Vernietigt Peugeot haar rivaal Renault?

0

Hoewel het Renault nog maar net gelukt is om rechtsomkeert te maken bij zijn afdaling in de hel, geeft het brutale succes van de nieuwste Peugeot 208 en 2008 het leeuwenmerk een grote voorsprong op haar rivaal met diamantlogo (niet alleen in Frankrijk, maar ook in de rest van Europa). Dankzij de vorming van Stellantis heeft Peugeot nog meer aan kracht gewonnen vanwege de enorme schaalvoordelen, resulterend uit de fusie met Fiat Chrysler Automobiles, waarvan het merk nu kan gaan profiteren. Heeft het leeuwenmerk hiermee Renault schaakmat gezet?

Sinds het begin der tijden (nou ja, bijna dan) heeft Renault zichzelf systematisch weten te vestigen als de grootste Franse autofabrikant in Frankrijk en de rest van de wereld. In de jaren twintig van de vorige eeuw verkocht Citroën weliswaar tijdelijk meer auto’s, maar dat resultaat was op een financieel drijfzand gebaseerd. De verkoopcijfers van het diamantmerk overtreffen al decennialang die van Peugeot, zijn eeuwige Franse achtervolger. Maar het tij lijkt te keren in deze tijden van wereldwijde crisis en onzekerheden rondom het Corona virus.

Het merk Peugeot profiteert ten volle van een reeks producten die zowel modern als sterk qua imago zijn, na jaren van turbulentie en de herstructurering door Carlos Tavares. Ondertussen spartelt Renault hard. Het diamantmerk, dat zojuist verschrikkelijke verliezen heeft geopenbaard voor het jaar 2020, probeert momenteel uit een van de slechtste financiële tijden in haar geschiedenis te komen. Het ergste lijkt achter haar te liggen sinds de komst van een nieuwe baas (Luca de Meo) die een agressief productplan voor de komende jaren heeft ontwikkeld. Maar momenteel is Renault qua dominantie van met name de Franse automarkt nog maar een schim van haar verleden.

In Frankrijk is Peugeot al sinds vorig jaar de bovenliggende parti. De kleine 208 en zijn sprankelende design versloeg toen de Renault Clio in de verkoopstatistieken met een vrij duidelijke voorsprong. Die dominantie is sinds begin 2021 vergroot (alleen al in februari in Frankrijk met 8.000 exemplaren). Maar Peugeot loopt ook voor op Renault in andere strategische segmenten: terwijl de verkopen van de 3008 blijven exploderen, lijkt de Kadjar vastgeroest te zijn aan een rol in de marge. Nu heeft ook de tweede generatie 2008 zichzelf ontwikkelt tot een groot succesnummer. In februari behaalde hij de tweede plaats in de verkoopranglijst in Frankrijk vóór de Citroën C3, de Dacia Sandero en de in een vrije val belandde Renault Clio. De Captur lijkt in eigen land definitief verslagen te zijn.

Hoewel Renault van oudsher Peugeot domineerde in de rest van Europa, is de trend ook op het hele Oude Continent omgekeerd. In 2020 bekleedde de Renault Clio nog een mooie tweede plaats op de markt achter de niet te stoppen Volkswagen Golf. Maar in januari 2021 zakte deze Fransman naar de 7de plek. De ‘dauphine’ van de markt heet nu Peugeot 208, die alleen de Toyota Yaris voor moet laten gaan in de statistieken. En dat is geen schande, want die in Frankrijk gebouwde Japanner verkeert momenteel in uitstekende staat dankzij de nieuwe generatie (die veel dynamischer oogt dan zijn voorgangers) en de hybride versie die een verkoophit is. Als 6de op de ranglijst mag de 2008 zich ook nog eens de best verkochte SUV van Europa noemen. Nog niet zo lang geleden had de eerste generatie Captur die titel in handen.

Kortom, wij zijn in een nieuw tijdperk beland waarin Peugeot de Mark Rutte van de Franse automarkt (Renault) domineert. Het leeuwenmerk profiteert ten volle van zijn uitstekende strategie op het gebied van styling en techniek, terwijl Renault zijn handen vol heeft aan haar terugkeer naar de top en het likken van haar financiële wonden. Ondertussen geeft de vorming van Stellantis zoals gezegd Peugeot nog meer slagkracht. Renault zit weliswaar in een alliantie met Nissan en Mitsubishi, maar dat samenwerkingsverband heeft de laatste jaren een hoog ‘de lamme helpt te blinde’ gehalte. En wat misschien nog wel funester is: sinds de arrestatie van Carlos Ghosn kent de alliantie geen sterke man meer die met zijn vuist op tafel weet te slaan wanneer dat noodzakelijk is. Carlos Tavares, de topman van Peugeot SA zit bij Stellantis daarentegen op rozen. In de Raad van Bestuur van deze nieuwe autocombinatie bezetten de Fransen namelijk een meerderheid van de zetels en is Fiat Chrysler Automobiles gedwongen om een ondergeschikte positie in te nemen. 

Stel dat het een gelopen race is en Renault te sterk verzwakt is geraakt om de achterstand op Peugeot nog in te lopen, is er dan sprake van een uniek moment in de autogeschiedenis? Nee, het is eerder ‘business as usual’. Begin jaren zeventig waren Nissan en Toyota qua bedrijfsomvang en marktaandeel op de thuismarkt aan elkaar gewaagd. Moet je nou eens kijken. Nissan is zelfs ingehaald door Honda. In Zuid Korea is er ook maar 1 dominante partij: de combinatie van Hyundai en Kia. Ssangyong, Daewoo (tegenwoordig GM Korea) en Renault Samsung komen er niet aan te pas. In Italië was Fiat een eeuw lang heer en meester; pas recentelijk zijn er scheuren in het bastion zichtbaar. Volvo heeft zich nooit tot dominante partij op de Zweedse automarkt kunnen ontwikkelen in de periode dat zij koppig vasthield aan achterwiel aangedreven modellen. In een land met bovengemiddeld veel sneeuwrijke dagen met ijsvorming op de wegen was dat ‘een beetje dom’. Pas na de introductie van de 850 GLT in 1991 kon er serieus aan de stoelpoten van Saab gezaagd gaan worden. Minder dan 2 decennia later lag deze concurrent uitgeschakeld op de grond.

Tot in de jaren negentig van de vorige eeuw wist Opel landgenoot Volkswagen stevig van repliek te dienen. Na de introductie van de qua betrouwbaarheid rampzalige tweede generatie Omega en de zeldzaam teleurstellende Vectra uit 1995 ging het mis. Daarna is het ook nooit meer goed gekomen. Het marktaandeel van Opel kalfde gestaag steeds verder af en in de verkoopstatistieken is het inmiddels ingehaald door importmerk Skoda, terwijl Hyundai aan haar bumper kleeft. Is dat het voorland van Renault? Of lijkt haar situatie meer op die van de Britse automarkt, waar Ford in de jaren zestig hit na hit begon te scoren terwijl British Leyland de weg volledig kwijt was, met als dieptepunt modellen als de Austin Allegro, Morris Marina, Princess en Truimph TR7?

Autointernationaal denkt dat het antwoord op bovenstaande vraag “ja” is. Krachtenbundeling is geen garantie voor succes als er geen man of vrouw achter het stuur zit die zorgt dat alle neuzen dezelfde kant op staan. British Leyland was een slangenkuil en binnen de alliantie van Renault, Nissan en Mitsubishi is het onderlinge wantrouwen groot. Tavares is daarentegen een man die een autofabrikant (Peugeot SA) groot heeft gemaakt door zelf heel gewoon te blijven. Voor hem loop je graag een stap harder. De tijd zal leren of De Meo uit hetzelfde hout is gesneden. Gelet op zijn voorkeur voor uiterlijk vertoon durft Autointernationaal daar geen vergif op in te nemen …

 

Reageren is niet mogelijk.