Stellantis maakte deze week bekend dat zij de komende 4 jaar 13 miljard dollar gaat investeren om haar productiecapaciteit in de Verenigde Staten met 50 procent te vergroten.
Het is een duidelijk signaal dat er zich bij Stellantis een scherpe koerswending heeft voorgedaan sinds Antonio Filosa als CEO het stuur heeft overgenomen bij de autofabrikant.
De beslissing van Filosa is logisch. Stellantis schrijft momenteel rode cijfers. Het is van cruciaal belang dat dit financiële bloeden gestopt wordt. En het is begrijpelijk dat Filosa voor het winstherstel niet naar de Europese markt kijkt. Daar verdienen volumefabrikanten als Stellantis sowieso al weinig geld omdat er te veel fabrieken zijn en de vraag na de corona pandemie niet is hersteld, maar nu moet er ook strijd geleverd worden met Chinese autofabrikanten die zich met scherpe prijzen proberen in te vechten op de automarkt. Westerse autofabrikanten zullen in een aantal gevallen moeten volgen door hun tarieven te verlagen. En dus marge in te leveren.
De Amerikaanse automarkt heeft een veel groter winstpotentieel. Daar koopt men graag grote auto’s. En jij kent vast wel het gezegde: big cars mean big profits. Bovendien roeren de Chinezen zich aldaar niet omdat president met een importheffing van 100 procent een effectieve beschermwal heeft opgebouwd (daar heeft Ursula von der Leyen de ballen niet voor).
Vanuit rendementsoogpunt is de Amerikaanse automarkt voor Stellantis dus veel aantrekkelijker dan Europa. Daar is niet alleen Filosa zich van bewust, maar ook beleggers en aandeelhouders. Zij zullen er op aan dringen dat Stellantis vooral investeert in markten waar veel te verdienen valt. Europa behoort daar niet toe. En er zijn geen signalen dat onze automarkt snel aanzienlijk winstgevender wordt voor autofabrikanten.
Betekent dit dat Stellantis nu snel zijn biezen zal pakken en à la General Motors de Europese automarkt de rug toe zal keren? Nee. Maar Stellantis zal wel meer op Ford gaan lijken. En dat betekent dat de focus op de Verenigde Staten komt te liggen. Europa is voor Ford bijzaak. Voor Stellantis is dat nog niet het geval, maar waarom blijven trekken aan dode paarden als DS, Lancia en Maserati als er met Dodge, Jeep en RAM veel meer geld verdiend kan worden.
Stellantis zal net als alle andere autofabrikanten keuzes moeten maken waar zij wel en niet in investeert. Als Filosa doorpakt, dan is de Verenigde Staten op pole position als het gaat om het ontvangen van investeringen. Europa is ‘second choice’. Dat gaat we merken. Opoffering van een procentpunt marktaandeel in Europa als je daar in de Verenigde Staten een procent voor terug krijgt die veel meer oplevert, is een ‘easy choice’. Als Filosa daar niet voor kiest, dan zullen aandeelhouders aandringen op de benoeming van een andere CEO die wel doet wat beleggers willen.