De Franse justitie heeft beslag laten leggen op 13 miljoen euro aan bezittingen van Carlos Ghosn, de ex-topman van Renault en Nissan. Ghosn zou zich onder meer ten onrechte als Nederlands burger hebben voorgedaan.
Bij de inbeslagname gaat het onder meer om een woning met 7 kamers in één van de duurste straten van Parijs, ter waarde van 5,9 miljoen euro. Ook is beslag gelegd op de helft van een villa en op 538.000 van zijn aandelen in Renault. Tot de maatregel zou zijn besloten door de Franse fiscale opsporingsdienst DNVSF. Die overheidsdienst vermoedt dat Carlos Ghosn zich ten onrechte voordoet als ‘Nederlands burger’.
In 2012 liet Ghosn zich inschrijven in de gemeente Amsterdam. Hij zou naar de Nederlandse hoofdstad ‘zijn verhuisd’ en daarmee zou ook een groot deel van zijn inkomsten onder het relatief voordelige Nederlandse belastingsysteem vallen. De DNVSF vermoedt dat het om een ‘fictieve verhuizing’ gaat. Ghosn zou de inschrijving alleen hebben gedaan voor het belastingvoordeel. Het fanatisme waarmee de topman nu wordt aangepakt, kan niet los worden gezien van zijn slechte verhouding met president Macron (foto). Ghosn kon wel goed overweg met diens voorganger Sarcozy, maar die staat nu zelf een proces te wachten wegens belangenverstrengeling.
Ghosn (66), voormalig CEO van de alliantie tussen Renault, Nissan en Mitsubishi, werd decennia lang geprezen als één van de succesvolste topmanagers van de auto-industrie. Maar 2 jaar geleden werd hij gearresteerd in Japan. Hij zou tientallen miljoenen aan inkomsten hebben verzwegen en zichzelf hebben verrijkt ten koste van Nissan. Fraude dus, maar zelf ontkent Ghosn schuldig te zijn. Hij stelt dat hij in de val is gelokt door hooggeplaatste managers bij Nissan die niet wilden dat hun werkgever een volledige fusie met Renault zouden aangaan. Een jaar geleden vluchtte Ghosn naar Libanon, omdat hij vreesde in Japan geen eerlijk proces te krijgen. Daar heeft hij inmiddels van onafhankelijke organisaties gelijk in gekregen.
Meer details bekend over ontsnapping Ghosn
Het is bijna exact een jaar geleden dat Ghosn op spectaculaire wijze van Japan naar Libanon vluchtte. Deze maand doet de ex-topman van Renault en Nissan zijn verhaal uit de doeken. En ja, hij verschanste zich echt in een instrumentenkoffer.
Eind december 2019 werd bekend dat Ghosn er in was geslaagd om van Japan naar Libanon te vluchten. Van dit land heeft hij een paspoort. En minstens zo belangrijk: Libanon heeft geen uitleveringsverdrag met Japan. Ghosn werd in november 2018 gearresteerd in Japan en moest meer dan 4 maanden in de cel zitten. In april 2019 werd hij op borgtocht vrijgelaten om onder huisarrest zijn proces af te wachten, maar ook toen mocht hij zijn vrouw en kinderen niet zien. Ghosn spreekt van een onmenselijke behandeling en de Verenigde Naties hebben hem hierin inmiddels gelijk gegeven.
Ghosn is zoals gezegd van mening dat hij er werd ingeluisd door Nissan. De Japanners zouden hem buiten spel willen zetten omdat bij een volledige fusie Renault sterker zou worden binnen wat nu nog een samenwerkingsverband tussen de 2 autofabrikanten en Mitsubishi is. De regering van het Aziatische land was zeer gemotiveerd om mee te werken aan een val voor Ghosn. Zij kon namelijk de gedachte niet verkroppen dat Nissan zijn Japanse karakter zou verliezen (een onterechte vrees overigens want de kosmopoliet Ghosn had daar helemaal geen plannen voor).
De onmenselijke omstandigheden waaronder Ghosn werd vastgehouden en zijn sterke twijfel of hij een eerlijk proces zou krijgen, was reden om de wijk te nemen. De voormalige topman van Renault en Nissan vertelt zijn kant van het verhaal in zijn nieuwe boek ‘Le Temps de la Vérité’ (Tijd voor de Waarheid), terwijl verdere details over zijn ontsnapping aan het licht zijn gekomen door journalistiek werk van The Sunday Times, uitspraken van advocaten en een interview van Vanity Fair met Michael Taylor, de sleutelfiguur voor de ontsnapping van Ghosn. Taylor is een Amerikaanse ex-militair van de Special Forces en is gespecialiseerd in mensen thuisbrengen die in de problemen zitten in het buitenland.
Ghosn zou zelf niet de opdracht hebben gegeven aan Taylor, maar wel een Libanese zakenman die hem duidelijk goed genegen was. Ondanks het feit dat de Japanse autoriteiten Ghosn continu in het oog hielden, waren er verschillende elementen die ervoor zorgden dat hij kon ontsnappen. Als eerste de op hem gerichte veiligheidscamera’s, die niet live werden bekeken, maar pas achteraf werden gecontroleerd op onregelmatigheden. Daardoor kon Ghosn simpelweg met een pet, een zonnebril en een mondmasker (in Japan toen al niet ongebruikelijk) op een trein stappen van Tokio naar Osaka. Taylor koos voor deze stad omdat de luchthaven aldaar geen röntgenapparaten heeft die groot genoeg is voor het controleren van grote instrumentenkisten.
Onder het mom van een concert dat die avond was georganiseerd, kon hij dus die kisten dus in Osaka langs de douane krijgen. Die werden vervolgens in een privévliegtuig geladen. Met Ghosn in een van die kisten. Het vliegtuig vloog van Osaka naar Istanboel (Turkije heeft ook geen uitleveringsverdrag met Japan), waar een tweede privéjet klaarstond om Ghosn naar Libanon te voeren, dat ook geen beklaagden uitlevert naar het Aziatische land. Het plan was niet zonder risico, maar Ghosn was zeer gemotiveerd om het er op te wagen. En Taylor? Die had er geen rekening mee gehouden dat de Verenigde Staten wél een uitleveringsakkoord heeft met Japan, waardoor hij en zijn zoon nu 4 jaar cel riskeren voor het helpen van een voortvluchtige. Een klusje waar Ghosn naar verluidt een kleine 900.000 euro voor zou hebben betaald.