Frankrijk onder vuur na mislukken fusie Fiat met Renault

0

De Franse staat ligt van meerdere kanten onder vuur als gevolg van de mislukte fusie tussen de autofabrikanten Fiat Chrysler Automobiles (FCA) en Renault. De bemoeienis van de regering Macron zou ervoor hebben gezorgd dat de Italiaans / Amerikaanse autobouwer zijn bod weer introk.

Eind mei werd bekend dat FCA vergevorderd was met gesprekken over een fusie met Renault. De krachtenbundeling zou resulteren in de op 2 na grootste autofabrikant ter wereld na Toyota en Volkswagen met een jaarproductie van 8,7 miljoen voertuigen. Samen hebben de bedrijven een marktwaarde van 32,6 miljard euro. Het hoofdkantoor van FCA – Renault zou in Nederland moeten komen, waar zowel de Italiaans/Amerikaanse autobouwer als de alliantie van de Fransen met Nissan gevestigd is.

Alles leek in kannen en kruiken, maar ook tijdens een tweede bestuursvergadering van Renault viel er geen besluit omdat de vertegenwoordiger van de Franse staat om verder uitstel had gevraagd. Toen was FCA er helemaal klaar mee. “Ik denk dat Frankrijk een modderfiguur heeft geslagen”, zegt de Italiaanse industrieminister Luigi Di Maio. “Staatsbemoeienis is wat de deal deed mislukken. Ook Renault is daar niet blij mee. Het was een transactie die Italië en Frankrijk had kunnen helpen”. De Italiaanse minister is niet de enige die kritiek heeft op de Franse staat. FCA zegt dat het zijn bod terugtrok omdat “de politieke voorwaarden in Frankrijk om zo’n combinatie mogelijk te maken momenteel niet aanwezig zijn”.

De Franse staat heeft een belang van 15 procent in Renault, maar bijna 2 keer zoveel van de stemgerechtigde aandelen. Daardoor is haar wil wet. Parijs zou weliswaar positief tegenover de fusieplannen hebben gestaan, maar heeft zoals Autointernationaal.nl al eerder berichtte zijn hand overspeeld door te veel concessies te eisen van FCA. Ingewijden bij Renault bevestigen dit beeld. Daar klinkt dan ook gemor. “Er zijn nog een hoop onbeantwoorde vragen, waaronder de hamvraag of de deal nu echt dood is”, aldus een bron bij Renault. “Maar er is een duidelijke consensus in Parijs, Turijn en Tokio dat dit de schuld van de Franse overheid is”.

De Franse regering wast evenwel zijn handen in onschuld en geeft op haar beurt de zwarte piet aan Nissan, de alliantiepartner van Renault. Dat heeft zich vooralsnog onthouden van steun aan de fusie. Zonder een positieve houding van de Japanners zou de Franse staat geen groen licht hebben willen geven. Bronnen binnen FCA stellen echter dat de rol van Nissan helemaal niet zo groot was en dat de regering Macron is gezwicht voor politieke druk. Sinds het activisme van de gele hesjes loopt die op kousenvoeten. Zonder harde garanties over behoud van de werkgelegenheid bij Renault meende de Franse regering niet haar fiat te kunnen geven.

Feit is dat de rol van Nissan in het geheel niet moet worden onderschat. Die was weliswaar niet betrokken bij de onderhandelingen, maar is wel eigenaar van veel technologie die momenteel door de alliantie met Renault wordt gebruikt. Dit betekent dat FCA niet zomaar het nieuwe CMF-B platform van de nieuwe Clio kan gebruiken. Sowieso geldt voor de samenwerking met Nissan: beter 1 vogel in de hand dan 10 in de licht. FCA kan met al haar dochtermerken (Abarth, Alfa Romeo, Chrysler, Dodge, Jeep, Lancia, Maserati, Ram) mooie visioenen schetsen over onder andere de kostenbesparingen die mogelijk zijn (er wordt gesproken over 5 miljard euro op jaarbasis), maar feit is dat Renault vooralsnog veel meer profiteert van de krachtenbundeling met de Japanners. De Franse minister van Economische Zaken, Bruno Le Maire, is zich hier van bewust en wilde pas volgende week een beslissing nemen, na een officiële reis naar Japan.

FCA zelf blijft volledig overtuigd van de logica en van de grote voordelen van het fusievoorstel “dat ook brede waardering heeft ontvangen sinds het is gelanceerd”. De Italiaans/Amerikaanse autobouwer gaat nu voorlopig door met haar strategie als onafhankelijke fabrikant, maar zegt open de staat voor gesprekken met andere partijen over samenwerking.

Je zou kunnen zeggen dat het fusievoorstel van FCA aan Renault eigenlijk te vroeg kwam. Niet zozeer vanwege de politieke omstandigheden in Frankrijk, maar doordat de alliantie met Nissan eerst in rustiger vaarwater moet komen. Die samenwerking verkeert in zwaar weer sinds de arrestatie van voormalig topman Carlos Ghosn, de geestelijke vader van de alliantie. Nu er geen dictator à la Josip Broz Tito is die de lakens uitdeelt, is het gemor bij Nissan over de onderschikte rol in het huwelijk met Renault toegenomen. Die plooi in de lakens moet eerst worden gladgestreken voordat er sprake kan zijn van een nieuw bedavontuur.

Dit betekent dat een fusie tussen FCA en Renault niet definitief van de baan hoeft te zijn. Als de problemen met Nissan zijn opgelost, kan er opnieuw om de tafel gezeten gaan worden. Inmiddels zullen de Franse autoriteiten hun lesje wel geleerd hebben en zich gedeisd houden tijdens eventuele nieuwe verkennende gesprekken. Ook in Frankrijk en Italië moet je een broedende kip nou eenmaal niet storen.

Het is in het belang van FCA dat zij nu wat aan haar lange tenen gaat doen, want haar ongeduld heeft zondermeer ook geleid tot het mislukken van de fusie. De Italiaans / Amerikaanse autofabrikant heeft nog steeds baat bij een huwelijk met Renault omdat zij zelfstandig de peperdure transitie naar elektrisch rijden niet kan bekostigen. FCA heeft hier een enorme achterstand op de concurrentie, hetgeen zichtbaar begint te worden in een gestage daling van het marktaandeel in Europa. Renault is een logische huwelijkskandidaat omdat die op het punt staat de tweede generatie Zoé te lanceren.

De vraag is nu of FCA geduld kan opbrengen tot Renault en Nissan hun samenwerking problemen hebben opgelost. Dat zal geen eenvoudige zaak zijn aangezien de Italiaans / Amerikaanse autobouwer eigenlijk de tijd niet heeft omdat het voor enorme opgaven staat om een inhaalslag te maken met elektrische auto’s. De Italiaans / Amerikaanse autobouwer kocht onlangs al voor 2 miljard euro uitstootrechten van Tesla om aan de Europese emissienormen te voldoen. FCA heeft zelfstandig niet voldoen technologische armslag om te kunnen voldaan aan de milieuregels vanuit Brussel, waardoor de fabrikant miljarden euro’s aan toekomstige boetes boven het hoofd hangt. Maar geduld is een schone zaak. Soms moet je een deal even laten rijpen voor het beste resultaat.

Als FCA geen geduld kan opbrengen, dan hoeft dat voor Renault geen ramp te zijn. Die kan altijd terugvallen op de alliantie met Nissan en Mitsubishi. Samen produceren zij even veel auto’s als Toyota en Volkswagen. De verleiding voor FCA is groot om nu direct (weer) met PSA te gaan praten. Maar deze door Carlos Tavares geleide Franse autofabrikant van Citroën, DS, Opel, Peugeot en Vauxhall is vooral geïnteresseerd in een overname en niet in een fusie op gelijkwaardige basis. Toch zou de Franse overheid daar veel minder lang over hoeven na te denken. Immers, het zou betekenen dat PSA de bovenliggende partij wordt en dat er dus eenvoudiger garanties gegeven kunnen worden voor behoud van de werkgelegenheid in eigen land. Samen met FCA zou men de derde autoproducent ter wereld worden met een output van 8,4 miljoen auto’s per jaar. De Italiaans / Amerikaanse autobouwer zou haar Europese activiteiten volledig kunnen uitbesteden aan de Fransen die veel modernere technologie voor compacte, milieuvriendelijkere auto’s in huis heeft. PSA kan door overname van FCA eindelijk voet aan de grond krijgen op de Amerikaanse markt. Maar voor wat betreft de snel groeiende Aziatische automarkt zou deze krachtenbundeling in de categorie ‘de lamme helpt de blinde vallen’. Vanuit dit perspectief heeft FCA veel meer baat bij een fusie met Renault die de warme steun heeft van Nissan.

Comments are closed.