Primeur: test basisversie Porsche Taycan

Waarom deze test?

De nieuwe, achterwiel aangedreven Taycan, de vierde telg van de modelfamilie, maakt in de tweede helft van maartzijn opwachting bij de Nederlandse Porsche Centra. Hij is per direct te bestellen, maar is het ook een aanrader? Hier lees jij het antwoord op die vraag.

Wat voor auto is het?

Gewoon een Taycan. Dat staat er op de achterkant van de nieuwste elektrische Porsche. Geen Turbo S, geen Turbo, geen 4S. Gewoon Taycan, want deze variant is de eenvoudigste en de goedkoopste (87.200 euro), maar zeker niet de minst aantrekkelijke uitvoering van het emissievrije sedan assortiment van Porsche. Aan de voorzijde is hij van een motor ontdaan, waardoor hij ook mede dankzij louter achterwielaandrijving de lichtste versie van de Taycan is, al is dat relatief. Zelfs met de kleinste van de 2 beschikbare batterijopties weegt hij 2.050 kg, dus de elektrische Porsche zit nog steeds aan de verkeerde kant van de grens van 2 ton. En als hij zoals deze testauto is uitgerust met een 87,3 kWh bruikbare (93,4 kWh totaal) batterij in plaats van een 71 kWh (79,2 kWh) exemplaar, weegt hij 2.130 kg. Hetgeen voor een elektrische sedan van 5 meter lengte niet wanhopig veel is, maar toch 270 kg meer is dan een basis Panamera weegt. Met de grotere, optionele ‘Performance Battery Plus’ geeft deze Taycan echter een flinkere duw in de rug. In plaats van de 330 pk (408 pk tijdens Launch Control) van de reguliere versie, heeft de geteste Taycan met zijn grotere batterij namelijk 384 pk bij normaal rijden beschikbaar (of 477 pk als je Launch Control gebruikt). Hij heeft ook een iets hogere vermogen:gewicht verhouding: 176 pk per ton in plaats van 157 pk per ton. Of, om het anders te zeggen: beide verhoudingen zijn iets minder goed dan die van de Ford Fiesta ST. Toch merk je al rijdend nagenoeg niets van het hoge gewicht van de Taycan.

Is het wat?

Het rij bereik van de nieuwe basisversie van de Taycan zou goed zijn voor 431 km met de kleine batterij of 484 km met het grote exemplaar. Maar die claim leidde aanvankelijk tot verwarring bij mij. Toen ik de smaakvolle en tamelijk mooi afgewerkte cabine van de Taycan betrad, waarvan de accu set niet tjokvol zat omdat hij niet was ingeplugd, vertelde de Porsche mij op deze koude, natte testdag, dat ik slechts ongeveer 350 km zou kunnen rijden, aanzienlijk minder dan de folder belooft. Dus als jij 484 km wilt kunnen rijden op een volle acculading, wat het langste potentieel is van elke Taycan, begin dan met een goed geconditioneerde auto en trap hem niet te veel op zijn staart.

Rijd je echter pittig, dan zal je merken dat deze Taycan best leuk is. Meer nog, denk ik, dan de snellere uitvoering, die hilarisch zijn vanwege hun sprintvermogen en omdat die nog steeds als een echte Porsche aanvoelen. Maar deze basisversie is voor mij nog meer de moeite waard. Hij is aan de voorkant een beetje gewicht kwijtgeraakt (er is in totaal ongeveer 90 kg verloren, waarvan het grootste gedeelte te danken is aan het ontbreken van een elektromotor) en omdat de voorwielen minder te doen hebben, is de besturing zelfs beter dan bij de duurdere uitvoeringen. De Taycan versies met vierwielaandrijving sturen met een vlezige precisie. Daar is niet veel mis mee, maar deze instapvariant voegt een beetje meer delicatesse toe aan de mix. Daardoor, zo durf ik te zeggen, lijkt hij meer op de 911!

Vraag de ingenieurs van Porsche welk model in het gamma hun voorkeur heeft en meestal zullen zij zeggen dat het de lichtste uitvoering is. Ik denk dat dit in het geval van de Taycan ook waar is. Zelfs in een grote, zware auto als de Cayenne weet Porsche uitstekende dingen met het chassis te doen. Dus in een lage, zware auto kan je nog beter verwachten (en vinden), vooral nu er alleen maar achterwielaandrijving is. Er is evenwicht een verrassende wendbaarheid. Verder is er sprake van een mate van doseerbaarheid van het gaspedaal die er normaal niet is. Ik merkte ook geen verandering in het remmen. Bij mild remmen worden alleen de achterwielen afgeremd, via de motor, aangezien deze dan een generator wordt. Alleen bij harder remmen beginnen de voorste schijven ook te bijten, maar ik geef toe dat ik je niet kon vertellen op welk punt dat was. En ik denk dat het waarschijnlijk levendig genoeg is. De acceleratie bij een staande start is snel, dus al na 5,1 seconden zit je op 100 km/u, en ook bij normaal rijden (tijdens de test deels in een ijskoude regen, wanneer je maar zelden behoefte hebt aan meer dan 384 pk), biedt hij een behoorlijke sprintkracht.