Op 14 juli zal de Europese Commissie naar verwachting haar volgende ‘2030 koolstofplan’ aankondigen, inclusief de mogelijkheid van een algemeen verbod op verbrandingsmotoren die vanaf 2035 in de lidstaten van kracht moet worden.
Vooralsnog is elektrische aandrijving vooral een optie voor West-Europeanen, aangezien de landen verder naar het Oosten de omschakeling duidelijk nog niet in gang hebben gezet om voor de hand liggende redenen van koopkracht. Maar wat zal er gebeuren aan het begin van het volgende decennium? De EU had in mei het uitstel van de aankondiging van het ‘2030 koolstofplan’ bevestigd, met een hoofdstuk over vervoer dat uiteraard van belang zal zijn voor automobilisten.
Bronnen bij de Europese Commissie maken bekend dat het plan op de Franse nationale feestdag wordt onthuld en een onderdeel bevat over het verbod op voertuigen met een verbrandingsmotor vanaf 2035 regelt. Dit omvat dus ook hybrides en plug-in hybrides. Vóór die tijd (peiling datum 2030) is er een aanloopfase waarin de oorspronkelijke doelstelling om de CO2-uitstoot met 37,5 procent te verminderen ten opzichte van 2021 (een overeenkomst die in 2019 werd gevalideerd met de autofabrikanten), maar de Europese Commissie zou verder kunnen gaan door de reductiedoelstelling te verhogen tot 60 procent in 2030, om vervolgens 5 jaar later het definitieve einde van de verkoop van auto’s met een verbrandingsmotor op Europees niveau in werking te laten treden.
Het gaat hier niet om geïsoleerde initiatieven van bepaalde landen die al het voortouw zouden hebben genomen (zoals Noorwegen), maar om een Europese verordening, die bovendien zal moeten beslissen over de voortzetting van de emissienormen na Euro 7, die binnen 4 jaar in werking treedt. Waar veel grote bazen van autofabrikanten en rechtse politici bang voor zijn, is dat een te snelle transitie in de richting van elektrische aandrijving de Europese auto-industrie deels om zeep zal helpen n daarbij de werkgelegenheid zal doen dalen. De voorzitter van de Duitse vereniging van autofabrikanten is van mening dat “de beperking van de aandrijftechnologieën tot een enkele optie in zo’n korte tijd twijfelachtig is en op geen enkele manier rekening houdt met de belangen van de consument”.
Menig CEO in de auto-industrie waarschuwt dat de Europese plannen zullen leiden tot een doemscenario. Zoals Oliver Zipse, de baas van de BMW Groep die zojuist publiekelijk heeft aangekondigd dat wij op onze hoede moeten zijn voor een volledig elektrische toekomst die te snel wordt afgedwongen en die alleen al in Duitsland meer dan 200.000 banen in gevaar zal brengen (in dit aantal zijn niet de werkgelegenheidseffecten bij toeleveranciers opgenomen). Maar is dat een realiteit? Zal elektrische aandrijvingen honderdduizenden mensen werkloos maken?
Zoals vaak het geval is bij grote industriële revoluties, is het waarschijnlijk complexer dan dat. Sommige banen zullen verdwijnen, andere zullen verschijnen, en degenen die niet kunnen (of willen) hervormen, zullen feitelijk aan de zijlijn belanden met een rol in de marge. Een zeer recente studie van het Nuremberg Institute for Employment Research (IAB) toont aan dat de mobiliteitstransitie “tegen 2040 meer banen zal creëren dan vernietigen”. Elektrificatie zal kunnen leiden tot het verlies van 220.000 banen, maar tegelijkertijd 280.000 nieuwe banen kunnen opleveren. En zoals vaak in dit soort scenario’s, zijn het de banen onderaan de ladder die het meest zullen lijden. Dat kan dus wel degelijk voor een revolutie in autoland zorgen.