DS nodigde een select aantal autojournalisten uit om haar 815 pk sterke E-Tense Performance conceptstudie te testen. Naast zijn bliksemsnelle acceleratie is dit prototype vooral een technologisch laboratorium voor de toekomstige elektrische auto’s van het merk.
Heb je deze conceptstudie eerder gezien? Dat zou tot op zekere hoogte kunnen kloppen, want de carbon carrosserie is die van het E-Tense showmodel (4.70 x 1.95 x 1.28 meter) waarop DS een nieuwe voor- en achterkant heeft geënt die de stijl en licht signatuur van haar toekomstige modellen aankondigen.
Maar door de naam Performance aan te nemen, heeft dit concept vooral zijn onderhuidse techniek veranderd: ophanging, elektromotoren en batterij,, alles is nieuw. “Veel mechanische elementen komen uit onze Formule E en zijn gebaseerd op onze ervaring in dit elektrische 1-zitter kampioenschap. Dat komt dit prototype ten goede”, vertelt Thomas Chevaucher, directeur van DS Performance.
Voordat ik mij in de kleine cockpit van het prototype op de landingsbaan van het vliegveld van Le Castellet pers, krijg ik meer te horen over de technologische inhoud ervan. De elektromotoren zijn dus die van de Formule E bolide. Het 340 pk sterke voorste exemplaar is dat van de huidige racewagen en de achterste motor (goed voor 475 pk) is een blok van de nieuwe generatie dat volgend jaar de nieuwe bolide zal aandrijven.
Het totale vermogen komt uit op 815 pk en geeft de DS een sprinttijd (0-100 km/u) van slechts 2 seconden, hetgeen een prestatie is als je bedenkt dat een Bugatti Chiron deze oefening in 2,5 seconden doet en dat “op dit prestatieniveau elke tiende tel die gewonnen wordt kolossaal werk vereist”.
Maar bovengenoemde beroemde 2 seconden is voorlopig theoretisch want het prototype heeft nog nooit met zijn maximale vermogen gereden (het is nog in ontwikkeling). Naast pure prestaties is het technologische laboratorium interessant en in het bijzonder de innovatieve batterij die door Saft is ontwikkeld voor DS Performance. Het merk is niet erg spraakzaam over de eigenschappen van deze nieuwe generatie, maar een van de innovaties is dat deze volledig is ondergedompeld (cellen + elektronica) in een zogeheten elektrische vloeistof die de temperatuur regelt. Dit immersieve koelsysteem en het softwaregedeelte dat DS Performance met zijn Formule E-ingenieurs heeft ontwikkeld, dragen bij aan de algemene efficiëntie en maken het mogelijk om de capaciteit van de batterij te beperken tot 25 kWh. Dit lage vermogen (nog niet de helft van een Renault Zoé accu!) wordt gecompenseerd door de hoge regeneratiecapaciteit om een actieradius van zo’n 250 km te garanderen. Tijdens de rem fasen regenereert de batterij tot 600 kW, d.w.z. een vermogen dat 6 keer groter is dan dat van een goede elektrische auto van vandaag.
We zijn nu aanbeland bij de centrale ontwikkelingsvisie van DS: de grootte van de batterij beperken om het gewicht niet te veel te laten oplopen en ter compensatie werken aan een sterk regeneratievermogen om de actieradius te vergroten. Als gevolg hiervan weegt de batterij slechts 250 kg en kan het prototype pronken met een totaalgewicht van 1.250 kg, wat voor een elektrische sportwagen met dit snelheidspotentieel erg laag is. Deze gecontroleerde massa en de aerodynamica van de conceptstudie genereren een gemiddeld verbruik van 10 kWh per 100 km volgens DS Performance; een waarde die geen enkele elektrische productieauto kan bereiken. Maar veel fabrikanten hebben dezelfde centrale ontwikkelingsvisie, zoals Mercedes met zijn EQXX conceptstudie. Ten slotte, aan de laadzijde, maakt het 800 Volt boordnet een vermogen van 350 kW op gelijkstroom mogelijk. Theoretisch kan de DS E-Tense Performance dus in slechts 5 minuten opladen!
Het prototype, dat nog in ontwikkeling is, boekte op de dag van mijn test ongeveer 650 pk tegen 815 pk die op de technische fiche wordt vermeld. Na advies van DS Performance ingenieurs over het gebruik van de auto, is het tijd om mijzelf vast te binden aan boord van de conceptstudie. De atmosfeer van de cockpit is een mengeling van supersportwagen (krappe en smalle cabine) en een raceauto (ruwe materialen). Er zijn 2 schermen aan bood, één dat dienst doet als instrumentarium en de andere voor het multimediasysteem. Het stuur is dat van een Formule E racewagen met zijn woud van knoppen om de instellingen te beheren. Ik zal mij tevreden moeten stellen met 1 knop, en peddels om over te schakelen naar de gewenste rij modus en om Launch Control te activeren (de rest is voor mij verboden terrein). Hoewel een elektrische auto normaliter stil is, is dat hier niet het geval. Vanaf het begin fluiten en trommelen de elektromotoren, en creëren ze een competitieve sfeer. De volledig carbon kuipstoelen waarin ik laag bij de grond zit met mijn benen gestrekt richting 2 grote pedalen bevestigen dat het decor ongebruikelijk is.
Het nabijgelegen Paul Ricard circuit zou een ideale speeltuin zijn geweest om deze DS conceptstudie te testen, maar het testprotocol van het merk is 2 versnellingsritten op het vliegveld en het vermogen is beperkt tot ongeveer 650 pk voor mijn test van dit unieke model. Na een eerste sterke acceleratie die het prototype zonder vertraging naar 180 km/u stuwt met een kracht die ik niet ken van thermisch productievoertuigen, positioneer ik me aan het einde van de baan voor Launch Control. Als ik de pallet loslaat, maak ik de fout het gaspedaal een fractie van een seconde op te tillen (waarschijnlijk door de stress vanwege zorgen over het achterlaten van mijn maaginhoud aan de startlijn), maar dat belet niet dat het DS prototype er als een katapult vandoor gaat , goed geholpen door de vierwielaandrijving en Michelin banden die in het asfalt bijten.
Het onderstel en veel onderdelen van de conceptstudie zijn afkomstig van het DS Formula E team. De snelheid van 100 km/u wordt zó snel bereikt dat het moeilijk is om die tijd te kwantificeren en het effect daarvan op mijn lichaam voelt als tijdens de gekste pretpark ritten. Maar mijn maag bleef op zijn plaats. De stuwkracht neemt nauwelijks af tot aan de maximale snelheid van 228 km/u die wordt gesymboliseerd door de lampjes op het stuur; een tempo waarbij de auto een beetje stabiliteit mist (je moet heel voorzichtig zijn met het stuur!).
Er wordt verrassend genoeg bijna niet op de motor geremd als ik het gaspedaal loslaat, in tegenstelling tot wat men zou denken bij regeneratie. Het is namelijk al bij het eerste contact met de remmen dat de regeneratie begint. Deze keuze voor een vrijloop modus is identiek aan die van de DS teamcoureurs in de Formule E tijdens races, maar de regeneratiekracht blijft configureerbaar. Een paar rijgedrag oefeningen op de terugweg tonen aan dat het prototype snelle reflexen heeft en dat zijn wendbaarheid wordt aangemoedigd door zijn zeer scherpe besturing, door zijn lage zwaartepunt (de batterij is geïnstalleerd in de achterste centrale positie) en zijn Torque Vectoring. Eerlijk gezegd is deze test veel te kort om de dynamiek van het concept te verkennen. Maar de kennismaking bevestigt dat de instant stuwkracht van elektrische aandrijving verder gaat dan wat we weten over thermische modellen.
Dit prototype is vooral een laboratorium dat als communicatiemiddel dient voor het merk om zijn betrokkenheid bij de emissievrije te illustreren. DS heeft aangekondigd dat al haar nieuwe modellen vanaf 2024 batterij aangedreven auto’s zullen zijn. Dat is een commerciële en ook technologische gok, want momenteel heeft het Franse premium merk slechts één elektrisch model in de vorm van de 3 Crossback E-Tense. En dat is een auto waarvan de actieradius niet voldoet aan de verwachtingen van klanten (de concurrentie troeft DS in dit opzicht duidelijk af). De innovatieve batterij van het E-Tense conceptstudie lijkt niet klaar om binnen 5 jaar op de markt te worden gebracht, dus DS, en meer in het algemeen de Stellantis Groep, moeten snel andere manieren vinden om de concurrentie het hoofd te bieden met haar elektrische productiemodellen. De toekomstige elektrische DS 4, die in 2024 wordt verwacht met een vooralsnog geheime Saft batterij die geproduceerd gaat worden door Total, zal een eerste antwoord geven. Wat betreft de komst van de E-Tense Performance conceptstudie: is er nog niets beslist door het management van DS. Maar het is duidelijk dat de hoeveelheid werk dat nog gedaan moet worden om de eerste Franse elektrische supersportwagen verder te ontwikkelen tot een productierijpe auto kolossaal is. Menigeen zal graag zien dat DS dit model toevoegt aan haar gamma (het imago versterkende effect kan vergelijkbaar zijn met wat de R8 voor Audi heeft gedaan), maar de prioriteiten van het merk liggen voorlopig ergens anders.
