De zogeheten Solid State batterijen (vaste stof) waar zoveel hoop op gevestigd is door sommige (aanstaande) fabrikanten van elektrische auto’s, zou lang niet zo geweldig zijn als vaak wordt beweerd.
De lithium/ion batterijen die momenteel doorgaans in elektrische en plug-in hybride auto’s gemonteerd worden, gebruiken allemaal een zogeheten vloeibare elektrolyt om de ionen tussen de anode en de kathode te transporteren (de plus- en min- pool). Diverse autofabrikanten, met Toyota voorop, koesteren echter hoop dat een nieuwe generatie batterijen met een vaste elektrolyt voor veel betere prestaties kan zorgen. Die zijn namelijk nagenoeg ongevoelig voor temperatuur verschillen (een zwak punt van lithiumcellen met vloeibare elektrolyt), waardoor ze veel sneller kunnen opladen, minder rijbereik verliezen bij lage temperaturen en nagenoeg ongevoelig zijn voor degradatie.
Onder meer Toyota liet vorig jaar weten in de toekomst een elektrische auto met deze nieuwe batterijsoort op de markt te willen brengen. Gene Berdichevsky, een ingenieur van specialist Sila Nano Technologies, denkt dat het niet zo’n vaart zal lopen: hij beweert dat vaste stof batterijen helemaal niet zo probleemvrij zijn als vaak wordt voorgespiegeld. Niet alleen kampen ze (net zoals exemplaren met vloeibare elektrolyt) met dendriet vorming (afzettingen die ontstaan door gebruik van de batterij en die de interne weerstand vergroot), maar bovendien zouden de vaste elektrolyten op termijn microscheurtjes ontwikkelen die tot fatale schade kunnen leiden.
Daarnaast is het productieproces voor solid state batterijen zo radicaal anders dan die van lithium/ion accu’s dat de benodigde investeringen in de productiefaciliteiten de kosten te hoog drijven, waardoor er geen aantrekkelijke businesscase valt te maken voor elektrische auto’s met dergelijke exemplaren. Berdichevsky is van mening dat autofabrikanten zich daarom beter kunnen focussen op traditionele lithium/ion batterijen. Die hebben volgens hem nog voldoende ontwikkelingspotentieel. Zo is er bij gebruik van anodes in silicium geen nikkel en kobalt meer nodig voor de kathodes. En vervanging van de huidige polymeer membranen door keramische exemplaren kan de grootste nadelen van traditionele lithiumcellen sterk reduceren, terwijl de kostprijs ingrijpend kan dalen.