De Fiat 500, het meest iconische model van het in Turijn gevestigde merk en een ware stadsautokoningin, is ondanks deze palmares nergens te bekennen in de wereldwijde verkoop top-10 van de fabrikant.
Terwijl Braziliaanse pick-ups en bedrijfswagens de internationale groei van de groep stimuleren, betaalt de nieuwste generatie van de Italiaanse stadsauto de rekening voor zijn elitaire prijsstrategie. De Fiat 500 is daardoor vervreemd geraakt van zijn traditionele klantenkring.
Fiat genereert nu het grootste deel van zijn verkoopvolume op de Zuid-Amerikaanse markt. Bedrijfswagens zijn eveneens een belangrijke omzetbrenger, waarbij de Strada pick-up en de Ducato bestelbus de mondiale verkoop domineren.
De overstap naar volledig elektrische aandrijftechniek en de prijsverhogingen hebben de Fiat 500 uit de top van de wereldwijde verkoopcijfers verdreven, waardoor Stellantis zich genoodzaakt zag om dringend de hybride aandrijflijn opnieuw te introduceren.
Vraag een willekeurige automobilist naar een Fiat en de kans is groot dat die de Panda en natuurlijk de 500 zal noemen. Maar slechts één van die twee modellen behoort tot de bestverkochte voertuigen van het merk. De stadsauto met zijn retro-look, een waar icoon van het Italiaanse merk, zou Fiat’s vlaggenschip moeten zijn. Maar de cijfers vertellen een ander verhaal voor de kleine Italiaanse auto.
De wereldwijde verkoopcijfers van Fiat onthullen 2 dingen: de afwezigheid van een grote hit in het Europese gamma en een sterke afhankelijkheid van Zuid-Amerika. In Nederland, maar ook op Europees niveau, is de rol van Fiat op de automarkt zeer bescheiden, maar het is opmerkelijk dat het merk binnen Stellantis jaarlijks toch de meeste auto’s verkoopt. Dat is dus vooral aan Zuid-Amerika te danken.
Deze constatering laat zien hoe ver de huidige versie, die vastzit in een geforceerde elektrificatiestrategie en moeite heeft om te concurreren op de markt voor elektrische voertuigen, verwijderd is van het verwachte succes bij het grote publiek.
Kijkend naar de ranglijst van de bestverkochte voertuigen van het Italiaanse merk wereldwijd in 2025, is één ding duidelijk: Fiat is niet zozeer afhankelijk van de Europese vraag naar haar personenauto’s, maar eerder van Zuid-Amerika en vooral van de markt voor bedrijfswagens.
De Strada, een kleine pick-up die erg populair is in Brazilië, staat bovenaan met 157.300 verkochte exemplaren (de afzet nam in vergelijking met vorig jaar met 2 procent toe). Hij overtreft daarmee de goede oude Ducato, een ware goudmijn onder de bedrijfswagens. Dat model noteerde met 140.000 verkochte exemplaren een indrukwekkende stijging van 17 procent. De iconische Panda, hoewel op de derde plaats (119.900 exemplaren, -3 procent), blijft de enige echt populaire Europese Fiat die standhoudt. En we hebben het hier duidelijk over het model dat nu Pandina heet, dus zonder de verkoopcijfers van de nieuwe Grande Panda mee te rekenen.
De rest van de top 5 bevestigt bovenomschreven situatie met de Argo (109.100 verkochte exemplaren, +16 procent) en de Mobi (81.900 verkochte exemplaren, +11 procent). Dit zijn 2 modellen die specifiek zijn ontworpen voor de opkomende Latijns-Amerikaanse markten.
De 500 is nergens te bekennen en de 600 worstelt om de tiende plaats te bereiken. Je moet helemaal naar beneden scrollen in de ranglijst om het enige recente nieuwe model te vinden dat specifiek voor onze regio bestemd is: de Fiat 600, die met 59.700 registraties (+122 procent) de 10de plaats weet te bemachtigen. Een spectaculaire stijging op papier, maar dat is een gevolg van het feit het model in 2024 nog niet overal beschikbaar was. Desondanks blijft het verkoopvolume van de 600 zeer bescheiden.
En hoe zit het met de 500? Die is nergens te bekennen. Zelfs het duo Tipo/Egea (6de met 79.400 verkochte exemplaren), de Doblò bestelwagen (7de met 75.000 eenheden) en de Zuid-Amerikaanse Fastback en Toro SUV’s (8ste en 9de plaats) verkopen beter dan het icoon van het merk.
Hoe kan het absolute icoon van het Italiaanse merk zo dramatisch dalen in de ranglijst? Het antwoord ligt in de strategische keuzes van Stellantis. Door de 500 richting een volledig elektrische versie (500e) te duwen met prijzen die voor de 42 kWh versie gemakkelijk boven de 30.000 euro uitkomen (de 24 kWh uitvoering heeft echt een te klein accupakket), vervreemdde Fiat zich van zijn traditionele klantenkring, met name in Italië. De geleidelijke uitfasering van de vorige, goedkopere versie met verbrandingsmotor liet een enorm gat achter dat het nieuwe model nooit heeft kunnen vullen. Zich bewust van de commerciële ineenstorting, moest Stellantis noodgedwongen een hybride versie op basis van de 500e lanceren om te proberen te redden wat er te redden viel. Dat is slechts matig gelukt, waardoor er in de fabriek in Turijn nog regelmatig sprake is van productie onderbrekingen. In Nederland lijkt de 500 Hybrid daarentegen wel in staat om de verkopen van het model een impuls te geven, maar Italianen hebben liever de beter betaalbare, praktischere Pandina die over dezelfde aandrijflijn beschikt.