Bosch heeft een conceptstudie voorgesteld die een beeld moet geven van de met internet verbonden auto van de toekomst. Die wordt namelijk omgetoverd tot een persoonlijke assistent.
“De interactie van de auto met zijn omgeving en met het internet wordt één van de grote uitdagingen voor de mobiliteit van de toekomst. Daarom maken we van connectiviteit een persoonlijke ervaring en creëren wij voor hun meer vrij besteedbare tijd, zelfs als zij achter het stuur zitten, aldus Dirk Hohesel, directielid van Robert Bosch.
Om de toekomstvisie te illustreren, stelt de Duitse reus een zelfstandig rijdend prototype voor dat een echte persoonlijke assistent wil zijn van de bestuurder. Volgens de studie ‘Connected Car Effect 2025’ die de toeleverancier afgelopen april presenteerde, zouden mensen die vaak lange ritten maken tot wel 100 uur achter het stuur nuttig kunnen besteden door bijvoorbeeld mails te versturen of videoconferenties te houden zodra het ‘autonome rijden’ goed is ingeburgerd.
Zodra de bestuurder instapt, herkent de auto hem en regelt die de instelling van het stuur, de spiegels, de binnentemperatuur en de weergave kleuren op de displays volgens zijn of haar voorkeuren. De auto kijkt ook naar zijn volgende afspraken, zijn lievelingsmuziek, zijn laatst beluisterde podcasts en de route die de bestuurder bij het opstaan thuis al heeft in geprogrammeerd. Het voertuig is bovendien verbonden met de woning en kan van op afstand de deuren vergrendelen en het alarm activeren. Hij kan zelfs de inhoud van de ijskast checken.
De auto van de toekomst vindt verder zelfstandig een parkeerplaats dankzij de andere geconnecteerde auto’s van de Bosch gemeenschap en staat ook in contact met de garage, zodat onderhoudsbeurten kunnen worden gepland. Daarbij wordt rekening gehouden met de voorraad aan onderdelen op de geplande servicedatum.
Eén van de sterkste argumenten die pleiten voor autonoom rijden is veiligheid. Een camera houdt de bewegingen in de gaten van de oogleden en van de handen op het stuur. Als het systeem dan vermoeidheid detecteert, geeft het een waarschuwing. Als daar niet op wordt gereageerd, komt het tussenbeide. Om afleiding te vermijden, worden fysieke knoppen geschrapt. Er wordt gewerkt met aanraakschermen met haptische feedback. Ultrasone sensoren kunnen een voelbare weerstand creëren in de zone die door de camera wordt gezien. Dat systeem werkt ook op een scherm dat trilt op een zodanige manier dat je het gevoel hebt echt op een knop te drukken terwijl het scherm toch gewoon plat blijft.
