Brandstofcellen die stroom maken voor een elektromotor zijn niet nieuw. Vandaag de dag werken die doorgaans op waterstof. Maar Karma, de rechtstreekse opvolger van het oorspronkelijke Fisker, denkt dat methanol een beter brandstof alternatief kan zijn.
Formeel werkt de brandstofcel van Karma ook op waterstof, maar de auto tankt methanol. Dat bestaat uit 4 waterstofatomen per 1 koolstof & 1 zuurstof atoom (CH4O). Aan boord van de auto wordt het methanol omgezet naar waterstof alvorens het aan de brandstofcel wordt gevoed. Het grote voordeel is dat methanol een minder complexe tankinfrastructuur vereist dan waterstof, dat onder extreem hoge druk moet worden opgeslagen en vervoerd. Bovendien kan methanol worden geproduceerd door aardgas (CH4) met CO2 te combineren. Daarnaast wordt methanol beschouwd als een duurzame brandstof waarvan de levering niet afhankelijk is van de petroleumindustrie.
Dat klinkt allemaal heel mooi op papier, maar de werkelijkheid is toch weerbastiger dan hoe Karma het zich voorstelt. De productie van methanol uit aardgas is namelijk een bijzonder energieverslindend proces. Bovendien betekent de omvorming van methanol naar waterstof aan boord van de auto een extra tussenstap tussen de energiedrager en de aandrijflijn, waarbij veel energie verloren gaat. Ter illustratie: tussen de opwekking van elektriciteit door een (liefst hernieuwbare) bron en de aandrijving van de wielen van een batterij – elektrische auto gaat 20 à 25 procent van de stroom verloren (weerstand in de kabels, omvorming van wisselstroom naar gelijkstroom en omgekeerd). Bij een brandstofcel auto die waterstof tankt, stijgt het energieverlies naar 65 à 75 procent. Door aan die keten nog eens de productie van ‘groene’ methanol én de omvorming daarvan naar waterstof in de auto toe te voegen, zal het verlies naar verwachting nog verder toenemen. Het is dan echter de vraag of het idee van Karma echt wel zo ‘groen’ is als het lijkt…
Maar veel, zo niet alles, is relatief in het leven. Critici wijzen namelijk op de vervuilende aard van waterstof. Niet vanwege de uitstoot van de brandstofcel voertuigen zelf (meer dan waterdamp komt er niet uit de uitlaat), maar vanwege het feit dat waterstof voor de productie nog te veel afhankelijk is van niet-duurzame energie. Een oplossing voor dit probleem zou dus wel degelijk de keuze voor methanol kunnen zijn als brandstof; een piste die al wordt bewandeld door Gumpert en die Karma nu ook wil ontdekken. Methanol heeft het imago een groen en geloofwaardig alternatief te kunnen zijn aangezien de productie circulair en dus duurzaam zou kunnen plaatsvinden.
Thyssenkrupp uit Zwitserland bewijst dat reeds. Dit bedrijf vestigt zich vlakbij industriële centra (fabrieken enzovoort) om de CO2 op te vangen en die, met behulp van een elektriciteitscentrale (liefst duurzaam, zoals op waterkracht), om te vormen tot methanol. Methanol wordt ook al gebruikt in sommige categorieën van de motorsport. Met een bijna koolstof neutrale productie zou deze brandstof grote voordelen kunnen bieden qua opslag en distributie, zoals al wordt gedaan met traditionele brandstoffen. Maar dan moet de uitstoot van de voertuigen op methanol natuurlijk ook worden opgevangen of gecompenseerd.