De Nissan Juke mag dan de spreekwoordelijke eerste steen hebben gelegd voor het succes van de B segment SUV, het was de Renault Captur die er 3 jaar later met de buit vandoor ging. In Nederland en elders in Europa wist dit Franse alternatief perfect de gevoelige snaar te raken, met als gevolg dat de eerste editie aan het einde van zijn verkoopcarrière (2018) nauwelijks aan populariteit heeft ingeboet. Dit jaar hebben de verkopen wel een tik gekregen, maar dat kan net zo goed aan de WLTP perikelen liggen. Renault bleek bijzonder slecht voorbereid te zijn op de nieuwe verbruik test.
Ondanks de sterk gedaalde verkopen in de eerste 9 maanden van dit jaar wist Renault in Nederland een kleine 50.000 exemplaren van de Captur te verkopen. Zal de tweede generatie, die vorige maand op de IAA van Frankfurt zijn publieksdebuut beleefde, dit succes kunnen evenaren? Het is voor Renault te hopen van wel, want door de genoemde WLTP perikelen staat het merk dit jaar op een verkoopachterstand van afgerond 100.000 auto’s ten opzichte van de eerste 8 maanden van dit jaar. In augustus werden op Europees niveau liefst 38 procent minder auto’s aan de man gebracht. In Nederland was er in dezelfde periode zelfs sprake van vrijwel een halvering van de verkopen.
Maar gelukkig is er de grote klantenkring van huidige Captur rijders nog. Die zullen de herkenbaarheid van het nieuwe uiterlijk kunnen waarderen en tegelijkertijd verrast worden door het sterk opgewaardeerde interieur. Nu maar hopen dat zij de nieuwe Captur niet te veel op de eerste generatie vinden lijken, met als gevolg dat zij in een zoektocht naar ‘eens wat anders’ overstappen op een B segment SUV van de concurrentie.
Pluspunt is dat de tweede editie flink is gegroeid en met name door de robuuster ogende achterzijde een meer volwassen uitstraling heeft gekregen. Kwaliteitstechnisch maken actuele Renault modellen een goede indruk, maar veel autoconsumenten kiezen liever het zekere voor het onzekere door voor een B segment SUV van een Duits of Japans merk te gaan. Dat aanbod is de laatste jaren flink groter geworden. Volkswagen heeft de T-Cross aan haar gamma toegevoegd (de kwaliteit van de zustermodellen Seat Arona en Skoda Kamiq is eveneens ‘Duits’), Ford heeft de verfrissend ogende Puma voorgesteld en Opel komt volgend jaar met een nieuwe editie van de Mokka X. Verder heeft Nissan eindelijk de tweede generatie Juke klaar en zal Toyota een B segment SUV op basis van de nieuwe Yaris uitbrengen. De Franse origine van de Captur zorgt er voor dat nog steeds niet iedereen overtuigd is van de betrouwbaarheid van de Renault en dat heeft invloed op de restwaarde.
Maar misschien weet de meer volwassen nieuwe Captur met zijn hoogwaardigere, modernere interieur (met digitaal instrumentarium, optisch zwevende middenconsole, fraaiere materialen en comfortabeler meubilair) wel de zakelijk rijder te overtuigen. Dan kan Renault haar klantengroep verbreden en neemt de kans toe dat ook de tweede generatie een succes wordt. Een pre van de nieuwe Captur kan ook de aangekondigde stekker hybride versie zijn. Die kan in elektrische modus maximaal 45 kilometer ver komen en heeft dan een topsnelheid van 135 km/u.
Maar ja, wie oog heeft voor het milieu, wil daar, gemotiveerd door een lagere bijtelling, misschien liever mee doorpakken en voor een volledig elektrische Hyundai Kona, Kia Niro, Opel Mokka-e of Peugeot e-2008 te gaan. Van de laatste der diesel mohikanen moet Renault het in ieder geval niet hebben, want de nieuwe Captur zal bij ons niet meer leverbaar worden in oliegestookte dCi uitvoering. Wel zijn er LPG versies beloofd. Gegeven deze concurrentie kan dit betekenen dat de Renault Captur het eindelijk tóch weer van de particuliere kopers (en van private lease klanten) moet hebben. Zij zullen blij zijn met de relatief lange onderhoudsintervallen (30.000 km). Dat houdt de gebruikskosten binnen de perken.
