interieur binnen. Vanaf 100 km/u raast de wind rond de A stijl. Daarnaast zijn er de nodige rol geluiden. Dit doet afbreuk aan het comfort. Jammer, want met de kwaliteiten van het CMF-B platform is niks mis. Het onderstel vangt lange golven in het wegdek rustiger op dan bij de Sandero en ook overmatige rolbewegingen in bochten worden adequaat voorkomen. Zodra echter dwarsverbindingen of putdeksels het asfalt sieren, reageert de Jogger echter nogal nukkig. Ook niet optimaal is de zeer lichte, maar niet erg precieze besturing. Maar dit zijn slechts kleine tekortkomingen in een cross-over die meer is dan alleen een compromis.